Kinderfeestje 2.0

Ik kan me nog herinneren dat ik als kleuter op mijn verjaardag op school mocht uitdelen: prikkers met een augurkje, een stukje zweetkaas en een partje mandarijn uit blik. En op mijn partijtje gingen we koekhappen en zaklopen. Dat was supercool, in 1976.

scharrelcupcakes

Tegenwoordig kom je daar echt niet meer mee weg. Nu delen kleuters zelfgebakken biologische scharrelcupcakes uit, uiteraard glutenvrij om de allergische kindertjes niet voor het tere kopje te stoten. Of alle 36 kindertjes in de klas krijgen een customized en gepimpt uitdeelzakje met toeter en verantwoord knabbeltje.De moderne moeder draait daar blijkbaar haar hand niet voor om.

Tien racewagen knutselen
Laatst haalde ik Bink op bij een creatief feestje waar alle twintig (!) kinderen t-shirts hadden mogen beschilderen. Daarna zaten ze als een soort Italiaanse mini-familie aan een grote tafel in de tuin te smullen van pasta Bolognese, terwijl er voor de ouders een buffet met salades en soep werd uitgestald, natuurlijk allemaal zelfgemaakt. Een andere moeder had voor een verjaarsfeest van oude dozen de meest prachtige racewagens geknutseld, met wielen die echt konden draaien. Tien stuks, ook dat nog. En de kinderen mochten ze natuurlijk mee naar huis nemen. Leuk, om mij de ogen mee uit te steken.

Sociale paria’s
Want ik knutsel alsof ik spastisch ben, kan absoluut geen twintig kinderen in toom houden en mijn cupcakes mislukken altijd. Maar ja, ik wil ook niet dat mijn kinderen sociale paria’s worden, dus voel ik mij genoodzaakt – nee gedwongen- om ook mee te doen in de verjaardagsgekte. Dus bedacht ik een Piratenfeest en scharrelde ik maanden tevoren door de Action, Blokker en Hema om ooglapjes, vlaggen en schatkaarten te verzamelen.

Professioneel draaiboek
Ik had een arsenaal aan spellen bedacht en een behoorlijk professioneel draaiboek geschreven. Ik had een recreatiegebied in de buurt gevonden met een heus Piratenschip in de spartelvijver. Alle kinderen zouden geschminkt worden, er was Piratentaart en ik had zelfs een heuse speurtocht met een schat uitgezet. Eat that, knutselmama’s! De verwachtingen waren hooggespannen, niet in de laatste plaats bij mijn kinderen.

Zure modder
Ik zal je de details besparen, maar het liep natuurlijk helemaal niet zoals ik verwacht had. Ik heb mijn draaiboek na een half uurtje maar weg gegooid, want alle kinderen renden na het schminken en de taart rechtstreeks naar de spartelvijver en bleven daar de rest van de middag met zure modder kliederen. De moeders zaten tevreden te nippen aan hun rosé en aten de chipjes op die ik eigenlijk voor de kinderen had gekocht. Aan het eind van de middag vond het grut binnen 2 minuten de schat, waarover ik 20 minuten had gedaan om ‘m te verstoppen. Toch was iedereen happy: ouders waren teut van de rosé, de kinderen roken naar zure blubber en snoepgoed en mijn jongens waren intens tevreden. Misschien moest ik maar eens wat minder mijn best gaan doen.

foto: privébezit