Kind wordt minder belangrijk gevonden dan andere kleinkinderen: ‘moet ik gewoon mijn mond houden?’

Elke zondag zetten we een populair topic – voor en door moeders of zwangeren – van het VIVA-forum in de schijnwerpers. Deze week: hoe ga ik om met mijn voortrekkende schoonouders? Ook meepraten? Deel je ervaring in het topic of ga naar de pijlers Kinderen of Zwanger.

Forummer MamavanP zit het niet lekker dat haar schoonouders de andere twee kleinkinderen voortrekken. Kan haar kind iets, dan kon de tweeling van haar zwager het altijd eerder. Ze heeft het al een keer aangegeven, maar haar schoonmoeder wordt dan enorm emotioneel en haar schoonvader heel boos: ze staan niet echt open voor een dialoog. Haar man zegt dat ze het allemaal niet zo bedoelen. Moet ze nu dan maar haar mond houden?

Soleggatio: “Oh, dit scenario is mijn grootste nachtmerrie. En het is nu al aan het gebeuren nu mijn schoonzus zwanger is van haar eerste. De ene na de andere steek onder water vliegt me om de oren. Zo sneu voor mijn kinderen, die hebben min of meer afgedaan voor mijn schoonouders nu hun dochter een kind krijgt.”

Skizzo: “Herkenbaar, ik hoop dat jij het los kan laten. En dat je kan voorkomen dat het jouw kind ook gaat opvallen of je kind ertegen kan wapenen. Die van mij werden aan de andere kant van de familie met aandacht en interesse overladen. Is dat bij jou ook? Dat scheelt naar mijn mening.”

Javadeel: “Oh vreselijk, mijn opa en oma deden dit ook, waardoor ik nu geen contact meer met ze heb. Wij krijgen nu het eerste kleinkind voor beide kanten, dus helaas geen tips. Ik wens je wel veel sterkte en hoop dat je dit kan oplossen voor het te laat is.”

suicideblond: “Dit is zo herkenbaar. Mijn kinderen staan ook ergens op de 100e plaats voor hun oma. De zoon van mijn schoonzus staat op de overige 99. Want dat is de zoon van haar eigen dochter. Waarschijnlijk omdat hij geboren is uit een gouden gleuf. Dit gaat nooit veranderen. Op een gegeven moment krijgen je kinderen het ook in de gaten. Mijn zoon wilde toen hij 4 was al niet meer naar oma. Want oma houd alleen van zijn neef.”

Pluisi: “Er is gewoon niet mee te praten en je man zit tussen twee vuren in: dat is ook niet leuk. Het zijn namelijk wel zíjn ouders. En hij wil jou ook niet afvallen. Probeer je eroverheen te zetten, echt, anders gaat dit vroeg of laat escaleren. En dan ben jij de gebeten hond.”

Magick88: “Heel herkenbaar, maar dan vanuit een ander perspectief. Ik ben zelf het ‘populaire’ kleinkind. Alles wat ik doe is geweldig. Gelukkig niet zo extreem als jij omschrijft, de rest komt niks te kort. Maar ik ben altijd net wat leuker en bijzonderder dan de andere kleinkinderen. Toen ik me dat begon te beseffen vond ik het best wel ongemakkelijk en voelde ik mij ook best schuldig naar de rest van de kleinkinderen. Maar ik kan er zelf weinig aan doen natuurlijk. Ik denk persoonlijk dat het ‘eerste’ kleinkind toch een soort bijzondere band geeft. In dit geval brengen ze dat wel erg tot uiting, wat heel naar is. Ik ben bang dat je er niet zoveel aan kan doen. Accepteren dat zij dit zo doen. Helaas.”

L0t: “Is het deels ook niet je eigen gevoeligheid? Hier is de band ook anders met verschillende kleinkinderen, maar ik zie daar geen kwaad in. De ene woont om de hoek, de ander verder weg en zo zijn er meer factoren die een verschil kunnen geven in contact.”

permis: “Ik begrijp je frustratie, maar ik denk dat je de situatie niet kunt veranderen. Je hebt geen invloed op hun gedrag en gevoelens. Geforceerd wat meer aandacht afdwingen lijkt me ook niet iets wat je wilt. Je hebt dan een keuze: of erin blijven hangen en voorbeelden verzamelen, of loslaten en roeien met de riemen die je hebt. Zet je eigen gezin hierin voorop. Kan jou die schoonfamilie eigenlijk schelen, als ze er bij zijn is het prima, zo niet dan is het ook prima. Probeer te stoppen met vergelijken: je hebt niet iedereen intensief nodig om je kinderen een leuke en stabiele jeugd te bieden.”

mienmina: “Hier is er ook een heel duidelijk verschil. Als we vertellen dat onze dochter iets kan, bijvoorbeeld lopen of fietsen, komt er altijd direct een verhaal van een nicht of neef die dat ook fantastisch kunnen. Ook hebben opa en oma altijd gezegd nooit een vaste dag op te passen en doen het nu toch al anderhalf jaar bij nicht en neef. Dus ik herken je verhaal.”

Geronimo2: “Het komt vaak voor, maar ik vind het vreemd dat bijna niemand het gesprek aangaat. Voor het kind wordt het al heel snel duidelijk dat hij niet altijd meetelt en zelfs wordt afgewezen. Daarnaast is het belangrijk dat die neefjes en nichtjes bevriend raken want zo creëer je één familie en dat is nog buiten de scheve ogen tussen hun kinderen. Als zij dat allemaal minder belangrijk vinden dan zou ik mijn kind niet meer in die situatie brengen, gelijkheid bestaat niet maar kinderen horen dat nog niet te ervaren.”

Lees ook:

Zwangerschapsaankondiging: ‘Zij proberen al tien jaar om zwanger te worden’
Stoppen met roken tijdens zwangerschap: ‘Je steekt toch ook geen sigaret op boven een wieg?’
Zwangerschapshormonen: ‘Ik vertelde onze gesteriliseerde poes huilend dat ik het zo erg vond dat ik haar de kans op moederschap had ontnomen’

Angst voor de bevalling: “Jij met je naaldenfobie gaat er een kind uit willen persen?”
Zwanger van een scharrel: ‘Moet ik hem inlichten over de abortus?’
Meegaan naar de schoolarts: ‘Je kind is te jong om dit alleen te doen’

Wil je niets meer missen van VIVA Mama? Neem een abonnement. Profiteer nú van onze speciale aanbieding: 4 nummers voor maar €9,95 of 8 nummers voor €19,95.