De eerste baan van Anjalika: ‘We moesten een morphsuit aan; een soort van panty die strak om je heen zit en waarin je hele lichaam is te zien’

In een Elmo-pak leerde Anjalika Kallasingh (29) kinderen te entertainen. Dat heeft meer gemeen met haar huidige baan als Specialist Visual bij de Bijenkorf dan je zou denken.

Tekst Eva Tomaszewski | Beeld Joost Hoving

Eerste baan: ‘Werknemer Entertainment Groep waarbij ik verkleed in pakken kinderen entertainde.’
Verdiensten: € 11 per uur.
Huidige baan: ‘Als Specialist Visual van de Bijenkorf ben ik met een team verantwoordelijk voor alle visuele aspecten van de vestiging in Den Haag.’
Mooi op cv: ‘Dat ik mijn diploma voor de kunstacademie heb gehaald. Dat was een enorme rollercoaster, maar ik heb er veel van geleerd. Het is heel goed geweest voor mijn persoonlijke ontwikkeling.’

Hoe het begon…

‘Een van mijn beste vriendinnen werkte al bij de Entertainment Groep en vertelde over de avonturen die ze beleefde als ze verkleed moest in een pak voor haar baan en hoe fijn het was dat je op oproepbasis kon werken en niet vastzat aan een bepaald rooster. Vooral het laatste sprak me erg aan. Ik zocht op dat moment iets om te combineren met de kunstacademie. Wat nog best lastig was, want ik had weinig vrije tijd. Bij deze baan kon ik zelf aangeven wanneer ik kon werken. Via mijn vriendin kon ik op gesprek komen. Ik kwam in een loods vol met rekken met pruiken, verschillende pakken en allerlei geschminkte mensen en keek mijn ogen uit. Na een sollicitatiegesprek kon ik meteen aan de slag.’

Mijn werkzaamheden

‘Ik moest altijd vroeg aanwezig zijn. Op de dag zelf hoorde je wat je moest doen. Of je zelf een pak aan moest, iemand met een pak aan begeleiden of iets heel anders ging doen om kinderen te entertainen, zoals een middag knutselen in een winkelcentrum. Als ik verkleed moest als Elmo, bouwden we eerst op als we op locatie aankwamen en kondigden aan dat hij over een uur kwam. Het pak aandoen kostte een minuut of tien tot wel een halfuur. Ik ben van alles geweest: een keer de paashaas, maar ook een mascotte van een winkelcentrum, en clown. Vaak was het in de zomer en dus ontzettend warm en zwaar. De act duurde de hele dag met pauzes tussendoor. Aan het eind van de dag ruimden we met zijn allen op en reden we terug naar de loods.’

Speciale herinnering

‘Een keer wisten we niet waar we heen gingen en wat we gingen doen en toen moesten we een morphsuit aan; een soort van panty die strak om je heen zit en waarin je hele lichaam is te zien. We moesten parkeerkaarten uitdelen en het was superkoud. Je valt natuurlijk op en je bent een meisje dus werd er gefloten en kregen we volop opmerkingen van jongens. Ik voelde me vreselijk en baalde echt. Toch is zo’n pak ook wel anoniem en kon ik de knop omzetten.’

Waardevolle les

‘Bij mijn eerste baan heb ik geleerd om kinderen te entertainen en emoties uit te lokken. In mijn huidige werk doe ik dat eigenlijk nog steeds. Alleen dan zonder het Elmo-pak, maar door ervoor te zorgen dat het winkelende publiek van de Bijenkorf de ultieme shopervaring beleeft. Ik heb ook geleerd om door te zetten. Soms moest ik voor mijn bijbaantje dingen doen waar ik echt niet voor warm liep, maar op zo’n moment moest ik mijn brein uitzetten en het gewoon gaan doen. Ik heb geleerd situaties te relativeren en daar heb ik nu nog steeds iets aan. Soms moet je jezelf opzijzetten om iets moois te creëren voor de mensen om je heen.’

Dit artikel is afkomstig uit VIVA-30. VIVA400 is powered by Renault Captur.