Bianca: ‘Iedereen in de omgeving kan iets betekenen bij vermoedens van kindermishandeling.’

kindermishandeling

Bianca en haar gezin waren net verhuisd toen een jongen met een grote bos krullen haar aandacht trok. De jongen speelde met haar zoon op straat. Iets in zijn blik raakte haar en ze wist dat ze voor hem zou gaan zorgen.

VIVA samen met de Rijksoverheid

Deze jongen, Ad, bleek in de klas te zitten bij haar oudste. Ads ouders hadden erg veel moeite om voor hem en zijn zusje te zorgen en Bianca bood de vader hulp aan. Al snel waren Ad en zijn zusje meerdere dagen per week na school bij Bianca en haar gezin te vinden. Het viel haar op dat Ad altijd erg op zijn hoede was, zijn sociale interactie was anders en hij had weinig meegekregen over lichamelijke verzorging. Gelukkig leerden Ad en zijn zusje bij Bianca een hoop bij.

Op zoek naar verbinding

Na een half jaar ging het helemaal niet goed bij Ad thuis. Omdat Bianca en haar man Leonard al veel voor het gezin deden, werd aan hen gevraagd of zij de kinderen tijdelijk op wilden vangen. Uiteindelijk kwamen ze zelfs bij hen wonen. ‘Voor Ad en zijn zusje wilden we boven alles eerst een veilig nest creëren. Er gewoonweg zijn voor hen. We betrokken ze bij onze dagelijkse activiteiten en namen ze mee in de gesprekken met onze kinderen. Gesprekken waarin we altijd op zoek gaan naar verbinding. Dat waren Ad en zijn zusje niet gewend. Hun referentiekader was schreeuwen en ruziemaken. Dát was veilig voor hen.’

‘Ik praat alleen met u’

Ad kreeg als advies om het laagste niveau van het vmbo te doen maar Bianca wist de schoolleiding ervan te overtuigen om hem het hoogste niveau te laten doen. ‘Hij heeft de intelligentie, maar vindt het moeilijk om in zichzelf te geloven. Dat is het nadeel als kinderen zich in de eerste zes jaar van hun leven niet goed hebben kunnen hechten.’ Als ze therapie opperden, reageerde Ad altijd met: ‘Ik praat alleen met u.’ Maar ze wisten dat hij woede en verdriet binnenhield.

Een allesbepalend gesprek

Met zeventien jaar raakte Ad zwaar depressief. Hij deed aan zelfverminking en wilde niet meer leven. Op een dag had ze een gesprek met hem en zei op een gegeven moment: ‘Volgens mij wil je niet dood, je wilt van je pijn af’. Dat beaamde Ad en daarmee ging eindelijk de deur open naar therapie. Dit heeft ervoor gezorgd dat hij veel stabieler werd. Ad werkt inmiddels als verpleegkundige op een covid-afdeling. ‘Wij zijn ongelooflijk trots op hem.’

13-koppig gezin

Naast Ad, zijn zusje en hun biologische kinderen zorgen Bianca en Leonard voor vijf pleegkinderen van wie er twee verstandelijk beperkt zijn. Al hun pleegkinderen hebben verwaarlozing en huiselijk geweld meegemaakt. Kinderen die dit hebben meegemaakt zijn vaak beschadigd en onzeker en het is moeilijk om dit te veranderen. Maar Bianca en Leonard geloven er heilig in dat het wél goed kan komen. ‘Iedereen in de omgeving van zo’n jongere kan van positieve invloed zijn.’

Ook jij kan iets betekenen

Bianca en Leonard bieden al jaren hulp aan in de vorm van pleegouders voor kinderen die dat nodig hebben. Maar ook door iets kleins te doen kun je al een positieve invloed hebben op een jongere in jouw omgeving. Dus maak je je zorgen om een kind? Blijf er dan niet mee rondlopen. Misschien is er niets aan de hand. Maar als er wél iets aan de hand is, kan een kleine actie al van grote betekenis zijn.

Let op signalen

Er zijn veel signalen die kunnen duiden op kindermishandeling. Het kind is bijvoorbeeld vaak ziek of ziet er onverzorgd uit, heeft blauwe plekken of wonden, leeft in ‘zijn eigen wereld’ en maakt moeilijk vrienden. Of misschien kan het niet meer meekomen op school. Neem alle signalen waar je op kunt letten eens door en kom in actie als dat nodig is.

Bespreek je zorgen

Naar schatting zijn tenminste 90.000 tot 127.000 kinderen van 0 t/m 17 jaar jaarlijks slachtoffer van een vorm van kindermishandeling. De grootste groep kinderen heeft te maken met ernstige verwaarlozing. De campagne ‘Ik doe iets tegen huiselijk geweld’ wil mensen die kindermishandeling in hun omgeving vermoeden, helpen om in actie te komen. Iets kleins, zoals je zorgen bespreken, kan al het begin zijn van een oplossing. Op ikdoeietstegenhuiselijkgeweld.nl lees je op welke signalen je kunt letten als je kindermishandeling vermoedt en wat je kunt doen. Je kunt bijvoorbeeld praten met omstanders, het kind of de ouder van wie je denkt dat die het kind niet goed behandelt. Heb je advies nodig? Bel dan Veilig Thuis op 0800-2000. Dat kan ook anoniem en 24/7.

 

Dit artikel is gemaakt in opdracht van de Rijksoverheid