Tessa: ‘Kunnen we ophouden met een vaginale bevalling een ‘normale’ bevalling noemen?’

kussen

‘Ben jij normaal bevallen van je tweeling?’, vragen mensen wel eens. ‘Nee, via een keizersnede’, antwoord ik dan. Het lijkt een gewoon gesprek. Maar opeens zit het me niet lekker: want wat ís normáál bevallen eigenlijk?

Is normaal bevallen thuis, zonder pijnstilling, in een bad? Of is het je kind er met gierende pijn eruit proberen te persen in een ziekenhuisbed, met knippen en scheuren en dokters?

Normaal bestaat niet

Ben je beter, mooier of indrukwekkender bevallen als dat thuis met een kaarsje aan is, dan bijvoorbeeld vrouwen die een kind krijgen in een steriele operatiekamer, via een keizersnede? Ik snap het ergens heus wel: ik zei dit soort dingen ook vroeger. Normaal bevallen? Natuurlijk bevallen? Dat is natuurlijk vaginaal. Je denkt er niet zo bij na, als je zoiets zegt. Ik snap het ergens wel, want ‘natuurlijk’ is die buikwand open snijden misschien niet. Aan de andere kant: het is net zo goed de natuur, want je baart net zo goed een kind en je zet net zo goed een kind op de wereld als iemand die daar beneden heel hard door een ‘ring of fire’ moet persen. Dus vind ik: er ís geen gewone bevalling.

Sterker nog: ik kan het woord ‘normaal’ niet meer horen. Een keizersnede komt minder vaak voor misschien, maar het is volgens mij nét zo normaal als een baby uit je poes puffen. Bijna 1 op de 5 baby’s wordt in Nederland geboren via een keizersnede: veel vaker dan je misschien denkt, dus.

Minder gemaakt

Wat ook interessant is, is dat wetenschappers en artsen steeds vaker beweren dat het vrouwenlichaam tegenwoordig minder gemaakt is om vaginaal te baren. “Door de evolutie zijn we als mens rechtop gaan lopen en slimmer geworden. Kort gezegd: kinderen worden nu met een groter hoofd geboren en passen mechanisch minder makkelijk door het baringskanaal. Een vrouw die geen goede verloskundige begeleiding heeft tijdens haar bevalling, loopt enorme risico’s.”, aldus hoogleraar gynaecologie Bas Veersema. Ofwel: sommige artsen zeggen dus juist dat vaginaal bevallen helemaal niet meer zo ‘natuurlijk’ is. En dat dat in de toekomst wel eens kan gaan veranderen: dat je als vrouw mag kiezen of je een keizersende wíl of niet, ook als daar geen directe medische aanleiding voor is. Want, zo zegt de arts: 40 procent van de vrouwen die vaginaal zijn bevallen heeft te maken met klachten als totaalrupturen, inknippen, uitscheuren, een dramatische bevalling of een geestelijk trauma. Een keizersnede blijft een operatie met risico’s, maar laten we dus niet vergeten dat er aan vaginaal bevallen óók risico’s kleven (verder zijn kinderen heel leuk, hoor).

Twee eitjes

Normaal, gewoon, natuurlijk: ik heb er moeite mee als mensen deze woorden gebruiken, ook misschien omdat ik een tweeling heb. Alsof dat een soort foutje is van de natuur, want ja, je hoort eigenlijk niet 2 eitjes te hebben in je eisprong. ‘Normaal heb je maar 1 eitje dat bevrucht wordt’, hoor ik mijn verloskundige nog zeggen bij de eerste echo. Nou, ik niet dus. En ik ben elke dag dankbaar voor die dubbele en oh zo abnormale, speciale, vreemde eisprong . Ik heb er gelukkig twee hele leuke kinderen van weten te maken. Die overigens hele normale ondeugende peuters zijn en die ik als een heel normale moeder soms een heel normaal uur achter het behang zou willen plakken.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Tess (@tessaheinhuis)

Lees ook
Tessa: ‘Als moeder van 2 jonge kinderen in lockdown zitten vind ik loodzwaar’

Bron foto Tessa: By Mabel Photography
Tessa (31) is Redactiemanager Online van VIVA en VIVA Mama. Ze woont in Amsterdam met haar man en zoontjes. Ze is moeder van een tweeling, Bodi en Daaf (1). Volg haar dreumesavonturen op Instagram: @tessaheinhuis.