Oscars Aerts: ‘Zonder hem was ik er veel slechter aan toe geweest’

oscar aerts

De ene rol na de andere, een nieuw huis, een baby: het ging acteur Oscar Aerts (27) voor de wind. Tot-ie ineens een zeldzame ziekte bleek te hebben. Na een heftige periode is hij nu weer de oude, en gaat hij met vriendin Jessica en zoontje Eli (1) fluitend door het leven.

Tekst Kim Buitenhuis | Beeld Maaike van Haaster

Vrijdagmiddag, 12 uur. Als we het gezellige huis van Oscar binnenstappen, staat vriendin Jessica zich net klaar te maken om nog even naar haar werk te gaan. Eli zit 
schaterlachend op de grond. Nog geen vijf minuten later trekt Jessica de deur achter zich dicht en ploft Oscar op de bank met zijn zoontje op schoot.

Hebben jullie een vast weekritme?

‘Niet echt. Jessica werkt vier dagen per week op een school voor kinderen met een leerachterstand. En als acteur heb ik natuurlijk een heel onregelmatig bestaan. Soms is het ineens heel druk, en andere weken totaal niet. Vorige week moest ik nog drie dagen in Deventer draaien, inclusief nachtshoots. Eerst denk je: oh chill, lekker bijslapen. Maar eigenlijk vind ik het helemaal niets. Lig ik daar in mijn hotelbedje, terwijl ik veel liever bij Jes en Eli ben. Meestal facetimen we dan even, maar daar snapt Eli nog niets van. Ik mis het uitslapen ook niet. Twee of drie maanden voordat ie kwam, was ik elke dag om half zes klaarwakker. Blijkbaar was ik onbewust al aan het wennen.’

En als je geen klussen hebt zijn Eli en jij samen?

‘Ja, dan loop ik veel buiten met hem. Inmiddels kennen we alle stoeptegels uit de buurt. Verder hebben we een mamafiets en een Artis-pas. Dus daar fiets ik vaak naartoe. Al is-ie op het moment vooral met andere kinderen bezig, die dieren ziet-ie niet eens.’

Wat voor vader ben je?

‘Ik hoop een gezellige en leuke vader. Ik ben ook wel ondernemend. Ook voor mezelf misschien. Ik word gek als ik alleen maar met dat ventje binnen zit. In het begin dacht ik dat ik Eli continu moest vermaken. Zat ik tien keer hetzelfde boekje voor te lezen. Tot ik erachter kwam dat hij dat prima zelf kan. Ook gaat-ie twee dagen in de week naar de crèche. Op dinsdag en donderdag, hier om de hoek. In het begin vond ik het best gek om hem weg te brengen, maar nu maak ik er goed gebruik van: dan ga ik naar de sportschool of drink ik koffie met mensen uit mijn vak.’

Toen Eli net geboren was, ontdekte je dat je het syndroom van Cushing (een zeldzame bijnierziekte) had. Heftig…

‘Zeker. Al toen Jessica zwanger was, ontdekte ik dat er iets mis was. Uit het niets kwam ik tien kilo aan, terwijl ik altijd veel sportte. Uiteindelijk bleek dat te komen door een goedaardige tumor in mijn hypofyse. In augustus werd Eli geboren, in november is die tumor operatief verwijderd. In die periode ben ik vijf maanden thuis geweest. Vooral na die operatie was ik goed naar de klote. Ik had haast geen energie. Als Eli bij me lag, was het soms al te veel. Daardoor vond ik mezelf een slechte vader. Jessica heeft toen veel alleen moeten doen. Gelukkig ben ik vrij snel goed hersteld, maar het was een heftige periode.’

Maakte die ziekte je bang?

‘Ik probeerde het zo veel mogelijk weg te drukken; ik wilde er niet aan denken dat ik ziek was. En Eli was de perfecte positieve afleiding. Gelukkig kon ik me daarop focussen. Ik heb natuurlijk ook wel zelfmedelijden gehad. Dan dacht ik: waarom ik? En waarom nu? Met mijn werk ging het juist zo goed, ik werd vader, we hadden net een nieuw huis. Het had niet op een slechter moment kunnen gebeuren. Later dacht ik: ik moet het omdraaien. Als ik Jessica, Eli en mijn werk niet had gehad, en dan ziek was geworden, was ik er veel slechter aan toe geweest. Probeer het positief te maken. Zo zit ik sowieso in elkaar.’

