Relatieadvies: gooi ruzies door de Google-translator

relatieadvies

Heeft hij nou alweer die zaterdagkrant niet netjes opgevouwen? Aaargh. Stapt ze nou weer uit bed zonder die kruimels weg te vegen? Die krant, die kruimels kunnen zonder problemen het startsein zijn voor een wedstrijdje bekvechten, waar jullie op zijn minst tot aan de lunch mee zoet zijn. Doodop en niet meer in de stemming voor de barbecue van vrienden valt vervolgens de hele dag in het water.

Het boemerangeffect van ruzies
Volgens relatiewetenschapper Gottman valt bijna zeventig procent van de conflicten binnen relaties in de categorie ‘permanent’. Na vier jaar vervolgonderzoek ruziën geliefden nog steeds over precies dezelfde dingen als in hun begintijd. Je kunt twee dingen doen: je hele leven blijven ruziën over die kranten en kruimels of accepteren dat je bij het kiezen van je partner blijkbaar ook onvermijdelijk kiest voor een reeks eigenschappen en irritaties waarmee je de volgende tien, twintig of vijftig jaar zult worstelen.

Lost in translation
Die rommelige krant, die kruimels, die koude douche: ze zijn buitengewoon irritant, maar is dat nu werkelijk waar je je zo druk om maakt? Zou je daar ook van uit je vel springen als je net drie weken aan het daten was? Relatietherapeute Karen Sherman observeerde drieëntachtig koppels tijdens het ruziemaken. Wat bleek: we zijn heel goed in staat om te zien dat onze partner boos is, maar uitvinden waar nu precies de kneep zit, blijken we heel moeilijk te vinden. Ruzies gaan namelijk zelden over datgene waar je ruzie over maakt. Wat je werkelijk stoort aan die krant is dat je vindt dat je partner door zijn slordigheid geen rekening houdt met jou. En als je partner geen rekening met je houdt, ben je dan wel belangrijk? Dit denk je misschien niet letterlijk, maar als je goed oplet zijn bijna alle ruzies te herleiden tot de vragen: Hou je nog wel van me? Accepteer je me zoals ik ben? Vind je mij of ons gezin nog wel belangrijk? Hoe onverwachter de emotionele uitbarsting is (tegen elkaar schreeuwen over een openstaande kastdeur), hoe groter de kans dat er zo’n diepere, onderliggende vraag speelt.

Wie geeft als eerste toe?
Sorry zeggen voelt vaak als een schuldbekentenis, alsof je toegeeft dat jij degene was die fout zat. Maar meestal is in een ruzie geen van tweeën echt schuldig. Een verontschuldiging hoeft ook helemaal niet onderdanig te zijn. Neem puur de verantwoordelijkheid voor jouw aandeel aan de ruzie. Er kunnen over de inhoud prima twee waarheden naast elkaar bestaan. Hou je verontschuldiging ook zo simpel mogelijk: hoe meer je uitweidt, hoe makkelijker je weer in excuses buiten jezelf verzandt (‘Ik had ook heel slecht geslapen en jij zei het ook op een toon die…’) Bedenk na je excuus en de daaropvolgende knuffel ook een oplossing hoe het voortaan beter kan.

Voor nog meer tips over ruziemaken, verliefd worden op een ander, een seksleven van likmevestje, sleur of andere bedreigingen van de liefde, check je mijn nieuwe boek Ik heb je, Ik hou je; 25 onderhoudstips voor je relatie op bol.com of Facebook.

Beeld: 123rf