Hoe stel je grenzen aan de vriendjes van je kind?

Elke zondag zetten we een populair topic – voor en door moeders – van het VIVA-forum in de schijnwerpers. Deze week: hoe ga je om met vriendjes die komen spelen? Ook meepraten? Deel je mening in het topic of ga naar de pijlers: Kinderen of Zwanger.

De zoon van forummer Blijmetmij speelt vaak met zijn buurjongetje. Die blijft maar zeuren om eten, en dan met name om fruit. Blijmetmij wil haar fruitschaal niet leeg laten graaien door kinderen uit de buurt: het buurjongetje kan makkelijk naar zijn moeder drie deuren verderop. Toch pakt hij het weleens stiekem, om mee te nemen naar hun ‘geheime hut’. Ze kan niet tegen dit stiekeme gedrag en wil een grens trekken zonder hem de deur te wijzen.

Lady_Vintage: “Eerlijk gezegd vind ik jou vrij vreemd omgaan met eten en kindjes die bij je komen spelen. Wat is er mis met hen voorzien van een glas drinken en een stuk fruit, een snoepje of een boterham? Heb je het heel krap dat deze incidentele extra eter voor problemen in je eigen voedselvoorziening zorgt?”

Sosofie: “In onze buurt  zijn een aantal bijzondere kinderen. Iedereen is hier welkom. De regels zijn duidelijk. Als het een keer niet lukt om je aan de regels te houden, ook niet nadat we jou erop aangesproken hebben, ga je weer even lekker thuis spelen. En ben je de volgende dag weer welkom. Ik zou hem eens heel, heel, heel duidelijk de regels uitleggen…”

Sassa_82: “Je lijkt zelf wel een kind. Ik vind je heel kinderachtig overkomen, en eigenlijk ook niet echt gastvrij voor de vriendjes van je kind.”

Het-groepje: “Zet je fruit buiten bereik en doe niet zo moeilijk. Het kind is vijf, je zegt er wat van: jouw huis, jouw regels. Je maakt er iets heel groots van. Het is een kleuter en gezien zijn allergie heeft hij misschien een wat rare verhouding tot eten. Het is niet zo lelijk als jij invult.”

Iemoos2: “Jouw huis, jouw regels. En die mag je gewoon handhaven. Ik denk wel dat dit gedrag vrij normaal is voor vijfjarigen. En net als met eigen kind: herhalen en herhalen. Ik zou een volgende keer de fruitschaal wegzetten met de mededeling dat ze fruit kunnen krijgen als ze het ook opeten.”

TinyBel: “Je pakt niet zomaar eten bij een ander. Punt. Je vraagt erom en als het antwoord nee is, is het nee. Zeker als je drie huizen verder woont en ook daar om een appel kan vragen. Het kind is vijf. Het gaat dus naar school. Daar moet het ook luisteren. En niet zomaar dingen stelen. Hij is geen twee.”

Lady_Voldemort: “Is toch juist leuk, een voorraadje in je hut? Dan kun je er echt ‘wonen’. Ik zou die knakkers gewoon zelf twee appels meegeven, voor in hun hut.”

Lees ook:

Iss 40+ te oud voor een baby?
Opvoeden: je gezicht in de plooi houden kan knap lastig zijn
De peuterpuberteit: zo deal je ermee
Bevallingstaboes: dát hadden ze niet verteld
Goed bevallen: aanraders voor in de ziekenhuistas