Opvoed-imperfecties van moeders: ‘Ik troost mijn kind met eten’

opvoeden ipad

Je kind altijd positief benaderen, consequent zijn en échte aandacht geven. Jajaja, dat doen we natuurlijk allemaal. Altijd. 
Elke dag. Ahum.

Tekst Lara Aerts | Beeld Shutterstock

Omkoping

Maria (27): ‘Dat nooit, dacht ik altijd als ik kinderen krijsend op de grond zag liggen in de supermarkt. Hoe anderen dan naar je kijken, hoe je ze ziet denken: die vrouw kan het niet aan. Ik weet dat ik mijn schouders erover op zou moeten halen, maar ik ben nou eenmaal gevoelig voor de blikken van anderen. Dus toen mijn peuterdochter laatst in de supermarkt haar sirene aanzette, greep ik onmiddellijk in: ‘Als je nu even stil bent, krijg je thuis een ijsje.’ Het hielp meteen.’

Chocojaaaa

Michelle (27): ‘Het is natuurlijk hartstikke ongezond, maar af en toe geef ik Karlijn (6 maanden) een lepel slagroom. Dat gezicht van haar als ze het proeft! Ze trapt met haar benen alsof ze een mug uit de lucht wil schoppen. Geniaal. Laatst heb ik haar laten mee-eten van mijn Magnum. Ik denk dat ze ongeveer de helft heeft weggewerkt.’

Haar broeken zitten steevast in de was. Twee weken lang

Troost-eten

Cathelijne (38): ‘Vroeger, als ik bijvoorbeeld gevallen was, kreeg ik van mijn moeder altijd iets lekkers. Fout, weet ik inmiddels: je moet kinderen niet troosten met eten. Zo krijgen ze een rare relatie met voedsel: je kweekt emotie-eters. Het heeft mij drie diëtisten en een psych gekost om daar achter te komen. Het erge is: ik betrap mezelf er regelmatig op dat ik dezelfde neiging heb als mijn moeder. Dat begon al toen Fine (2) een baby was: bij elke kik haalde ik mijn borst tevoorschijn. Als ze nu verdrietig is of pijn heeft, is mijn eerste gedachte: even iets lekkers voor haar pakken, want ze is zielig. Een dropje na het stoten van haar hoofd, een raketje omdat ze niet met papa mee mocht naar het voetbalveld. Toen ik haar laatst midden in de nacht een flesje limonade gaf, besefte ik dat ik hier nu echt mee moet stoppen.’

Digitaal 
parkeren

Esther (32): ‘Als ik bij een vriendin op bezoek ga, heb ik altijd de favoriete dvd van 
Sef (2) in mijn tas zitten. En een iPad. Kan ik even rustig bijkletsen terwijl ik hem voor een 
scherm parkeer.’

Mama’s smaak is wet

Suze (27): ‘Wat was ik blij toen ik hoorde dat ik een dochter zou krijgen. Daar droomde ik als klein kind al van: een meisje dat ik de mooiste jurkjes van de wereld kan aantrekken. Voor ze geboren was, had ik haar garderobe al zo’n beetje klaar: er hingen genoeg jurkjes op haar te wachten tot ze het huis uit zou gaan. Met bijpassende maillots, leggings en vestjes. En natuurlijk een hele collectie rokjes met shirtjes. Ik vond het een feest haar elke ochtend aan te kleden. Maar ja, toen kwam er zoiets als ‘een eigen smaak’ bij Mara (4) bovendrijven en wilde ze alleen maar broeken aan. Ik heb heel lang volgehouden dat meisjes alleen jurken en rokjes dragen, maar dankzij haar vader kwamen er toch broeken in huis, omdat hij vond dat ze zelf moet kunnen kiezen wat ze draagt. Ik vind het niks, dus nu zitten haar broeken steevast in de was. Gewoon, twee weken lang.’

Dit artikel is afkomstig uit VIVA Mama 5 – 2017. Je kunt de editie hieronder online bestellen.

»BESTEL VIVA MAMA ONLINE | KLIK HIER «