De taal die men spreekt bepaalt de manier waarop een baby huilt

taal baby huilt

Een Franse baby huilt anders dan een Italiaanse. De taal die men spreekt, en dan vooral de toon ervan bepaalt hoe een baby huilt.

Dat blijkt uit Duits onderzoek. Zo huilt een Duitse baby van hoge naar lage klanken. Een Franse baby huilt met een aanzwellende intonatie, zoals het tikje dramatiek dat de Franse taal die ook heeft. En een Zweedse baby huilt wat zangerig, wat kenmerkend is voor de melodie van de Zweedse taal.

Ingewikkeld

Als baby’s in een omgeving opgroeien waar een ‘toontaal’ word gesproken wordt hun huil wat complexer. Dit past bij de toontaal, dat is namelijk een taal waarbij verandering in toonhoogte bij het uitspreken van een lettergreep, de betekenis van een woord totaal anders maakt. Dit is bijvoorbeeld het geval bij Mandarijn. 

Lees ook: Tinder baby: in 2037 zijn meer baby’s van ouders die elkaar online ontmoetten dan offline

Na-apen

Bioloog en medisch antropoloog Kathleen Wermke toont aan dat baby’s in de baarmoeder vanaf het derde trimester de moeders stem kunnen herkennen. Ze nemen daardoor het ritme en melodie van de stem over, en passen deze toe op hun huiltjes.

Bron: HLN.be | Beeld: Unsplash
Marjolein woont in de stad (Amsterdam) maar hunkert naar de natuur. En als ze een tijdje door de duinen heeft gestruind, verlangt ze weer naar de stad met z'n knallende energie. Ze vindt de menselijke psyche rete-interessant en schrijft daarom graag op Viva over waarom we de dingen doen die we doen, waar we naar verlangen en hoe die grijze massa van ons werkt. Want eigenlijk zijn we maar gekke (en daarom interessante!) wezens.