De Bakfietsmoeder

Wij hebben tegenwoordig een bakfiets. Een verdomd handig ding. Ik kan me fier op deze velo begeven, bak volgeladen met kinderen, zwembandjes en vrolijk picknickgerei.
Maar aan de bakfiets kleeft ook het beeld van De Bakfietsmoeder. De energieke, altijd vrolijke moeder met bloemetjesjurk en rode pumps. Die bij thuiskomt na een ochtend pierenbad, picknick en madeliefjes plukken, het schort voordoet en met de kids cupcakes gaat bakken. Maar niet voordat Deze Bakfietsmoeder nog een paar patroontjes heeft uitgetekend en drie jurkjes in elkaar heeft genaaid. De cakejes worden kleurrijk versierd en opgegeten boven een Kitsch Kitchen-kleed. Met matchende servetten natuurlijk. Daarna gaan die yuppenkinderen de bakfiets weer in, want De Bakfietsmoeder vindt dat ongeacht de hittegolf (en de leeftijd van de kinderen) ze gewoon naar celloles moeten gaan. Energiek fietst ze nog even door naar de biologische markt waar ze lachend die überhippe pastinaak in haar rood met witte stippen-tas gooit. Want ze heeft zo’n lekker recept gevonden toen ze even me time had.

Ander verhaal
Ik kan je verklappen dat – ook al zou ik het zo willen – het bij mij anders gaat. Ik heb dan wel een breed scala aan bloemetjesjurken en pumps in verschillenden kleuren, maar als ik na een heerlijke dag bij het pierenbad het grut en alle spullen weer in de bak, op de bagagedrager en om m’n nek heb weten te krijgen, ik naar huis ben gefietst, de kinderen en alle bagage uit de kist heb getild, achter weggerende peuter aan ben gesprint, in een verdomd lastige positie de stalen bakros met drie sloten heb vastgezet en de hele meuk twee trappen omhoog heb getild (in meerdere shifts), plof ik naast mijn dochter op de bank voor Baby-tv en kijk ik wanneer ik uitgepuft ben even of we misschien nog vissticks en röstirondjes in de vriezer hebben liggen. En ik vind het prima.

We bakken die cupcakes morgen wel.