Opvoeden: je gezicht in de plooi houden kan knap lastig zijn

Elke zondag zetten we een populair topic – voor en door moeders – van het VIVA-forum in de schijnwerpers. Deze week: wanneer had jij moeite met je gezicht in de plooi houden? Ook meepraten? Deel je mening in het topic of ga naar de pijlers: Kinderen of Zwanger.

Het kind van forummer elfje26 is af en toe echt een dondersteen. Een heel charmante dondersteen. En dat maakt boos worden erg lastig. Probeer je gezicht maar eens in de plooi te houden als zo’n lief snoetje je ondeugend aankijkt. Toen zoonlief naar aanleiding van zijn zwembadobsessie laatst de badkamer blank had gezet, was het weer zover. Hoe ze haar best ook deed, het lukte niet om streng te blijven kijken. Herkenbaar?

  • spieker27: “Mijn jongste zoon (3) kan ontzettend lief en charmant zijn, en weet zich zo goed uit situaties te redden. Een tijd geleden maakte ik een bad voor hem. Terwijl het badje volliep, liep ik even naar mijn slaapkamer. Een paar seconden later hoorde ik hem lachen. Toen ik mijn kamer uit kwam, stapte ik in een plas water. Wat bleek: meneer was met de douchekop richting de hond aan het spuiten en de hond vond het een leuk spel. Ik wilde graag boos zijn, maar zijn gezichtje zag er zo ongelooflijk betrapt uit. Toen hij ook nog eens zei: ‘Oh mama nu ben jij zeker echt boos, hè?’ had ik het niet meer.”
  • GateKeeper: “Oh ik heb daar ook zo’n moeite mee! Mijn dreumes ligt vaak nog te kletsen met haar knuffel in bed, terwijl ze al moet slapen. Wanneer ik dan binnenkom, gaat ze snel liggen en doet ze alsof ze slaapt. Zo ondeugend en schattig. Probeer dan maar eens boos te worden.”
  • Sosa85: “Hier ook zo’n boefje van negentien maanden. Ik zie het al aan z’n oogjes, die beginnen te glinsteren en dan weet ik gewoon dat hij iets gaat doen wat niet mag. Wanneer hij er zelf ook om moet schaterlachen, kan ik al helemaal mijn lach niet meer inhouden.”
  • Het-groepje: “Heel herkenbaar! Toen mijn kleintje vroeg wat vakantie inhield, vertelde ik dat het betekent dat je alles kan doen waar je zin in hebt. In no time stond hij met zijn broek naar beneden naakt te dansen in de woonkamer. Toen ik verontwaardigd vroeg waar dit gedrag nou weer vandaan kwam, was hij beledigd. Het was vakantie en ik had toch gezegd dat je dan mocht doen waar je zin in had? Ik moest zo hard lachen. Al hartverscheurend huilend (en nog steeds broekloos) verkondigde hij dat hij ‘voor schut’ stond en dat ik een gemene uitlacher was. Hij had inderdaad gelijk, maar ik moest zo hard lachen. Toen heb ik maar netjes sorry gezegd en hem verteld dat we in de vakantie alsnog onze broek aanhouden. ‘Dom van jou hè mama, dat je het verkeerd had gezegd,’ zei hij.”
  • Bloes: “Mijn zoon zit in de imitatiefase. Dus als ik hem streng aan probeer te kijken, dan doet hij dat na. Je gezicht dan nog in de plooi houden is héél lastig.”
  • Dragisa: “Toen ik laatst boos tegen mijn zoon zei dat het nu genoeg was geweest, pakte hij zijn tasje en liep naar de gang. Ik sommeerde hem terug naar de woonkamer te komen om erover te praten, maar hij had al andere plannen. ‘Nee mama, ik ben boos. Ik ga naar Spanje verhuizen!’ Ik piste bijna in mijn broek.”

Meepraten? Dat kan hier. 

Lees ook de andere VIVA Mama Forumdagen:
De peuterpuberteit: zo deal je ermee
Bevallingstaboes: dát hadden ze niet verteld
Goed bevallen: aanraders voor in de ziekenhuistas