Tessa: ‘Mis ik mijn oude leven van vóórdat ik moeder werd na 2 jaar nog steeds?’

taboe

Nu mijn jongens 2 jaar en een aantal maanden zijn, ben ik voor mijn gevoel pas écht moeder. Opeens weet ik het. Ik hield té lang vast aan dat wat niet meer is. 

Ik moest er lang aan wennen: het moederschap. Een compleet ander leven. Geen gebeurtenis in je leven is zó ingrijpend als kinderen krijgen.

Missen?

Van de ene op de andere dag ben je aan het zorgen. Je hebt verantwoordelijkheid over een leventje, een mens, een persoon. Je vrijheid zoals je die kende voordat je kinderen had, is weg. Je kunt niet meer zomaar even spontaan met een vriendin afspreken. Je kunt het niet meer zomaar even laat maken op een terras. Of even op de fiets stappen om te gaan shoppen, koffie te drinken, boodschappen te gaan doen of zelfs gewoon te gaan werken. Alles moet je plannen, alles moet je regelen. Oppas, opvang. Ik heb het geluk gehad om een tweeling te krijgen en ja, mijn leven veranderde in alle opzichten. Altijd wakker, altijd mee bezig. Nauwelijks vrijheid. En als ik ‘vrijheid had’, als bijvoorbeeld mijn man gewoon thuis bij de kinderen bleef en ik af kon spreken met vriendinnen, voelde ik me een slechte moeder. Voelde ik me schuldig. Miste ik dat onbezorgde leven van voordat ik moeder werd, niet wel eens?

Ik deed eigenlijk iets geks. Ik probeerde eigenlijk lange tijd ‘nog dezelfde Tessa te blijven’, terwijl ik intussen dag en nacht moederde. Lag ik de halve nacht Daaf te troosten en was ik kapot? De volgende dag ging ik wel gewoon mee borrelen, hoor. Ik probeerde naar de buitenwereld niet te laten merken dat ík was veranderd door het tweelingmoederschap. Dat ik nog gewoon diegene was, die het altijd laat maakt op het terras en nog een wijn bestelt met haar vriendin, ha-ha, joejoe. Die spontaan kan afspreken. Die wel mee uit eten wil en niet saai als eerste afhaakt. Die feestjes organiseert, elke week met haar vriendinnen gaat sporten, wandelen, koffieleuten, bijkletsen –  en zich ook nog in die oude spijkerbroeken van vóór de zwangerschap wurmt. En weet je? Ik ben er opeens helemaal klaar mee.

Nu is nu

Want ik heb andere prioriteiten gekregen. Natuurlijk al sinds de geboorte van Bodi en Daaf, maar nu voel ik het écht. Ik ben moeder. En daar ben ik trots op. Moeder van twee peuters die mij nodig hebben, die gehecht zijn aan hun mama en papa en aan niemand anders. Ik hoef dat oude leventje niet meer. Zo’n avond op het terras teut worden? Het doet me niet meer zoveel. Ik hecht veel meer waarde aan tijd doorbrengen met mijn jongens, die nu peuters zijn, en veel te snel groot worden. Voor ik het weet gaan ze naar school en zie ik ze nog minder. Voor ik weet slapen ze niet meer elke nacht tegen mama aan geplakt omdat ze dat zo fijn vinden. Voor ik weet zijn ze veel te stoer voor mama, willen ze met vriendjes spelen, met vriendinnetjes afspreken. Tegen die tijd ga ik wel weer ‘dat oude leventje’ vol vrijheid oppakken, maar nu? Nu ben ik intens gelukkig met mijn nieuwe leven. Laat ’t nog maar lekker lang duren.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Tess (@tessaheinhuis)

Lees ook
Tessa: ‘Waarom zijn matching outfits altijd voor moeders en dochters, en niet voor zoons?’

Tessa (31) is Redactiemanager Online van VIVA en VIVA Mama. Ze woont in Bussum met haar man en zoontjes. Ze is moeder van een tweeling, Bodi en Daaf (2). Volg haar dubbele peuteravonturen op Instagram: @tessaheinhuis.