Schoon genoeg van je schoonmoeder: verschillende vrouwen doen hun verhaal

Er zijn duizenden grappen over schoonmoeders. Maar als je zwanger bent of net een baby hebt, is de 
bemoeienis van die betweterige oma allesbehalve grappig.

Haren geknipt

Barbara: ‘Mijn man is enig kind en Boris is, vooralsnog, onze enige zoon. Mijn schoonmoeder, die al jaren weduwe is, stortte zich vol overgave op haar kleinkind. Ik vond dat in eerste instantie niet al te erg, want ik vond het fijn dat ze af en toe wilde oppassen en de schattigste kleertjes voor hem kocht. Maar gaandeweg begon het er steeds meer op te lijken dat Boris háár kind was. Toen hij twee was en een keer ‘mama’ riep toen zij toevallig op bezoek was, antwoordde zij: ‘Ja?’ Ik zweer je dat ze dat niet verkeerd gehoord kan hebben. Maar dat was nog niet het ergste. Ze vond het leuk om af en toe met hem op pad te gaan: eerst naar de kinderboerderij en vervolgens nog even naar de stad. Op een dag, Boris was bijna drie, kwamen ze terug, en zag ik meteen dat Boris’ haar geknipt was. Ik was woest. Niet eens zozeer om het feit dat hij geknipt was, dat was ik zelf ook al van plan, maar omdat ze dat had gedaan zonder te overleggen. Ze ging zó ver over mijn grenzen. Ik ben doorgaans niet zo mondig, maar heb toen heel duidelijk gemaakt dat ik dit nooit meer wil meemaken. Ik bepaal wanneer mijn kind naar de kapper gaat en niemand anders. Boris heeft twee ouders, niet drie.’

Mislukte slaaptraining

Marcella: ‘Toen ik zwanger was, verslond ik alle boeken over zwangerschap en bevallen. Toen Levi er eenmaal was, bleef ik lezen. Ik wilde het goed doen. Vanaf het moment dat hij was geboren, ben ik vrij strikt geweest met slapen. Als het bedtijd was, legden we hem in zijn wiegje, gaven hem een kusje en deden de deur dicht. Natuurlijk vond ik het moeilijk dat hij dan eerst een minuut of tien huilde. Maar ik wist dat het zou gaan lonen, dat had ik vaak gelezen én gehoord van een vriendin met baby. Mijn schoonmoeder vond mijn slaaptraining maar niks. ‘Oh, ik zou dat nooit kunnen,’ zei ze als ze bij ons op de bank zat en Levi door de babyfoon hoorde huilen. Ze keek erbij alsof we hem met min tien graden in zijn romper in de tuin hadden gelegd. Zij hield hem het liefste vast tot hij in slaap viel. Op zich geen ramp, maar de hormonen gierden door mijn lijf en ik had een ernstig slaaptekort. Bovendien wist ik dat die slaaptraining nauw luisterde. Als je hem één keer doorbrak, bijvoorbeeld door je baby op te pakken en bij je te nemen tot hij in slaap viel, kon je weer opnieuw beginnen. Mijn schoonmoeder paste gelukkig niet vaak op, maar als ze dat wel had gedaan, had het veel langer geduurd voordat Levi een goed slaappatroon had ontwikkeld.’

Een dagje vrij voor de bevalling

Maaike: ‘Mijn schoonmoeder was bijna net zo opgewonden over mijn naderende bevalling als wij. Ze is een schat hoor, en ik vond het ook wel aandoenlijk om te zien hoe innig ze zich verheugde op haar kleinzoon. Maar mijn schoonmoeder is nogal dwingend en aanwezig. Dingen moeten gaan zoals zij wil. Het was haar eerste kleinkind, dat maakte het extra bijzonder. In de weken voorafgaand aan de uitgerekende datum bleef ze er maar op hameren dat we haar wel meteen moesten bellen als de bevalling begonnen was. Dan kon zij haar afspraken afzeggen en meteen naar het ziekenhuis gaan. De eerste twee keer dat ze het zei, negeerde ik haar. Ik dacht dat ze het meer ‘bij wijze van spreken’ bedoelde. Maar toen ze erover blééf beginnen, zei ik voorzichtig dat we die bevalling echt met z’n tweeën wilden doen. En dat we onze ouders pas wilden bellen als we een beetje geland waren en klaar waren om de buitenwereld toe te laten. ‘De buitenwereld?’ snoof ze. Zij was verdorie de oma! Ze was echt beledigd. Het was haar eerste kleinkind! Dat zal wel, maar het was ons eerste kind. Toen de bevalling begon, hebben we niemand gebeld. We hebben onze families pas gebeld toen we een paar uur nadat onze zoon was geboren, naar huis gingen. Natuurlijk was mijn schoonmoeder door het dolle, maar ze heeft in de weken erna nog een paar keer fijntjes laten weten dat ze de gang van zaken belachelijk vond, en kwetsend. Jammer dan, wij doen het op onze eigen manier. Helemaal tijdens het belangrijkste moment in ons leven.’

Dikke buik

Esmee: ‘Ik heb nooit een goede band gehad met mijn schoonmoeder. Ze is extreem bot en eerlijk gezegd gewoon vreselijk onaardig. In het begin dacht ik dat ik er wel mee om kon gaan en dat ze wel 
zou veranderen als mijn man en ik kinderen zouden krijgen. Dan zou ik er misschien wel doorheen breken. Nou, niet dus. Ze was dol op ons zoontje, dat moet ik toegeven, maar als hij sliep terwijl ze op kraamvisite was, zat ze maar een beetje te zitten. Ik had een vreselijke bevalling achter de rug en moest in die eerste dagen een keer overgeven. Ze bleef gewoon zitten waar ze zat, terwijl ik zo ongeveer mijn ingewanden eruit kotste. Een halfuur later keek ze me aan en zei: ‘Goh, je buik is nog wel heel dik, hè?’ Ik dacht echt dat ik het verkeerd had verstaan, maar nee. Ik vloog haar bijna aan! Gek genoeg heeft mijn man een redelijk goede band met haar. Hij ziet niet hoe ze tegen mij doet. Haar ware gezicht laat ze alleen maar zien als hij niet in de buurt is. Als ik er iets over zeg tegen hem, zegt hij dat ze het niet zo kwaad bedoelt.’

Dit artikel komt uit VIVA MAMA 3 van eerder dit jaar. Inmiddels ligt de nieuwste VIVA MAMA 6 in de winkel, met o.a. Kim Kötter, Roxeanne Hazes en het leven van instamoms onder de loep genomen.

»BESTEL VIVA MAMA ONLINE | KLIK HIER«

Tekst: Suus Ruis | Beeld: Stocksy