Het dagboek van een moeder in tijden van corona: ‘Vrije tijd is vooral lekker als je tussendoor veel te doen hebt’

anna van den breemer

VIVA-Mama columnist en Volkskrant-journalist Anna van den Breemer schrijft over haar gezinsleven in tijden van het coronavirus. Want het blijkt niet eenvoudig: dochter Mia (4) en zoon Baran (2) thuis vermaken, effectief werken en haar relatie met columnist Özcan Akyol ook nog een beetje leuk houden.

Wat ga jíj na deze coronacrisis anders doen in je leven?

Die vraag houdt veel mensen bezig, merk ik. Want het zou wat zijn; dat deze ontwrichtende tijd nergens goed voor blijkt te zijn geweest.

Het kunnen plannen zijn die de hele samenleving een dienst bewijzen, zoals minder vaak het vliegtuig pakken voor een citytripje naar Barcelona. Of misschien heb je, iets meer op huis-tuin-keuken-niveau, bedacht dat je vaker bij je ouders op bezoek gaat en méér rust wilt.

Die herbezinning vind ik prachtig.

En toch ben ik bang dat het net zo gaat als met goede voornemens eind januari: zittend op de bank moet je constateren dat de blender – waar je elke ochtend groene smoothies mee zou gaan maken – stof staat te vangen (smoothies met spinazie zijn goor, laat niemand je iets anders aanpraten). Dat je elke dag op je telefoon naar het rooster van de sportschool kijkt, maar slechts twee keer daadwerkelijk naar een sportklasje bent geweest. Dat je toch geen nieuwe Bridget Jones blijkt te zijn, want het nieuwe dagboek telt één beschreven pagina (die je niet durft terug te lezen).

Toch houd ik hoop. Want ook ik peins over de dagen post-corona. Ik merk dat het me uitstekend bevalt om als gezin minder haast te hebben, minder te móeten.

Fantaseren

En dus fantaseer ik over een Heel Ander Bestaan met rust, ruimte en veel tijd. En dat zijn gevaarlijke momenten. Want de vrouw in die fantasie is een broodbakkend en tuinierend iemand, zo’n type uit een film van Nancy Meyers (zoek maar op) met een prachtige rozentuin en een kookeiland waar een stolp op staat met versgebakken muffins eronder.

Terwijl ik een pesthekel heb aan insecten, niet beschik over groene vingers en te ongeduldig ben voor een echt ambachtelijk leven.

Wat ik wil zeggen: het is heerlijk om te dromen over een rustig leven, maar vrije tijd is vooral lekker als je tussendoor veel te doen hebt.

Dat brengt ons bij één van de belangrijkste wijsheden die ik ken: hoeveel tijd je hebt, zoveel tijd heb je ook nodig om dingen gedaan te krijgen. Daarom ben ik als journalist ook zo ontzettend blij met deadlines. En daarom zullen mensen die nu zonder werk zitten, merken dat zelfs een kleine boodschap doen veel moeite kost.

‘Ik ga hierná nog harder werken’, zegt mijn vriend, ‘want het kan allemaal zo afgelopen zijn!’ Daarom werkt het zo goed tussen ons; ik de dromer, hij realist.

Ook de kinderen houden me bij de les. Dat de dagelijkse gang van zaken, voor corona, zo gek nog niet was. Elke dag staat Mia namelijk op met de vraag: ‘Mag ik vandaag eindelijk weer naar school?’

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief.

Anna van den Breemer (1984) woont samen met haar man Özcan Akyol, dochter Mia en zoon Baran in hartje Deventer. Ze werkt voor de Volkskrant, waar ze veel over opvoeden schrijft, en is columnist voor VIVA Mama. Recent verscheen van haar hand het boek 'Alle ouders klungelen maar wat aan.'