Net zo voorspelbaar als een trein die uitvalt, is het nieuws dat treinkaartjes weer duurder worden. Vandaag popte het weer op: de prijzen van tickets stijgen volgend jaar met bijna 5 procent. En dat terwijl ik nog niet eens was bijgekomen van de schrik van afgelopen vrijdag, toen ik van Amsterdam (waar ik woon) naar Breda (waar ik geboren en getogen ben) ging met de trein en ineens dertig euro armer was. Doe dat maar keer twee als je ook nog terug wil.
Confronterende prijzen
Keer op keer blijft het confronterend hoe duur een enkel treinticket is. Voor dat geld had ik zoveel kunnen doen: ik had mezelf én een vriendin kunnen trakteren op lunch, een nieuw wasrek kunnen kopen – dat van mij is al maanden kapot – of twee sportlessen kunnen boeken. Allemaal dingen waar ik wél blij van word, in plaats van een enkeltje dat me alleen maar van A naar B brengt.
Waar ik eerst nog goedkoop wegkwam met mijn studenten-OV, is een treinreis voor mij inmiddels een logistieke rekensom geworden. Ik gooi mijn plannen er vaker voor om dan ik zou willen toegeven: op een vrije woensdagavond ga ik het liefst langs mijn ouders voor een kop thee, maar dat zou dan een wel héél duur bakkie worden. Moet ik dan écht miljonair zijn om mijn familie te kunnen zien?
In de steek gelaten door NS
Als het aan mij lag (lees: als ik al het geld van de wereld had en een eigen auto had), zaten de NS en ik allang in een break-up. Mijn vaste reispartner heeft mij namelijk al vaak genoeg in de steek gelaten. Zo strandde ik meerdere keren op Rotterdam Centraal omdat de hogesnelheidslijn niet deed wat-ie beloofde. Mind you: daar betaal ik ook nog eens een extra toeslag van € 3,20 voor. Ook stond ik in het pikkedonker op afgelegen stations te wachten op een vertraagde trein én verging ik meermaals als een sardientje in een volgepropte coupé. Het voelt alsof ik de hoofdprijs betaal om vervolgens te mogen hopen dat ik überhaupt aankom.
Van A naar B reizen moet geen luxe zijn
Gelukkig heeft de NS ook goed nieuws: er komen meer mogelijkheden om met korting te reizen buiten de spits. De maximale korting op hun PrijsTijdDeals wordt in 2027 verhoogd van 60 naar 80 procent. Perfect, maar hoeveel heb ik daaraan als ik fulltime werk en juist tijdens de spits moet reizen? Mijn baas vindt het heus geen geldige reden om de woensdagmiddagmeeting te skippen voor een theetje bij mijn ouders.
Natuurlijk snap ik ook dat NS te maken heeft met stijgende kosten – hallo inflatie – maar ik wil niet hoeven nadenken of ik het me deze maand wel kan veroorloven om mijn ouders te zien. Ik wil gewoon spontaan kunnen besluiten om naar Brabant te gaan, naar de mensen die belangrijk voor me zijn. Dat zou geen luxe moeten zijn; het is mijn leven. Is van A naar B komen tegenwoordig écht te veel gevraagd?
