Suske en Wiske en de Wielrennende Wieven

Twee jaar geleden schreef ik een boek. Samen met een chick. En die chick, die is nu een echte BF’er. Een Bekende Fietser. 

Wie was toch die chick?
Die chick, dat is natuurlijk Marijn. We hadden allebei een plannetje voor een boek, mailden elkaar erover en besloten een jaar of drie geleden om een keer een middag met elkaar te gaan fietsen. Om te kijken of het klikte tussen ons en of wij wel samen een boek moesten schrijven. En hoe dat boek dan moest worden.

We fietsten een rondje rondom Zwolle. Later zou ik daar in Vrouw en Fiets nog een stukje over schrijven. Over hoe ik amechtig De Knobbel opstoempte, een helling nabij Zwolle, terwijl Marijn naast mij met de handen los op haar iPhone checkte hoe het die dag met de renners in de Tour de France ging. Toen ik het zag, vloekte ik, waardoor ik nog langzamer ging en Marijn maar even op haar pedalen hoefde te gaan staan om bij me weg te fietsen.

Klasse apart
Een klasse apart, dat mens. Maar ze was toen ook al prof he, en ik een dikke amateur. En zo is het altijd gebleven. We hebben daarna zelden samen gefietst, maar door het schrijven van het boek zijn we wel hele goede vriendinnen geworden. Vriendinnen die elkaar misschien niet elke dag zien of spreken, maar als we dan weer eens een middag thee drinken, dan kunnen we meteen wel drie dagen achtereen kletsen.

Die Marijn. Ik ben zo trots op haar. Dit jaar rijdt ze voor het eerst bij een buitenlandse ploeg, en het gaat supergoed. Ze rijdt bij wereldbekerwedstrijden voorin mee en voelt zich sterker dan ooit. Maar nu heeft ze even een paar dagen vrij, en zit ze in Girona, het trainingsmekka van het wielrennen.

Fietsen, kletsen, lachen
Ze geeft er een clinic voor Nederlandse vrouwen die daar wel eens willen fietsen. En ik mag mee. Dus wanneer jullie dit lezen zitten Peppi en Kokki samen in een appartement in die prachtige Spaanse stad. Om te fietsen en om bij te kletsen.

Eindelijk weer een paar dagen met allemaal leuke vrouwen de hort op. Eindelijk weer eens dagenlang keihard roddelen over van alles en nog wat. Spannende plannen maken, lachen. En als we gaan klimmen, zal ze me er wederom uitfietsen. Net als op De Knobbel destijds. Al zal ik nu niet vloeken.

Als je een vriendin hebt die profwielrenster is, is het een unicum wanneer je haar een paar dagen achter elkaar kunt zien. Ik kan niet wachten tot ik de klaproosvelden van Girona zie. En mijn zakenpeetje me kan lossen op een klim.