Wensvader Kenneth: ‘Opvang, hoe doe je dat als alleenstaande?’

Beeld column Kenneth

Toekomstig single vader Kenneth is op zoek naar een draagmoeder en schreef een openhartige oproep. Om de week neemt Kenneth ons verder mee in zijn zoektocht. 

Een begrijpelijke maar soms wat ongemakkelijke vraag die je als single ouder keer op keer voorgeschoteld krijgt: de opvang. Hoe doe je dat als alleenstaande? Er is nog in geen velden of wegen een kind te bekennen, dus ik voel me een beetje ongemakkelijk over die vraag. Eigenlijk concludeer ik hieruit dat mensen de opvang tegenwoordig het belangrijkste en ook het ingewikkeldste stukje vinden aan het ouderschap. 

Lees ook:
Kenneth: ‘Een tweede coming out: mijn diepste Netflix-geheim’

Alsof zoeken naar een draagmoeder nog niet gecompliceerd genoeg is, heb ik mezelf nóg een redelijk ambitieus doel gesteld. Ik wil de eerste twee jaar zoveel mogelijk tijd thuis doorbrengen met mijn kind.

Ten eerste omdat ik geloof dat dit voor de ontwikkeling van kinderen het beste is. Maar ook omdat ik zelf met volle teugen wil genieten van die onbetaalbare tijd waarin je front row allerlei mijlpalen van je kind meemaakt zoals de eerste woordjes, stapjes en talloze andere Kodakmomentjes.  

Geld dat stom is, maakt recht wat krom is. Of andersom?

Voor de meeste ouders (single of samen) is opvang een heet hangijzer. Een groot en enorm prijzig kwaad, dat bij het hebben van kinderen er nu eenmaal bij komt kijken. Het is een vicieuze cirkel; hoe meer je werkt, hoe vaker je dure opvang nodig hebt en dat duurt net zolang tot je kind de peuterspeelzaalleeftijd heeft bereikt. 

Begrijp me niet verkeerd, er is vanuit praktisch oogpunt niets mis met het kinderdagverblijf maar het is voor mij een pleister op de wond van pijnlijke tijden waar aanstaande moeders direct geacht werden te stoppen met werken zodra er sprake was van een positieve zwangerschapstest.

En laten we eerlijk zijn, in veel gezinnen zijn er twee inkomens en is dus het kinderdagverblijf hartstikke nodig. Maar in mijn geval zal ik toch ergens de afwezigheid van een tweede ouder moeten ‘compenseren’. Dus ik ben bereid tot wat kunst- en vliegwerk om zo de opvang buiten beeld te houden. Ik zoek de oplossing liever in mijn eigen kring.

Het sociale vangnet als sociaal contract, versie 2.019

Single ouder zijn is natuurlijk niet alleen maar ellende. Er zijn ook echt duidelijke voordelen. Eén van de voordelen van het singleouderschap is dat je creatieve oplossingen leert te vinden voor vragen en situaties waar een hoop jonge ouders mee te maken krijgen. Je durft met andere ogen te kijken naar het grote opvangdilemma, waarvoor de makkelijkste maar ook kostbaarste oplossing de normaalste zaak is van de wereld. Dat moet toch anders kunnen?

Ik pleit voor een nieuw sociaal contract op gebied van kinderopvang. Net zoals een flexibeler, ruimhartiger ouderschapsverlof zoals ze dat in Scandinavië doen bijvoorbeeld. Ik zie gelukkig steeds meer alternatieven voor kinderopvang. Hier en daar wat consuminderen, tijd en krachten bundelen, strategisch parttimen en zo de ruimte creëren om niet alleen de kinderen maar ook elkaar als vrienden, buren of familie op te vangen.

Kortom, een samenleving waarin de nadruk op ‘samen’ ligt. Inmiddels kijken wij singles en doubles met een gezonde dosis jaloezie naar meeroudergezinnen, waarin de rol van thuisblijfouder rouleert en men los van elkaar de vrijheid heeft een volwaardige carrière naast het ouderschap te houden. Zonder ook maar ooit in te hoeven zitten over opvang.

Beter een goede buur dan een verre oppasoma

Heb ik zelf ruimte om een paar dagdelen in de week een extra kind erbij te nemen van werkende vrienden, buren of een andere behoeftige ouder? Absoluut! Hoe kundig en vriendelijk de leidsters van ‘kinderdagverblijf De Vlinder’ ook mogen zijn, ik gun mezelf die unieke eerste jaren van het vaderschap. Het bijbehorende prijskaartje van de opvang, die niet onderdoet voor de maandelijkse hypotheeklasten, houd ik liever in eigen zak. Thanks but no thanks!

Gelukkig is daar in mijn geval vriendin, buurvrouw én collega-parttime stewardess X. Als klap op de vuurpijl is zij in een soortgelijk alleenstaand ouderschapsproces als het mijne verwikkeld. Wij hebben onderling al een gastouderpact gesloten: als zij vliegt ben ik thuis en vice versa. Gelukkig zitten we beiden behoorlijk ruim in de vrije tijd en kunnen we bovendien onze werkdagen zelf indelen. Het doet me stiekem best deugd om te zeggen dat die goedgevulde schatkist van ‘kinderdagverblijf De Vlinder’ het hoe dan ook zónder onze maandelijkse zak euro’s zal moeten stellen. 

Over Kenneth:

Op VIVA.nl schrijft Kenneth (37) iedere twee weken een column over het wel en wee van zijn zoektocht naar een match voor een draagmoeder, zijn kijk op het vaderschap en het leven. Daarnaast is hij parttime steward bij een grote Nederlandse airline en tevens startend ondernemer met Flexible Assist, een virtual assistant bureau.