Bewust kinderloos: achteraf spijt? 10x jullie ervaring

spijt kinderloos

Elke week geven we je een kijkje in een populair topic op het VIVA Mama-forum. Deze week: bewust kinderloos: spijt of niet?

K. is gewenst kinderloos, maar inmiddels bijna op de leeftijd dat ze die beslissing niet meer zou kunnen terugdraaien. Op dit moment heeft ze nergens spijt van, maar ze vraagt zich af of andere bewust kinderloze vrouwen later wel spijt hebben gekregen. Hier is 10x jullie ervaring

  • Nerdopviva: ’40+ en ik ga aardig richting het moment dat ik geen kinderen meer kan krijgen. Geen spijt hier. Totaal niet zelfs. Ik was er vroeger wel bang voor, maar hoe ouder ik word, hoe meer tevreden ik word over mezelf, mijn keuzes en mijn leven.’
  • Chienandalou: ‘Toen ik jong was heb ik lang gedacht dat ik ‘later’ nog eens de wens zou kunnen krijgen. Puur gebaseerd op het feit dat veel mensen dat zeiden: ‘Dat komt vanzelf en iedere vrouw wil toch moeder worden?’ Sinds mijn 30e ben ik overtuigd dat het moederschap niet iets is waar ik én mijn hypothetische kind gelukkig van zouden worden. Nu ben ik bijna 40 en blij kindvrij.’
  • Snoepzak: ‘Hier wel kinderen. Ik zou die keuze ook zeker weer gemaakt hebben mocht ik het over doen. Wilde ze toen zooo graag. En ze zijn geweldig. Maar nu ik 40 ben, snap ik wel veel beter dat er ook een andere keuze was, een ander leven waarin ik ook gelukkig was geweest. Dat wilde ik maar zeggen hier..’
  • Kissie30: ‘Nog geen 40, 35 pas, dus het zou lichamelijk nog kunnen. Maar ik weet al van jongs af aan dat ik geen moeder wil zijn. Alles eraan staat me tegen. Natuurlijk zit er een kans in dat als ik oud mag worden ik eenzaam en alleen eindig. Maar ik zou dat nooit willen inwisselen voor de vrijheid die ik nu heb. Alle keuzes hebben een keerzijde.’
  • Hanke123: ‘Te oud om nog te baren. Spijt nee. Verdriet wel. Immens. Maar ook opluchting. Dat ik mezelf en mijn ongeborene(n) niet een te zware taak heb aangedaan. Met mijn gezondheid (afgekeurd) en achtergrond (onveilig/traumatiserend gezin van herkomst), zonder man, baan of financiële middelen was aan een kind beginnen niet verantwoord.’

Lees ook
De derde bal over de schutting of met stoepkrijt bekladde muren… 10x jullie tuin-ergenissen

  • Ik ben 45, heb geen kinderen en die komen er ook nooit meer. In een volgend leven wil ik er minstens 3 maar in dit leven zou het te heftig en te zwaar voor me zijn. Er was en is ook geen man. Ik heb mijn handen vol aan mezelf. Ergens is het wel verdrietig, zeker als ik er zo bij stil sta. Maar veel vaker voel ik een enorme opluchting dat ik die kar niet (ook nog) hoef te trekken.’
  • Farfaraway: ‘Ik ben 40 en bewust kindvrij. Mijn man en ik zeggen geregeld tegen elkaar dat dat de beste keuze ooit is geweest. En nee, we zijn echt niet bang dat we later eenzaam en alleen achterblijven.’
  • Lady_day: ‘Ik ben eind 40 en ik heb geen spijt dat ik geen kinderen heb. Als kind wist ik al dat ik geen kinderen wilde. Ik heb nooit enige twijfel gehad en dat is prettig. Wel kan ik me voorstellen dat als je ouder wordt dat je het dan zou missen. Als ik kijk hoe blij mijn moeder altijd is als ik langs kom.. ja.. maar goed, dat is natuurlijk geen reden om een kind op de wereld te zetten.’
  •  Bix: ‘Voor mij was het ook altijd een oergevoel dat ik al vanaf heel jonge leeftijd had: geen kinderen voor mij, het was niet eens een keuze. Heel blij dat ik een man trof die ook geen kinderen wilde. Nu ik begin 50 ben, word ik tot mijn schrik, echt helemaal uit het niets, overvallen door een enorm gemis.’
  • Dahlia: ‘Als bewust kinderloze kom ik steeds meer mensen tegen die dezelfde keuze hebben gemaakt. Ook als ik 80 mag worden zullen er genoeg mensen om mij heen zijn die bewust kinderloos zijn. Ik merk nu al dat ik die mensen steeds meer opzoek. Dat zal tegen die tijd vermoedelijk niet anders zijn.’

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief.

Beeld: iStock