Brendy Boogaard over #ikbepaalzelf: ‘Nu is het tijd mijn bedrijf weer los te laten’

Brendy Boogaard

Een paar jaar geleden begon Brendy Boogaard (35) duurzaam babymerk verh!p. Ondanks het succes heeft ze besloten dat het tijd is voor een volgende stap.

Tekst Kim Buitenhuis | Foto Joost Hoving

Grootste droom: ‘Een eerlijker wereld met gelijke kansen voor alle kinderen. Daarvoor moeten we bij de volwassenen beginnen. Daarom wens ik dat iedereen de vrijheid voelt te doen wat ie het liefste wil. Dan hoeven we niet te strijden – en daar wordt de wereld een stuk zachter van.’
Grootste misstap: ‘Door mijn eigenwijsheid dacht ik dat ik het allemaal wel zelf kon, maar dat kan niet. Het uitbouwen van verh!p vind ik zo moeilijk. Ik dacht altijd: alles kun je leren. Maar je hoeft niet alles zelf te kunnen. Soms heb je anderen nodig.’
Grootste talent: ‘In verh!p zit commercie verweven met iets goeds doen voor de maatschappij. Ik wil bruggen slaan tussen verschillende werelden. Daarnaast durf ik veel. Ik durfde verh!p op te richten en durf het nu ook weer los te laten.’
Ongekend talent: ‘Rijmen. Mijn familie weet me altijd te vinden om hun gedichtjes te maken voor Sinterklaas.’
Ben absoluut niet goed in: ‘Opstarten in de ochtend. Op tijd komen lukt wel, maar met grote moeite.’
Ik vind mezelf rijk:  ‘ik vanuit vrijheid keuzes kan maken.’
Grootste idool: ‘Strijders voor een betere wereld, zoals Nelson Mandela en Mahatma Gandhi. En ook Brené Brown: een vrouwelijke wetenschapper die haar kennis over een belangrijk onderwerp als kwetsbaarheid begrijpelijk maakt voor iedereen.’
Droombaan vroeger: ‘Binnenhuisarchitect, iets ontwerpen leek me heel leuk. Dat kan ik in mijn ontwerpen voor verh!p toch op een bepaalde manier doen.’
Droombaan nu: ‘Het idee van een ultieme droombaan heb ik een beetje losgelaten. Ik wil vooral doen wat ik leuk vind en heb geleerd dat dat 
van alles kan zijn. Als je er maar je talenten in kwijt kunt.’

Ik bepaal zelf…

‘…welke keuzes ik maak. Daarbij trek ik me niets meer aan van verwachtingen uit mijn omgeving en vaar ik altijd mijn eigen koers. Na een ondernemersopleiding op hbo-niveau, had ik op mijn 21ste eigenlijk nog geen flauw idee wat voor bedrijf ik dan wilde beginnen. Ik besloot in plaats daarvan Sociale Wetenschappen te gaan studeren. Door deze bijzondere combinatie van studies ben ik uiteindelijk de consultancywereld ingerold. Ik kreeg de kans om bij PriceWaterhouseCoopers (PwC) te werken, een van de grootste accountants- en advieskantoren ter wereld. Daar kon ik mijn commerciële instelling combineren met het beantwoorden van maatschappelijke sociale vraagstukken van klanten. Iets waar ik heel goed in bleek te zijn. Toch maakte het idee dat ik daar tot mijn pensioen zou zitten, me allesbehalve happy. Mijn kennis doorgeven als docent leek me wel wat, al wist ik ook dat dat niet mijn ultieme droombaan was. Ik kon terecht op de Avans Hogeschool. Voor hun Academie voor Financieel Management heb ik een nieuwe leerlijn ontwikkeld op het gebied van maatschappelijk verantwoord ondernemen. Het grappige was: mijn studenten wilden juist bij een bedrijf als PwC werken en snapten echt niet waarom ik daar was gestopt. Die jonge generatie inspireerde me enorm. In die periode raakte ik er ook steeds meer van overtuigd dat commercie en maatschappelijke impact samen kunnen komen in één bedrijf. En als ik als consultant en docent anderen zo goed kon vertellen hoe het volgens mij moest, dan moest ik ook eens ‘de ballen hebben’ om het zelf te doen, vond 
ik. Nog geen jaar later, op mijn dertigste, besloot ik de stap te wagen. Ook omdat ik het voorstadium van baarmoederhalskanker had – wat gelukkig goed afgelopen is – en ik sterk voelde: het leven is te kort om te wachten. Maar waar te beginnen? Tijdens mijn research kwam ik erachter dat de mode-industrie een van de vervuilendste ter wereld is. Tegelijkertijd willen we voor onze kinderen natuurlijk alleen het allerbeste. Zo ontstond mijn idee voor verh!p: een duurzaam babymerk.’

Trots op

‘De interactie met al mijn klanten. Verh!p-pakjes zijn voor veel baby’s de eerste pakjes die ze na hun geboorte dragen. Die zoeken ouders bewust uit en worden vaak nog jaren bewaard. Heel bijzonder. Op mijn oproepje om verh!p-pakjes te doneren aan de vluchtelingen op Lesbos, kreeg ik de mooiste reacties met prachtige brieven voor de mensen daar. Ik ben ooit begonnen met de hoop één persoon te inspireren. Inmiddels zijn het er veel meer. Dat voelt voor mij al als pure winst.’

Leerzaamste keuze

‘Ondernemen met mijn eigen geld. Het is een constante 
zoektocht en geweldig leerzame ontdekkingsreis. Ik had er 
vooraf bijvoorbeeld niet over nagedacht dat de maakkosten voor babykleertjes vaak relatief duur zijn, omdat het zo klein en 
zo veel handwerk is. En dan moet het ook nog duurzaam zijn en een goede prijs hebben.’

Moeilijke keuze

‘Ik ben inmiddels op het punt gekomen dat ik langzaamaan 
verh!p ga loslaten. Ik ben goed in nieuwe dingen opzetten, minder in het bestaande uitbouwen. Het geeft me minder energie nu het idee goed is uitgewerkt. Het voelt opeens beklemmend. Dat 
was best confronterend en moeilijk om aan mezelf toe te geven. Gelukkig ben ik naast verh!p altijd freelance consultancyklussen blijven doen. In dat werk vind ik in elk project opnieuw de vrijheid die me energie geeft. Ik heb inmiddels twee kinderen en wil graag meer aandacht aan mijn gezin besteden. Dat gaat met twee goedlopende bedrijven simpelweg niet. Ik ben opgelucht dat ik de knoop heb doorgehakt om verh!p los te laten. Ook al was dit de moeilijkste keuze ooit. Want het blijft toch ook mijn kindje.’

Ik bepaal zelf staat voor eigen keuzes maken. Je eigen leven leiden. Het heft in handen nemen. Je eigen pad kiezen. Het staat voor women empowerment. In deze rubriek geeft VIVA vrouwen een podium om hun verhaal te vertellen, zodat ze andere vrouwen kunnen inspireren en empoweren.

Dit artikel komt uit VIVA-34-2019.