Patricia’s column: Hoe je twee uur vol kunt lullen over je baby

“Sorry dat we wat later zijn! We hadden even een klein poepincidentje. Ze doet er minstens een half uur over. En gillen! Cappuccino, lekker. Hoe is het met jullie? Zitten we weer, drie kinderwagens van de pufclub op een rij. Nieuw? Nee, niet nieuw, ik heb alleen een ander zonnekapje gekocht. Honderd euro. Gewoon omdat het van Bugaboo is. Maar joh, wat is Sara gegroeid! En wat is ze wakker! Slaapt ze helemaal niet overdag? Had Lóa vorige week ook. Maar dat trekt wel bij hoor. Zie je, nu ligt ze heerlijk te tukken. Op haar linkerkant, eindelijk. Ze draait normaal steeds op rechts. Gek word je ervan. Ik wil geen kind met een helmpje hoor. Dat rompertje? Van lmps & Elfs. Online. Maar die kleertjes vallen klein. De helft kan ze nu al niet meer aan. O, trouwens, bij Big & Belg is uitverkoop. Dertig procent. Ook bij Petit Bateau? Waar zit dat dan hier inde buurt? Zeg, wat heeft Aram een mooi bol koppie gekregen! Meer dan zes kilo? Wat zit er in die melk van jou? Doe je nog steeds op verzoek? Niks voor mij. Nee, ben al aan het afbouwen. Zit op twee keer de borst, vier keer kunstvoeding. Maar nu heb ik spijt. Ik vond die borstvoeding achteraf best gezellig. Precies, ja, het komt nooit meer terug. Ach, ze heeft haar shot gehad, denk ik maar. Joh, jij ook al aan het afbouwen? Klopt, megapijn. Moet je de spanning er even af kolven, anders krijg je nog een borstontsteking. Helpt hoor. Komend weekend alles afgebouwd? Ga je niet redden. Ik ben nog stééds bezig. Waar gaan jullie heen dan? Een bruiloft, geinig. Zonder de kleine? Ach, fuck die jurk. Ik vind je buik echt meevallen. Bij mij gaat het er ook niet af. Hoe heb jij dat eigenlijk gedaan, Sophie? En je eet alles? Bizar. Nee, ik sport niet. Mijn onderkant doet nog steeds pijn. Weet ik, duurt ook lang. Volgens de huisarts kan het nog máánden blijven zeuren. Maar wat wil je met zo’n knip en vijftien hechtingen. Ik wil straks wel dat Pilatesadresje van je hebben. Dat is toch voor vrouwen die net zijn bevallen? Ik moet wel een beetje strak zijn als ik weer ga werken, hoor. Ja gek hè, ik zie er ook tegenop. Zeker nu het zo dichtbij komt. Ik zit nog helemaal in de babymodus. Nee, ben je gek, die van mij ook nog niet. Maar wel bijna. Ze meldt zich elke morgen rond zes uur. Netjes, toch? Gisteren was het tien voor zeven. Ja, ik had haar mee in de wagen naar de kroeg. Eerst binnen, maar daar schrok ze steeds wakker. Heb ik haar buiten op het terras gezet. Ging prima. Ach, we zijn daar zo makkelijk in. De laatste fles? Twaalf uur. Kunstvoeding, ja. Slapen ze langer van hè. Sara van elf tot zeven? Elke nacht? En dan wordt ze helemaal niet meer wakker tussendoor? Hoe heb je dat voor elkaar gekregen? Nee, ik hoef niets meer te drinken. We moeten zo weer gaan, toch Lóa? Volgende week zelfde tijd? Gezellig! We appen hè?”

Patricia van den Broek, adjunct-hoofdredacteur VIVA
patricia@viva.nl
twitter.com/patriciavdbroek