Geen seks sinds de bevalling: ‘Het is het allerlaatste waar ik aan moet denken’

sekspauze

Laurence (29) moest na haar tweede gruwelbevalling, met totaalruptuur als resultaat, echt niet meer aan seks denken. ‘Ze zeggen weleens dat je pijn vergeet, nou ik niet!’

Laurence is getrouwd met Alex (30) en moeder van Kiki (2) en Teun (5 maanden). ‘De knip en hechtingen bij de bevalling van Kiki vond ik destijds al heftig en pijnlijk. Ik noemde het een gruwelbevalling, omdat ik slechts twee uur over het persen had gedaan en dat me te snel ging. Wist ik veel. Vijf maanden geleden stond ik weer voor het kunstje. Ik had me heel zen voorbereid met zwangerschapsyoga en ademhalingsoefeningen. Deze keer zou ik heel kalm de weeën wegzuchten…

Helaas dachten mijn lichaam en Teuntje daar anders over. Na een wilde weeënstorm van amper een half uur, kreeg ik zó’n onhoudbare wee, dat ik met alles wat ik in me had perste en Teun geboren werd. Het gevolg was een totaalruptuur. Plat gezegd: ik scheurde uit van mijn anus tot aan mijn clitoris. En ja, dat doet net zo veel pijn als het klinkt. Ik werd meteen onder narcose gebracht en gehecht, maar daarna begon de ellende pas echt. Het was de hel down under. Naar het toilet gaan was een drama, zitten kon ik alleen op kussens en pas na vier weken stopte het bloeden.

Toch zag alles er op de nacontrole ‘keurig’ geheeld uit. Volgens mijn gynaecoloog stond nu dan ook niets een vrijpartij meer in de weg. Ik kon haar wel aanvliegen, want Alex zat op dat moment naast me en keek haar glimmend aan. Yes, we mochten weer, de dokter had het zelf gezegd! Terwijl ik al misselijk werd bij het idee dat ik er ook maar iets anders mee zou gaan doen dan plassen. Seks was het allerlaatste waar ik aan moest denken. Als Alex alleen al naar beneden wéés met zijn vingers, begon ik al te gillen. En nog steeds.

Ik smeer elke avond de hele zone in met calendulazalf, omdat dat het littekenweefsel verzacht. Ook hebben we inmiddels een arsenaal aan glijmiddelen. Alles om het een beetje soepel te laten verlopen. Tot nu toe zonder succes. Ik ga letterlijk op slot. Dat betekent niet dat we helemaal niets meer doen in bed. Als Alex belooft niets anders dan zijn tong te gebruiken, vind ik het nog wel prettig. Andersom doe ik dat ook bij hem en ik gebruik mijn handen. Dat maakt dat we toch nog wel elke week intiem zijn, maar ideaal is het niet. Sinds kort loop ik bij een bekkenbodemfysiotherapeut die me leert ontspannen bij toiletbezoek en seks. Het zijn kleine stapjes, maar ik merk wel dat het iets verbetert en heb goede hoop dat we straks weer als vanouds kunnen vrijen.

Ze zeggen weleens dat je pijn vergeet, nou ik niet. Alex en ik wisten nog niet of we een derde wilden, maar nu weet ik het zeker. Twee bevallingen met napijn vind ik meer dan genoeg. Volgende maand wordt Alex gesteriliseerd. Nu is het zijn beurt voor een knip en hechtdraad. Het zal mij benieuwen of hij nog steeds zo’n zin heeft in seks, als hij net is geopereerd.’

tekst: Joan Makenbach

Dit artikel is afkomstig uit VIVA Mama 7 – 2018. Je kunt de editie hieronder online bestellen.

»BESTEL VIVA MAMA ONLINE | KLIK HIER «