Het verhaal van Judith – die spijt heeft van haar kinderen – leidde tot een stortvloed aan reacties

spijt kinderen

Vorige week plaatsten we het persoonlijke verhaal van Judith (34), die spijt heeft van haar kinderen, op onze website. Haar verhaal zorgde voor een stortvloed aan reacties op social media.  Omdat wij ook onder de indruk zijn van de reacties, delen we de meest spraakmakende reaguursels hier. 

Judith droomt al vanaf haar jeugd van huisje-boompje-beestje. Wanneer ze uiteindelijk is gesetteld, komt de spijt. Ze vindt haar nieuwe leven vreselijk. Daarom besluit ze een roerige periode een stapje terug te doen; ze is gescheiden van haar man en samen wisselen ze de kinderen af. Eens in de maand zijn de kinderen een weekend bij haar en verder spreekt Judith haar kinderen alleen online.

Negatieve reacties

Het artikel leidde bij veel mensen tot boze – zeg maar gerust geïrriteerde – reacties. Zo heeft Eva B. er geen goed woord voor over: ‘Ik vind het alleen maar heel zielig voor de kids. En wat betreft die moeder, ik heb er geen goed woord voor over!’ Ook Siham El M. deelt die mening: ‘Hoe kan je zulke dingen over je bloedeigen kinderen schrijven? Je hebt echt hulp nodig.’

Een van de meest heftige reacties die we lezen luidt als volgt:

‘JE BENT GEWOON EEN ONTIEGELIJK VRESELIJKE VROUW. Je kan in het leven geen levensbepalende beslissingen maken om je vervolgens te verschuilen in je schulgevoelens en excuses. Je excuses maakt het er niet beter op dame. Het heelt een gebroken vaas niet. Je kan aan je man ook niet je eerste vraag stellen of hij kinderen wilt om ze vervolgens te haten. Oh, maar je zegt weleens oprecht dat je van ze houdt. Want dat moet dan je vreselijk ontwricht onempatische narcistisch karaktereigenschap goedpraten?? Tyf op, hoop oprecht dat je niemand meer vraagt om een zaadlozing. Zonde voor de man en hopelijk je niet toekomstige kinderen!!’

Een andere lezer vindt Judith vooral op zichzelf gericht:

‘Er gaat vanalles door me heen wanneer ik dit lees, eerlijkheid, verdriet, pijn, moed, dapper, maar ik lees zeker ook en in de eerste plaats ‘ik, ik, ik, ik’ , egoïsme, egocentrisme en onverantwoordelijkheid.’

Taboedoorbrekend

Toch zagen veel lezers het artikel van Judith ook als een taboedoorbrekend verhaal. Sterker nog: sommige lezers herkenden zich zelfs in het verhaal van Judith. Simone W. schrijft:

‘Zij heeft precies wat ik ook heb. Alleen ik heb het geluk dat ik dit al wist voor ik aan kinderen begin. Ondanks dat iedereen om me heen continue er bij mij in probeert te krijgen dat kinderen krijgen en opvoeden het mooiste op de wereld is, zie ik genoeg om me heen. Zielig voor deze kinderen, maar ook heel zielig voor haar dat er geen no way back meer was.’

Ook Joppie M. ziet in dat het verhaal van Judith vast vaker zal voorkomen:

‘Er zijn zoveel moeders die geen binding voelen als hun kind net geboren is. Dus waarom kan dit niet bestaan, hoeveel mensen hebben geen spijt als ze gaan samen wonen of trouwen. Gevoel kan je vaak niet sturen ook al denken veel mensen van wel. Triest voor haar en de kinderen.’

‘Bloed maakt je niet altijd een goede ouder.’

Marsha W. deelt de mening van Joppie M.:

‘Stoer zo’n echt en oprecht verhaal. Denk dat er meerdere zijn die dit zo voelen alleen toegeven is een ander verhaal. Niemand kan je vooraf vertellen wat t gevoel van moederschap inhoudt , voor de 1 is ’t iets natuurlijks alleen kan dat voor de ander heel anders uitpakken. Belangrijk daarover te kunnen praten!’

De begripvolle reactie van Janet B. zorgde voor de meeste likes:

Uiteindelijk voor de kinderen fijn en beter dat ze is “gegaan”. Stel dat ze opgroeien met een moeder die er eigenlijk niet wil zijn. Koud. Dan maar het beste uit een situatie halen. Parttime mama waarin ze wel liefde kan geven en laten voelen. Hebben ze op lange termijn meer aan en de moeder ook. Papa is gelukkig met nieuwe vriendin en blijkbaar gaat het goed met de vriendin en kids. Bloed maakt je niet altijd een goede ouder. Beter respect voor de eerlijkheid, dan leven in een leugen en perfectie voor de buitenwereld. “Het plaatje”.Denk dat ze samen erg hun best hebben gedaan er een weg in te vinden voor de kinderen en hunzelf. Een eerlijk verhaal kom je het verst mee was dit doorgegaan was niemand gelukkig geworden.

Ook meepraten? Volg ons op Facebook! 

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief.

Beeld: iStock