De eerste baan van Christanne: ‘Ik word niet zo snel boos, maar ik ben toen flink tegen hem tekeergegaan’

Christanne (32) is binnenkort te zien in de film De dirigent. Haar liefde voor acteren begon al toen ze drie was. Niet gek dus dat ze op haar negentiende koos voor een bijbaan als gastvrouw in de schouwburg.

Tekst Eve Tomaszewski | Beeld Joost Hoving

Eerste baan: gastvrouw in een theater
Salaris: ‘Het minimumloon in die tijd, ongeveer € 5 per uur.’
Huidige baan: actrice
Mooi op cv: ‘Mijn hoofdrol in De dirigent. Mijn speelfilmdebuut en dan meteen zo’n prachtige rol! Ik speel de eerste succesvolle vrouwelijke dirigent ter wereld, de Nederlandse Antonia Brico. Het is een van de mooiste rollen die ik ooit heb gespeeld.’

Hoe het begon…

‘Ik heb in Tilburg aan het conservatorium gestudeerd. Daarnaast lag het theater en het leek me dan ook ideaal om daar te gaan werken. Na een sollicitatie en een proefperiode volgde ik mijn opleiding én werkte ik daar. Ik verdiende iets bij en kon ook voor heel weinig geld naar alle voorstellingen. In De dirigent heeft mijn personage trouwens ook een bijbaantje als gastvrouw in het theater.’

Mijn werkzaamheden

‘Meestal stond ik achter de bar te knallen. De zalen waren vaak uitverkocht en tijdens de ontvangst en in de pauzes was het flink aanpoten. Een goede voorbereiding was het halve werk. Als de gasten er waren, stond ik bij de deur om iedereen te ontvangen of nam ik in de garderobe de jassen aan. Soms stond ik ook in de zaal om iedereen naar de juiste plek te begeleiden. De foyer was na elke voorstelling een flinke bende, gelukkig kregen we die met alle collega’s altijd snel opgeruimd. Daarna vulden we alles voor de volgende voorstelling. En dan doken we geregeld met z’n allen de kroeg in.’

Kunst afkijken

‘Als je mensen naar hun plaats begeleidde, mocht je soms in de zaal blijven zitten en de voorstelling kijken. Ik heb superveel mooie stukken gezien. Maar een abstracte en interactieve voorstelling waarbij ik op het podium werd geroepen en met meer dan honderd man publiek op het toneel door dingen heen moest kruipen, is me het meest bijgebleven. Ik was aan het werk en vond het stiekem ongemakkelijk, maar daar heb ik me overheen gezet. Door dat bijbaantje heb ik de kans gekregen heel veel voorstellingen te zien. Het helpt om naar andere acteurs en actrices uit verschillende genres te kijken als je je wilt ontwikkelen in het vak. En dat kon ik volop!’

Agressieve man

‘In het theater werd altijd het grootste carnavalsfeest van Tilburg gehouden en geloof me: dat kon er pittig aan toegaan. Het begon gezellig, maar na een paar drankjes te veel werden mensen ongeduldig als ze te lang op hun jas moesten wachten en smeten ze weleens met stoelen. Ik kan me nog een moment herinneren dat ik werd ingezet om mensen bij de deur tegen te houden, omdat het zo druk was. Een man werd zo agressief dat hij me van de trap heeft geduwd. Ik word niet zo snel boos, maar ik heb toen gemerkt dat ik prima mijn mannetje kan staan en ben flink tegen hem tekeergegaan.’

Waardevolle les

‘Wat ik vooral heb geleerd, is hard werken. Ik maakte heel lange dagen van soms wel meer dan vijftien uur, omdat ik na school meteen doorging naar het theater. Die maak ik nu soms nog tijdens draaidagen of voorstellingen. Ik weet sindsdien dat je er het best maar gewoon in kunt duiken: niet klagen en gewoon doen. Door deze bijbaan wist ik ook dat ik in de goede richting zat. Ik wilde vroeger altijd al in het theater staan. Alle voorstellingen die ik tijdens mijn bijbaantje heb mogen bekijken, hebben het verlangen om actrice te worden alleen maar versterkt.’

Dit artikel is afkomstig uit VIVA-43. VIVA400 is powered by Renault Captur.