Het dagboek van een moeder in tijden van corona: ‘Straks krijgt mijn moeder corona! Zij weet niet beter, maar jij wel’

anna van den breemer

VIVA-Mama columnist en Volkskrant-journalist Anna van den Breemer schrijft over haar gezinsleven in tijden van het coronavirus. Want het blijkt niet eenvoudig: dochter Mia (4) en zoon Baran (2) thuis vermaken, effectief werken en haar relatie met columnist Özcan Akyol ook nog een beetje leuk houden.

Ups en downs

De kinderen zijn met babybillendoekjes de ramen aan het zemen.
‘Kijk, mama, we maken alles goed schoon’, zegt Mia, die voor de gelegenheid ook haar broekspijpen en die van haar broertje heeft opgestroopt.
‘We zijn werkmannen.’
‘Wij wekmannen’, echoot Baran.

Ik kijk naar de vegen en vlekken die ontstaan, maar heb even geen energie om in te grijpen, ook niet na drie kopjes koffie. Deze thuisisolatie is een periode van ups en downs, maar ik realiseer me vaak pas achteraf dat er sprake was van een up.

Ik mis haar gemopper

Mijn schoonmoeder zou direct een sopje maken als ze onze vuile ruiten zou zien, maar ze is al twee weken niet langs geweest. Ik mis haar gemopper op mijn gebrekkige huishoudelijke skills, of wat ik denk dat commentaar is –  ik spreek geen Turks en zij geen goed Nederlands.

Ze behoort met haar zestig plus tot de risicogroep, net als mijn eigen ouders. Die maken elke dag video’s voor de kinderen, waarin ze liedjes uit mijn jeugd zingen met gekke hoedjes op. Ik zie dat ook zij eenzaam zijn. Hoe lang mogen we elkaar niet zien? Niemand heeft enig idee.

Lees ook:
‘Het gaat er sensueel aan toe, misschien niet heel verantwoord voor deze minimensjes’

Als de kinderen die middag op het plein voor ons huis spelen, zie ik de moeder van mijn vriend naar ons toe komen lopen.
‘Babaanne!’ roept Baran verheugd. Ze omhelst de kinderen, nog voor ik kan ingrijpen.

‘Hé! Afstand houden!’, roep ik verschikt terwijl ik op het drietal afren, onder mijn ene arm een afgedankt fietsje en onder de andere een voetbal.

‘Jaja’, antwoordt oma laconiek.

Ze laat zien wat ze in haar plastic tas heeft: vier toetjes, met van die aparte vakjes ernaast vol chocolade stukjes. En twee etuis van Frozen met de kortingsstickers er nog op. ‘Voor jullie, lieve schatten.’

Ik begrijp dat ze had gehoopt ons hier tegen te komen.

Zij weet niet beter, jij wel

Als ik mijn vriend die avond over het incident vertelt, wordt hij boos.

‘Je had het tegen moeten houden.  Straks krijgt mijn moeder corona! Zij weet niet beter, maar jij wel!’ De hele avond heb ik een knoop in mijn maag.

‘Goed je handen wassen hè!’ zeg ik voor de derde keer in een voiceclip die ik aan mijn schoonmoeder stuur via Whatsapp.

Ze stuurt een reeks smileys terug. Twee duimpjes, drie hartjes, een sneeuwpop en het boze oog.

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief.

Anna van den Breemer (1984) woont samen met haar man Özcan Akyol, dochter Mia en zoon Baran in hartje Deventer. Ze werkt voor de Volkskrant, waar ze veel over opvoeden schrijft, en is columnist voor VIVA Mama. Recent verscheen van haar hand het boek 'Alle ouders klungelen maar wat aan.'