Het dagboek van een moeder in tijden van corona: ‘Mijn dagelijks leven voelt voller dan ooit’

VIVA-Mama columnist en Volkskrant-journalist Anna van den Breemer schrijft over haar gezinsleven in tijden van het coronavirus. Want het blijkt niet eenvoudig: dochter Mia (4) en zoon Baran (2) thuis vermaken, effectief werken en haar relatie met columnist Özcan Akyol ook nog een beetje leuk houden.

‘Blijf fit tijdens deze coronaquarantaine!’, ‘De Quarantaine-kijklijst: wat te bingen nu je thuis zit?’, ‘Ruim eindelijk je kledingkast op’, ‘Nu heb je weer tijd om een boek uit te lezen.’ Via nieuwsbrieven, appjes, social media en websites word ik bestookt met allerlei suggesties hoe ik de vrije tijd kan opvullen die door het coronavirus, en de daaropvolgende thuisblijfverplichting, in mijn leven ontstaan zou zijn. Verschillende vriendinnengroepen hebben me de komende dagen voor digitale borrels uitgenodigd, wat erop neerkomt dat je een glas wijn drinkt en met elkaar kletst via het scherm.

Schuldgevoel

Alleen wanneer moet dat allemaal gebeuren? Mijn dagelijks leven voelt voller dan ooit. Het werk voor de krant gaat gewoon door en er banjeren twee kinderen door het huis die de hele dag vermaakt moeten worden. Ben ik boven aan de arbeid, dan voel ik me schuldig dat ik niet bij mijn dochter en zoon ben. Zit ik beneden mijn uiterste best te doen om heel erg in het moment Paw Patrol-hondjes te kleien, dan denk ik stiekem toch aan de mails en Slack-berichtjes die in de tussentijd waarschijnlijk zijn binnengekomen. (En ja, ik realiseer me ook goed dat dit een luxeprobleem is, ik héb mijn baan ten minste nog.)

Lees ook:
Het dagboek van een moeder in tijden van corona: “Mijn vriend houdt zich nu al niet aan het werk-zorg-schema”

Hoogsensitief

De vrije uurtjes die ik ’s avonds over heb, vul ik met het lezen van artikelen over wat ik allemaal kan doen om deze quarantainetijd Heel Nuttig en Waardevol te maken. Ik blijk hoogsensitief voor deze aansporingen tot zelfoptimalisatie. Vandaar dat ik het er vanmorgen op wilde wagen; een reeks sportoefeningen in de huiskamer. ‘Mia, ik ga vijftien burpees doen’, zei ik, ‘en jij moet hardop tellen, oké?’ Mia knikte braaf. Even was ik heel tevreden met mezelf – zoals ik dat wel vaker heb op de vroege ochtend met net een kop koffie op – ik deed het maar wel mooi: gymen én mijn kind onderwijzen.

Sporten in huis

‘1, 2, 3….’ Bij de vierde keer springen hoorde ik niets meer, mijn dochter was uit beeld verdwenen. ‘..6’,  pufte ik zelf toen maar. ‘Mama, paardje!’ Het volgende moment lag ik plat op de vloer, met beide kinderen op mijn rug. Eus stond in de deuropening toe te kijken. ‘Je doet die oefening echt helemaal verkeerd. Je moet in één keer naar achter springen, niet stappen, dat is voor sukkels.’ Ik kwam overeind, ongetwijfeld met een rood hoofd, en ging weer op de bank zitten. Baran schoof zijn luierbillen op mijn schoot. Mijn uitdaging de komende weken: niet méér willen, maar juist minder.

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief.

 

Anna van den Breemer (1984) woont samen met haar man Özcan Akyol, dochter Mia en zoon Baran in hartje Deventer. Ze werkt voor de Volkskrant, waar ze veel over opvoeden schrijft, en is columnist voor VIVA Mama. Recent verscheen van haar hand het boek 'Alle ouders klungelen maar wat aan.'