VIVA Mama’s Mariëtte: ‘Anderhalf uur lang duplo-torens bouwen, ik heb het niet in me’

mariette middelbeek

Ik wist het precies, lang voordat ik moeder werd. Geen baby te bekennen, maar voornemens genoeg. Ik zou geduldig worden, sowieso. Eindeloos consequent. De liefste ter wereld. Vol aandacht, niet met één oog op m’n telefoon en het andere op m’n kind. Relaxed. Rechtvaardig. Zacht, maar streng genoeg om niet over me heen te laten lopen. Ik zou urenlang spelen met mijn kinderen, torens bouwen, theekransjes met beren en poppen. 
En ik zou natuurlijk nooit schreeuwen, want wat bereik je daar nou mee, hè?

En toen kwam Casper en werden mijn voornemens alleen maar sterker. 
Ik voegde er nog wat aan toe. Ik zou nooit boos worden, want hoe zou ik dat kunnen op dit kleine wezentje? Ik zou uitleggen waarom iets wel of niet mag en nooit zomaar nee antwoorden. En ik was zo eindeloos naïef dat ik het niet geloofde toen mijn moeder zei: ‘Nou, wacht maar tot-ie twee is.’
Spoiler-alert: het liep anders. Sommige dingen heb ik zeker waargemaakt. 
Ik ben relaxed, ik ben lief, ik ben parttime geduldig en heus weleens consequent. Maar ik ben ook allergisch voor gejammer, soms te snel boos 
en anderhalf uur lang duplo-torens bouwen, ik heb het niet in me. Heb ik mezelf verrast als moeder? Ja. Was dat altijd op een leuke manier? Nee. Daar voelde ik me lang schuldig over, want waarom kreeg ik het niet voor elkaar om de moeder te zijn die ik voor ogen had? Inmiddels begrijp ik ook wel dat het antwoord simpel is: omdat moeders net mensen zijn. Er bestaan vast perfecte exemplaren, maar helaas ben ik er niet één van. Al vind ik 
het nog steeds lastig als ik mezelf ineens tegenval. Als ik loop te ‘hmm’-en wanneer Casper iets wil laten zien en ik in een mail op mijn telefoon verdiept ben. Of als ik toch schreeuw naar de achterbank dat IEDEREEN NU Z’N KOP MOET HOUDEN OMDAT MAMA STAPELGEK WORDT VAN DAT GEZEUR. En dan die beteuterde snuiten, niet te doen. Maar aan de andere kant: ik had ook nooit verwacht dat ik elke avond minstens een halfuur zou knuffelen en troetelen met twee in badcape gehulde kindertjes en eindeloos lang het geluid van een meerkoet zou nadoen, met hinnikend gegiechel tot gevolg. Dus ja, wie weet, misschien doe ik het toch niet zo slecht allemaal.


Mariëtte Middelbeek (34) is chef redactie van VIVA Mama en moeder van Casper (3) en Nora (1).

In VIVA Mama 7 lees je in onze nieuwe rubriek ‘Nooit gedacht’ hoe 
Marit zichzelf als moeder verraste. En we hebben VIVA Mama nog meer vernieuwd, bijvoorbeeld met de rubrieken ‘Lust & zo’ en 
’Mijn vent’. De editie ligt nu in de winkel of bestel je hieronder online. 

»BESTEL VIVA MAMA ONLINE | KLIK HIER «