Marjolijn: ‘De gender reveal hype is niet aan mij besteed’

marjolein

Gisteren, toen ik een echo had, vroeg de verloskundige me of en hoe ik wilde dat ze het geslacht aan me bekend maakte. Moest het in een envelopje mee? Blijkbaar vragen mensen dit haar dus! Het is zo erg dat we ook deze hype weer met zijn allen na willen doen in Nederland. Nederlanders willen zo graag Amerikaans zijn. We gebruiken er zelfs onze eigen woorden er niet meer voor.

Lees ook Marjolijn’s blog van vorige week: ‘Over cliffhangers gesproken…’

Gender reveal party. Pffff! Ballonnen met roze of blauwe confetti en dan een hysterisch filmpje ervan maken. Alsof je minder blij bent met het ene geslacht dan met het andere? Of een taart laten bakken en dan samen snijden. En die bakker, wat een bofkont, die wist eerder dan jijzelf wat je in je buik draagt. Oh en van die dure feestjes eromheen plannen, de enigen die lachen om deze idioterie zijn de mkb-ers! Nou, mij niet gezien.

Voordat ik kinderen had dacht ik altijd dat ik het ouderwets wilde houden en me laten ‘verrassen’ bij de geboorte. Ik heb de verleiding nu driemaal niet kunnen weerstaan. Ik was te nieuwsgierig en wilde het toch wel heel graag weten. Hoewel, ik had het alledrie de keren zelf ook goed aangevoeld. Op de een of andere manier wordt het geslacht – op het moment dat ik erachter kom dat ik zwanger ben – iedere keer weer direct door mijn intuïtie aan me doorgebeld. En het was drie keer raak!

Deze keer hoefde ik dus eigenlijk die zestien weken echo niet zo nodig om te weten wat ‘het zou worden’, maar meer om even die bevestiging te krijgen dat alles er nog op en aanzit. Dat het kindje goed groeit. Gelukkig heb ik deze bevestiging gekregen tijdens de echo. Snap die frequentie niet hoor, zo weinig echo’s waar je voor verzekerd bent. Zoveel kosten ze niet, maar het geeft een moeder in spe wel een enorme geruststelling.

Maar om een lang verhaal – soort van – kort te maken: de dag waarop het geslacht van mijn derde kindje bekend werd zal ik niet snel vergeten. Niet door een roze of blauwe taart. Ook niet door ballonnen want daar ben ik bang voor. Maar mijn dag werd onvergetelijk door good old bruine poep!

In de haast om op tijd bij de verloskundige te komen verschoonde ik mini M. in super snel tempo. Mijn routine is: luier super strak oprollen, om de hoek ‘passen’, precies tussen de spijlen van de leuning van de trap door. Broek aan, schoentjes aan en gaan met die banaan. Zo gezegd, zo gedaan. Helaas werd ik onvoorzien extra vertraagd. Mijn routine was gehaast uitgevoerd en ik zag, toen ik op de trap liep, hoe de luier naar beneden was gestuiterd. De hele ‘stuiterrit’ was uitgetekend in een spoor van poepspetters op de trap en witte muur! Ok ik heb nog nooit zo hard geboend! Achteraf gelachen, maar op het moment zelf behoorlijk wat afgevloekt. Heb ik weer! We waren nog net op tijd voor de echo.

Oja, vergeet ik het bijna te vertellen: we krijgen er trouwens een broertje bij! Oh my God!! Are you for real? That’s like so great! I’m like so super excited!

Over Marjolijn

Marjolijn (37) is moeder van Mick en baby M. In 2015 besloot ze haar leven drastisch om te gooien en niet langer te wachten op de prins op het witte paard: ze koos voor het single moederschap. Voor VIVA.nl blogt ze over haar avonturen als single moeder en de uitdagingen die zich aandienen. In het dagelijks leven is ze fulltime communicatieadviseur en blogt ze voor haar eigen website The Single Mama, voor (aanstaande) mama’s zonder of mét man. De foto’s van Marjolijn zijn gemaakt door Puur Beeld – Anne Verhoeven.

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief.
VIVA's Lise gelooft in een poederroze planeet ergens hier ver, ver vandaan, waar Justin Bieber en Idris Elba samen president zijn en het altijd glitter giet. Zolang die planeet nog niet is gevonden, houdt Lise zich bezig met millennial perikelen, series, films en boeken. Seks? Seks ook. Reizen? Vooruit, dat ook. Zo'n beetje alles dus. En ze schrijft erover op VIVA.nl.