Hey sexy mama: zo maak je het weer leuk in bed

Met elke nacht een peuter tussen jullie in, is er van jullie seksleven nog maar weinig over. Gelukkig weet VIVA Mama’s Sarah Sluimer hoe je het weer kunt laten knetteren in bed.

Tekst: Sarah Sluimer

‘En wat betreft de seks: dat is bij ons geen enkel probleem. We zijn alweer zo’n beetje begonnen!’ appt een vriendin die twee weken geleden is bevallen me optimistisch. Ik lach hardop. Dat arme schaap, die denkt nog dat het allemaal wel zal meevallen. Als jonge ouder hou je jezelf continu voor de gek door steeds weer te denken dat je het ergste hebt gehad. Vol trots bazuin je rond dat je kind al na een maand doorslaapt, maar dan komen de tandjes. Stoer bluf je dat je luiers verschonen niet eens zó vies vindt, maar je piept wel anders wanneer je kind vlees begint te eten. En laten we eerlijk zijn: je moet ook wel vol goede moed blijven, anders hou je het simpelweg niet vol. Ik kijk nog eens naar mijn telefoonscherm. Het staat er echt. Ik overweeg haar optimisme vakkundig de nek om te draaien met een licht gefrustreerd verhaal over hoe het bij mij ging, vlak na de bevalling. Dat ook ik het al heel snel tijd vond voor wat lichte actie in bed. En dat ik na het eerste voorzichtige gefriemel opgelucht besloot dat mijn vriend en ik anders waren dan al die ouders die elkaar amper nog aanraken. Dat we tegen elkaar jubelden: met ons komt het goed! Sterker nog: met ons is nooit iets mis geweest! Oh boy, wat wist ik weinig.

Geen absolute prioriteit

Nu, bijna drie jaar later, kan ik in alle eerlijkheid zeggen: met ons kwam het heus niet altijd goed. En nog steeds: na lange werkdagen zinken we geregeld met de ruggen naar elkaar in coma. En vaak ligt dan ook nog eens de peuter, die nachtmerries heeft, overdwars tussen ons in te snurken. En ik ben hier best hippie-achtig in, maar seksen naast een licht slapend jongetje, dat laatst tijdens het ontbijt het liedje Borsten borsten borsten inzette terwijl hij in mijn decolleté probeerde te wroeten: ik weet het niet. Aan gebrek aan liefde heeft het bij ons nooit gelegen. En eigenlijk zijn die eerste drie jaar als ouders best soepel verlopen. Toch is ergens onderweg ons seksleven op het tweede plan terechtgekomen. En ja, dat had veel te maken met moe en druk, maar ook wel met andere dingen. Zo is er allereerst veel poep (aan je handen, aan het verschoon- kussen) en poep is niet opwindend. Of: ieder zijn ding, maar ík kan er niks mee. En dan is er ook nog eens heel veel geknuffel met je kind. Eindeloos veel kusjes, in bad doen, over de haartjes aaien, oren schoonmaken, voetjes masseren. En door al dat gepriegel maak je zo veel serotonine aan, dat rampetampen (met wallen tot op zijn knieën) niet meer zo’n absolute prioriteit lijkt. En de allerdomste reden: een avond uitgaan, zoenen, flirten, elkaar helemaal klaarstomen voor een spectaculaire nacht en dan nét iets te veel drinken, naar huis waggelen en kwijlend in slaap denderen.

Bouwen aan een veilig nest

Nee, dat hele vooraf bedachte idee van de twee geile leeuwen met het kleine welpje vervliegt toch een beetje als je dagelijks hysterische fluisterruzie maakt over wie er morgenochtend om zes uur uit gaat met de baby. Het stomme is dat áls er weer eens gesekst wordt, tijdens dat weekeindje weg of die keer dat je bij uitzondering om negen uur in bed ligt, het nog steeds zo ontzettend lekker blijkt te zijn. Of nee: dat seks alles makkelijker maakt. Het temt je gedachten, het ontspant je lichaam, het maakt je blik op de wereld en je eigen leven mild. Elke keer als ik met rozen- rode wangen lig na te genieten, snap ik niet waarom ik niet dagelijks tot actie overga. Dus wat te doen? Op een vrijgezellenfeestje sprak ik een kennis die haar relatie met jonge kinderen leuk houdt door af en toe haar hoofd op een ander kussen te leggen. Ze vertelde me dat binnen haar huwelijk haar identiteit vaak wordt gereduceerd tot het moeder- schap. Niet omdat ze een vervelende vriend heeft, maar omdat dit nu eenmaal is zoals het gaat met kinderen die continu aandacht nodig hebben. In de jaren dat je een jong gezin hebt, bouw je aan een veilig nest en niet aan een spannend leven, zo stelde ze. En haar oplossing hiervoor was af en toe het avontuur buiten de deur te zoeken en opgeladen weer thuis te komen. Niet veel later wandelde er een man mijn leven binnen. Als in: ik leerde hem opeens kennen en zou hem na vierentwintig uur waarschijnlijk nooit meer zien. Maar na een avond lang flirten en een door hem gestolen kus, begon ik tegen hem te piepen dat ik dit toch niet wilde. Nog gênanter: ik bleef recht in zijn gezicht de naam van mijn vriend herhalen, als een soort mantra. Eerlijk gezegd: de weken daarna zat ik vol met energie, die ik inderdaad meenam naar mijn eigen bed. Maar het schuldgevoel knaagde. Want dat is het met dat stiekeme gedoe: voor je het weet ben je verslaafd aan de spanning en maak je alles wat je lief is kapot. Ik ben in elk geval niet geschikt voor dit soort strapatsen

Het hele artikel vindt je in VIVA Mama 8. Bestel ‘m hier

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief.