Het dagboek van een moeder in tijden van corona: “Mijn vriend houdt zich nu al niet aan het werk-zorg-schema”

anna van den breemer

VIVA-Mama columnist en Volkskrant-journalist Anna van den Breemer schrijft over haar gezinsleven in tijden van het coronavirus. Want het blijkt niet eenvoudig: dochter Mia (4) en zoon Baran (2) thuis vermaken, effectief werken en haar relatie met columnist Özcan Akyol ook nog een beetje leuk houden.

Werk-zorg-schema

‘Hallóóó, waar blijf je?!’ roep ik, turend in het trapgat. ‘Ik moet over één minuut iemand bellen en mijn laptop nog opstarten.’
Het is dinsdagochtend 08.59 uur en mijn vriend houdt zich nu al niet aan het werk-zorg-schema dat we zondagavond laat in allerijl hebben bedacht, toen bekend werd dat de kinderen niet langer naar school en de opvang kunnen.

‘Rustig maar!’ Mijn vriend komt naar beneden gerend in zijn joggingbroek. ‘Mijn twee columns zijn af! Nu mag jij.’
We tikken elkaar nog net niet aan, maar het voelt wel een beetje als een estafetterace: hij bij de kinderen, ik met een banaan en een beker koffie, hup, naar boven, om een flinke werksprint te maken.

Lees ook:
Lifehack: zo eten je kinderen wel groente

Scheidingsgolf

Een vriendin liet weten dat ze al flinke bonje met haar vriend had over wie er achter de computer mocht. ‘Alsof je met je zus ruzie maakt over wie nu mag msn’en.’ Iedereen heeft het maar over de baby’s die over negen maanden geboren zullen worden, maar houdt iemand ook rekening met een scheidingsgolf?

Normaal zou ik op dit uur in de trein zitten, onderweg van onze woonplaats Deventer naar de krantenredactie in Amsterdam. Nu stommel ik in pyjama de slaapkamer binnen waar mijn bureau staat, met uitzicht op ons bed, dat er verfomfaaid bij ligt. De Amerikaanse voormalige marinegeneraal William McRaven zei ooit dat je de hele dag productiever bent als je ’s morgens direct je bed opmaakt. Zal ik even…? Nee, geen tijd.

Andere routine met thuiswerken

Thuiswerken vraagt om een andere routine, merk ik een uur later. Ik herinner me dat ik geacht word in te bellen voor een Google Hangout met mijn collega’s. Op het laatste moment bedenk dat ik me dat ik nog in pyjama zit, een zilveren model met knoopjes die altijd losschieten waardoor de kans groot is dat ik wel erg sensueel in beeld verschijn.

Beneden hoor ik de kinderen gillen.

‘Alles goed?’ app ik naar beneden.

‘Ik geef gymles’, staat er in het berichtje dat ik even later terugkrijg. ‘Taal hebben we al gedaan.’

Even later stuurt mijn vriend: ‘Ik heb Baran al vier keer uit de les gestuurd.’

Lees ook:
Wat als je kleuter zich blijft vervelen? 10x jullie tips

Geen ruis

Hoewel het coronavirus het dagelijks leven op z’n kop zet, merk ik toch ook één klein voordeel: alle ruis is weg. Ik werk hier boven óf ben met de mensen van wie ik het meeste houd, op slechts 26 traptreden afstand.

Als ik eind van de ochtend beneden kom, ruikt het naar tosti. Eus zit met Mia en Baran op de bank.
‘We hebben pauze van de meester’, zegt mijn dochter met een snor van ketchup.

Op tafel zie ik een groot wit vel liggen met daarop in grote blokletters het resultaat van de taalles: Meester. Mama. Poep. Mia. Loser. Baran. Rotzak.

‘Je kan niet zeggen dat ze niets nieuws hebben geleerd’, zegt mijn vriend.

Anna van den Breemer (1984) woont samen met haar man Özcan Akyol, dochter Mia en zoon Baran in hartje Deventer. Ze werkt voor de Volkskrant, waar ze veel over opvoeden schrijft, en is columnist voor VIVA Mama. Recent verscheen van haar hand het boek 'Alle ouders klungelen maar wat aan.'