Ben je ook weleens onzeker als vader?

‘Eigenlijk niet. Ik was het ook wel gewend om met kleine kinderen om te gaan. Mijn zus had al twee kinderen, mijn broer ook. En Jessica heeft veel met kleine kinderen gewerkt. We hoorden al snel vanuit onze omgeving dat ze ons zo relaxed vonden met Eli. Al zijn er ook momenten geweest dat ik in zo’n te hippe koffiezaak zat, Eli ineens moest huilen, al die hipsters me boos aankeken en ik met zweetoksels naar buiten rende. En toen ik herstellende was van de operatie en voor het eerst een dag met hem alleen was, hoopte ik maar dat ik het aankon. Qua energielevel. Ook omdat ik toen nog dacht dat ik ‘m de hele dag moest vermaken. Nu ben ik helemaal nergens onzeker meer over.’

Heb je het vaak met anderen over het vaderschap?

‘Heel vaak. Dan zit ik met andere vaders op een verjaardag en praten we ineens een beetje als oude wijven over onze kinderen. ‘Slaapt-ie al door?’ Dat soort verhalen. We hebben meerdere vrienden met kinderen die een beetje rond de leeftijd van Eli zijn. Erg leuk. Ook om met z’n allen en de kinderen af te spreken.’

Doen Jessica en jij ook nog weleens iets met z’n tweeën?

‘Zeker, dat vind ik ook belangrijk. We houden van feestjes, dus als het even kan, plannen we dat in. Eli gaat dan naar z’n opa en oma. We kunnen niet zo veel meer doen als vroeger, maar die behoefte heb ik ook niet. De ene maand heb je een verjaardag, bruiloft en feestje, en dan weer twee maanden niets. We plannen ook niet alles om Eli heen, maar nemen hem bijna overal mee naartoe. Dat kan ook, omdat-ie zo makkelijk is. Daar hebben we mazzel mee.’

Zie je ook iets van jezelf terug in Eli?

‘Qua uiterlijk vind ik ’m vooral op z’n moeder lijken, maar hij heeft mijn blauwe ogen. Hij is heel open en druk naar anderen. Als hij iets wil, laat hij dat duidelijk weten. Ik was vroeger wat rustiger, meer verlegen. Dat is later bijgetrokken. Jessica was meer zoals Eli. Ik ben benieuwd hoe zijn karakter zich verder ontwikkelt. Het is een vrolijk mannetje, hij huilt alleen als-ie onder de kak zit, honger heeft of moe is. Logisch, zou ik ook doen.’

Papaperikelen

Luiers ‘Ik zie weleens filmpjes op Facebook van vaders die hun kind moeten verschonen en bijna over hun nek gaan. Ik heb dat helemaal niet. Het is mijn zoon, en dus ook mijn poep.’
Voorlezen ‘Een goede manier om hem in aanraking te laten komen met taal. En ik vind het ook echt leuk om te doen. Zijn lievelingsboekje gaat over Bobbie het beertje, dat moet overal mee naartoe.’
Slaaptekort ‘Vroeger ging ik om half een richting bed en sliep ik rond half twee. Nu staan Jessica en ik om tien uur onze tanden te poetsen.’
Ontspannen ‘We gaan veel naar het park, bos en strand. Al is Eli echt een stadskind en moet-ie nog niets van zand of gras hebben.’

Over Oscar

Acteur Oscar Aerts (27) woont met zijn vriendin Jessica en zoontje Eli (1) in Amsterdam. Je kent Oscar van zijn rollen in GTST, Mannenharten en Tuintje in mijn hart. In oktober zie je hem naast Esmée van Kampen in de bios in Alles voor elkaar en op tv in de NPO-serie Voetbalmaffia met Sallie Harmsen en Egbert-Jan Weeber. Nog meer Oscar? In januari 2018 start op RTL 5 de politieserie Odds, waarin o.a. ook Tygo Gernandt speelt.

Dit artikel is afkomstig uit VIVA Mama 6 – 2017. Je kunt de editie hieronder online bestellen.

»BESTEL VIVA MAMA ONLINE | KLIK HIER «