H. haar vriend is niet betrokken bij de zwangerschap, 10x jullie ervaringen

Elke zondag geven we je een kijkje in een populair topic op het VIVA Mama-forum. Deze week: vriend niet betrokken bij zwangerschap

Nadat H. en haar vriend besloten om aan een gezinsuitbreiding te beginnen, was het al vrij snel raak. Helaas heeft H. het gevoel dat haar vriend vanaf het begin al een stuk minder enthousiast is dan zij. Op emotioneel vlak lijkt hij niet betrokken met het proces, daarom vraagt ze naar de ervaringen van de VIVA-forummers. Hier zijn 10x  jullie ervaringen!

  • Wittereiger: ‘Het is begrijpelijk dat je meer had verwacht. Voor sommige mannen is de zwangerschap heel abstract. Ze voelen er niks bij en kunnen er niks mee. Ook als je zegt dat je last hebt van rugpijn, staat het te ver van ze af om er iets van te vinden. Moeilijk voor jou. Zorg goed voor jezelf en laat hem meer doen zodat jij niet te ver gaat. Je bent immers zwanger.’
  • Yollow002: ‘Voor wat het waard is; mijn man wou ook nooit echt voelen als de kleine in mn buik schopte. Verder was ik vooral heel ziek tijdens de zwangerschap en kon hij totaal niet fantaseren over de toekomst met onze kleine. Ze is nu een jaar. Hij is gek op haar en onwijs betrokken vanaf de eerste dag dat ze er is.’
  • Blazoo: ‘Het zit in jouw buik hè, niet de zijne.’
  • JuriaanB: ‘Als zwangere vrouw ga je door grote hormonale veranderingen en voel je letterlijk en figuurlijk verbondenheid met je kind. Maar als man zie je gewoon dat je vrouw of vriendin een dikke buik krijgt, allerlei ongemakken krijgt, hormonaal gestuurde gedragswisselingen doormaakt, etc. Maar je voelt zelf niks. Daar is dus ook niks leuks aan. De verbondenheid met het kind en je partner als partner komt pas na de geboorte en soms pas na vele weken, maanden of zelfs jaren.’
  • Retrostar: ‘Iedereen doet weleens gek als hij in totaal nieuwe omstandigheden komt, zo ook je vriend. Sommigen werken zich daar snel doorheen zodat hun omgeving niets van hun plotselinge stress merkt, en anderen blijven lang bang en onzeker. En als je bang bent sluit dat liefde uit. Ik zou gewoon vertrouwen hebben en hem wat taken geven die hij goed kan doen. Om zijn zelfvertrouwen op te vijzelen. Vaak dankjewel en wat lief zeggen; dat helpt.’
  • Parbluemondieu: ‘Nou, ik vind het wel een gebrek aan empathie voor jou om jouw lichamelijke klachten te negeren. Misschien lekker modern? Ik ben er niet van gecharmeerd. Ook niet als die van mij zo is.’
  • Valia_1: ‘Bij ons was het vooral mijn man die een kind van ons samen wilde. Hij was er dus ook echt blij mee toen ik zwanger was. Maar de zwangerschap zelf leefde gewoon niet echt.’
  • Playingtheangel: ‘Hij is wel betrokken, maar anders dan jij zou willen. Hij gaat mee naar afspraken, denkt mee over de babykamer, heel praktisch, heel mannelijk. Voor veel mannen blijft de zwangerschap onwerkelijk, totdat de baby er is. Dat is niet leuk, maar zijn mannelijkheid is ook de reden dat je hem aantrekkelijk vindt. Een super gevoelige man zou dan ook vast niet bij je passen.’
  • Trien30: ‘Je vriend klinkt wel heel betrokken bij de komst van jullie kind. Babykamer, echo’s… Enz… Ben jij verder wel lief voor hem? Of ben je ook een hormonaal monster geworden waardoor je vriend wat extra kribbig is?’
  • Jaw: ‘Over het gemiddelde genomen lopen de vaders ongeveer 6-9 maanden achter qua emotionele investering in een baby. Terwijl de moeder al emotioneel geïnvesteerd raakt doordat die door hormonen, fysiek-biologische aanpassingen etc. Geconfronteerd worden met een komende baby, zal de gemiddelde man pas echt emotioneel beginnen wanneer deze daadwerkelijk fysiek contact met de baby begint te maken, dus over het algemeen niet door een buikwand heen. Daarnaast willen ze wel heel logisch kijken en ordenen wat er wanneer komt kijken en wanneer bepaalde acties van belang gaan zijn.’

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief.

Beeld: iStock