Column Nynke: Oud

Justin Kluivert, de zoon van Patrick Kluivert, debuteerde laatst in het eerste elftal van Ajax. Justin voetbalt op de flanken, terwijl zijn vader een echte spits was. Verder zijn ze precies hetzelfde, alleen is hij een beetje kleiner. Ze praten zelfs hetzelfde.

Toen ik hem zag voetballen, voelde ik me oud. In 1995 stuurde ik mijn zakgeld naar de Ajax-fanclub, in ruil voor een gesigneerde ansichtkaart met het hoofd van Patrick Kluivert erop. En nu was die jongen, die in 1995 ook nog heel jong was, ineens oud genoeg om een zoon te hebben die in het eerste van Ajax voetbalt. Ik voel me vaak nog heel jong, in mijn hoofd ben ik nog iemand die door de rest van de wereld als jong wordt gezien. Maar sinds het debuut van Justin Kluivert voel ik me oud. Mijn jeugd is voorbij. Ik ben een moeder. Mijn lijf is niet meer jong, zonder camouflagestick zie ik er elke ochtend uit alsof ik in elkaar ben geslagen. De jeugd zegt ‘mevrouw’ tegen me. Op vrijdagavond wil ik het liefst vroeg naar bed.

De droevige weemoed die ik voelde bij het zien van Justin Kluivert en de dingen die voorbijgaan, ging al snel over in iets anders. Want na afloop van de wedstrijd las Justin aan de verslaggever van de NOS het appje voor dat hij van zijn vader had gekregen: ‘Heel goed gespeeld, je officiële debuut schat.’
Schat.

Zonder camouflagestick zie ik er elke ochtend uit alsof ik in elkaar ben geslagen

Nou, daar zat ik alweer met natte ogen. Ineens dacht ik niet meer aan de zoon, maar aan de vader. Een vader die hem had vastgehouden, had leren lopen, had leren voetballen. Eindeloze oefenpotjes in de achtertuin. Die zijn zoon zag dromen van een carrière als profvoetballer. Als ouder droom je dan met hem mee. Die zoon bereikt ineens waar hij al zo lang van droomde. Terwijl het voor Patrick misschien als gisteren voelt dat hij Justin leerde lopen. Die ongebreidelde oudertrots van Patrick deed me een beetje huilen. Die trots heeft niks te maken met wát je kind bereikt, maar met de lol die hij uitstraalt wannéér hij het bereikt. En de trots omdat je kind stappen zet zonder jou. Hij is groot, jij bent oud. Dat is helemaal niet erg. Dat is hoe het gaat.


Journalist en schrijfster Nynke de Jong (31) blogt voor VIVA Mama. Ze woont samen met Tom en is onlangs bevallen van dochter Janne. Dit blog is afkomstig uit VIVA Mama. Je bestelt het nummer hieronder.

»Bestel VIVA Mama online | Klik hier «

Lees ook: