Wat deed jouw man tijdens de bevalling?

man tijdens de bevalling

Elke zondag zetten we een populair topic – voor en door moeders – van het VIVA-forum in de schijnwerpers. Deze week: Wat deed jouw man tijdens de bevalling? Ook meepraten? Deel je mening in het topic of ga naar de pijlers Kinderen of Zwanger.

Terwijl jij ligt te puffen en te creperen van de pijn, staat je man verderop met zijn camera het gebeuren vast te leggen voor het nageslacht. Tja, helaas heb je niet zoveel aan mannen onder een bevalling. De forummers vertellen wat hun mannen deden tijdens hun bevalling.

Tekst: Elfi Voorhuis | Beeld: iStock

  • “Hij hield mijn hand vast en die heb ik helemaal blauw geknepen. Hij heeft er een week last van gehad, maar goed, ik kon een week niet zitten.”
  • “Ondanks mijn verzoek om naast me te komen staan, bleef hij staan aan het voeteneind van het bed. ‘Anders kon hij het niet zien’.”
  • “Hij was wel handig om in te knijpen. Verder was hij alleen maar irritant. Maakte grapjes omdat hij dacht dat die mij opvrolijkten en had voetbal aangezet in de ziekenhuiskamer, omdat mijn club speelde. Maar ik ergerde me er alleen maar aan. “
  • “Ik had geen pufcursus gehad, maar ik had wel een papiertje met wat ademhalingstips. Toen hij eindelijk er was, nadat hij in volle vaart naar huis is gereden van zijn werk, moest hij eerst dat papier opduikelen. Duurde een uur voor mijn gevoel.  Toen kwamen de persweeën en wilde ik graag een washandje om mijn zweetsnor weg te poetsen. Hij ging alleen maar over mijn ogen heen waardoor ik er als een panda uitzag.  Ik hoor mezelf nog roepen: ‘Mijn snor, mijn snor!’ Nee, ik was geen leuk gezelschap.”
  • “Mijn man was mijn voedseldispenser. Dextro energy, drinken, fruitsalade, alles leverde hij aan. Ook was hij mijn demper, ik heb blijkbaar nogal liggen toeteren en schreeuwen op dat bed. Schaam me nu nog.”
  • “Ik heb hem vooral geholpen door zo hard in zijn oor te loeien dat hij onmogelijk flauw kon vallen. Hij had een beetje moeite met het tempo, dus de navelstreng heb ik zelf doorgeknipt. Hij zag serieus groen en is door de verloskundige met z’n hoofd tussen zijn knieën op een fauteuil gezet.”
  • “Ik heb zijn hand fijngeknepen. Toen ik ging persen moesten we hem er een paar keer bij roepen om duidelijk te maken dat het nu wel echt binnenkort ging gebeuren, maar hij was te druk met zijn telefoon. Heb hem toen ook (on)vriendelijk verzocht of hij zijn telefoon even weg kon leggen.”
  • “Als een speer heeft hij de vluchttas gepakt. Toen ik goed en wel geïnstalleerd was in het ziekenhuis, viel hij flauw. Daar heeft hij wel vaker last van, als hij ’s nachts naar de wc moet valt hij al flauw. Toen hij weer goed en wel rechtop zat mocht ik persen en heeft hij mij aangemoedigd en mijn hand vast gehouden.”
  • “Hij heeft mij alleen maar staan irriteren met zijn gehuil. Hij bleef de hele tijd maar vertellen hoe zielig hij het voor mij vond. Bekertjes water deed hij niet vol genoeg naar mijn zin en het ergste was nog dat hij in het verkeerde tempo met een spuugbakje wapperde. Ik was tijdens mijn bevalling dus echt een heks.”
  • “Gebiologeerd naar het beeldscherm met weeënactiviteit staren en iedere keer als hij dat lijntje weer zag stijgen uitroepen: “Daar komt er weer één hoor!”  Alsof ik dat zelf niet voelde. Gelukkig zag de verpleegkundige tijdig de moordneigingen in mij ontstaan en heeft ze hem discreet apart genomen en verteld dat hij dat beter niet kon doen. Daarna heeft hij vooral mijn hand vastgehouden en alleen antwoord gegeven als ik hem wat vroeg.”
  • “Hij heeft gelukkig niet in mijn muts staan kijken of hij het hoofdje al kon zien. Gewoon aan mijn zijde, zoals besproken. Ik heb stiekem best medelijden met de mannen hoor. Niks kunnen doen, lijkt me niet makkelijk.”
  • “Bij mijn eerste bevalling zat hij achter mij in een stoel een spelletje te spelen op een DS. Ik had een hele heftige weeënstorm en kon echt geen geluid of aanraking verdragen. Er kwam een verpleegkundige binnen die hem blijkbaar erg ongeïnteresseerd vond en haar hand op mijn schouder legde. Die hand heb ik er af geduwd en geslagen, waarop mijn man heel droog zei: “Dat wil ze geloof ik niet.”
  • “Eten. Mijn man kreeg een verschrikkelijk groot bord eten aan het begin van mijn bevalling. Een gigantische berg aardappelen met daarop een enorme worst. Ik kon de lucht niet verdragen en het al helemaal niet aanzien. Manlief zei daarop: ‘Ach, je was toch al aan het spugen.’  Verder was hij wel een enorme hulp hoor en ik een verschrikkelijke heks, de verpleegsters hadden duidelijk medelijden met hem.”
  • “Mijn man was de gynaecoloog bij mijn bevalling, best apart!”

VIVA Mama is deze maand óók voor papa’s. Draai de speciale dubbeleditie – die nu in de winkels ligt – om!

Lees ook de andere VIVA Mama Forumdagen:
De peuterpuberteit: zo deal je ermee
Bevallingstaboes: dát hadden ze niet verteld
Goed bevallen: aanraders voor in de ziekenhuistas
Babytips die je zelf had willen krijgen
Na de bevalling, ga ik…
De grappigste opmerkingen over fles- en borstvoeding.
De bizarste kraamcadeaus
Wat hebben de zwangerschapshormonen jou laten doen?
Bevallingsbloopers
Hilarische kinderuitspraken
Lompe opmerkingen in de kraamtijd
Wat vind jij de meest bizarre kindernamen?
Voor welke gebeurtenis schaam jij je diep als moeder?