Een dag uit het leven van Leonie: ‘Ik was als de dood om voor schut te staan’

Leonie (30) heeft faalangst. In groep 8 begonnen haar klachten. Ze was altijd bezig met haar eigen prestatie in relatie tot die van anderen. Op de middelbare school werd haar angst om te falen steeds erger. In plaats van hulp te zoeken, ging ze heel hard werken. Gelukkig is Leonie inmiddels veranderd: ze is open over haar angsten en houdt zelfs een blog bij over faalangst. Speciaal voor VIVA geeft ze je een inkijkje in haar leven. Ze hield afgelopen maandag een dagboek bij.

VIVA samen met de Rijksoverheid

Maandagochtend (9:00 uur)

”Maandag om 9 uur ‘s morgens gaat mijn nieuwe week van start. Ik begin deze dag met een nieuw blogartikel. Vorig jaar september ben ik begonnen met het schrijven van persoonlijke blogartikelen. Het geeft me voldoening om in een artikel mijn persoonlijke ervaringen te delen en meer openheid te creëren rondom mentale gezondheid. Het is een creatieve uitlaatklep met een therapeutische werking.

Het liefst schrijf ik veel vaker artikelen, maar het is mijn faalangst die me hiervan weerhoudt. Op de basisschool werd ik onzeker over mijn grammatica en spelling. Door de jaren heen veranderde mijn onzekerheid in extreme faalangst. In het openbaar schrijven vermeed ik liever, want ik was als de dood om voor schut te staan.

Omdat ik nu over faalangst schrijf, durf ik het wel. Maar soms steekt de faalangst nog de kop op. Zo ook vandaag; meerdere keren spreekt de angst mij toe en zegt dat ik vooral niet moet schrijven. Gelukkig lukt het me om hier niet naar te luisteren en ik ga aan de slag.”

Maandagmiddag (12:00 uur)

”Tijd om te vertrekken naar mijn favoriete stad, Amsterdam. In de schouwburg heb ik afgesproken met Joeri. Samen zijn we onderdeel van een projectteam dat dit jaar een campagne lanceert omtrent openheid voor jongeren. We ontmoeten elkaar voor een creatieve brainstormsessie, onder het genot van een verse muntthee.

Veel mensen met faalangst vermijden grote steden. Ik niet, voor mij is Amsterdam de plek waar ik mijn rust vind. Waarom? In Amsterdam ben ik anoniem. En dat is fijn, want voor mij gaat faalangst hand in hand met een negatief zelfbeeld. Continu twijfelen aan wie ik ben, wat ik doe en of dat allemaal voldoet aan de ongeschreven regels van de maatschappij. In Amsterdam kan ik dit dankzij de anonimiteit allemaal loslaten.

Voor mij gaat faalangst hand in hand met een negatief zelfbeeld

Ik merk meteen dat ik me op mijn gemak voel als ik richting het Leidsche plein loop. In plaats van me te focussen op hoe ik overkom, geniet ik van alles wat ik zie en wat om me heen gebeurt. Zodra ik de schouwburg binnenloop voelt het zelfs even als de jackpot. Want jaren geleden had ik dit nooit gedurfd. Ik ontnam mezelf geluksmomenten en focuste me alleen maar op de angst dat ik niet goed genoeg zou zijn.”

Maandagavond (18:00 uur)

”Voordat ik ga koken gun ik mezelf een kleursessie. Niet zolang geleden kocht ik een kleurboek voor volwassenen. Het kleuren is voor mij echt een cadeautje. Ik kan me even afzonderen en ervaar niet de stress en hoofdpijn die ik soms heb in mijn dagelijks leven. Even hoef ik me niet bezig te houden met het waarmaken van de verwachtingen van anderen. Ik probeer daarom iedere dag 1 uur te besteden aan mijn mentale gezondheid.”

Even hoef ik me niet bezig te houden met het waarmaken van de verwachtingen van anderen

Voor het slapen gaan (22:00 uur)

”Gedurende de dag probeer ik steeds bewuster balans te vinden tussen spanning en ontspanning. Dit lukt aardig, maar waar ik helaas nog geen controle over heb zijn mijn nachtmerries. Daar heb ik best vaak last van en daarom ben ik soms angstig om te gaan slapen.

Gelukkig weet ik tegenwoordig dat ik minder last heb als ik mediteer of een boek lees. Het is een standaard ritueel voordat ik ga slapen. Nadat ik twee hoofdstukken heb gelezen word ik moe en is het tijd om het licht uit te doen. Nog even evalueer ik de dag in mijn hoofd. Ik voel me warm worden van binnen, trots op mezelf. Want vandaag heb ik weer mijn angsten overwonnen.”

Leonie’s gouden tip

Alhoewel Leonie al een tijdje niet werkt vanwege haar faalangst, is ze op de goede weg. Naast haar blog volgt ze therapie om over haar angst heen te komen. Dit helpt, want hier leert ze om erover te praten. ‘’Mijn tip voor anderen die hetzelfde ervaren is daarom: wees open over je angsten. Niet alleen naar de mensen om je heen, maar ook naar jezelf. Zolang je je klachten weg blijft duwen, wordt het alleen maar erger. Praat er zoveel mogelijk over met je omgeving en zoek hulp. Alleen dan kan je de eerste stap zetten om over je faalangst heen komen.’’

Hey! Het is oké, maak het bespreekbaar

1 op de 5 mensen in Nederland ontwikkelt op enig moment in zijn leven een angst- of paniekstoornis. Dit houdt in dat je angstklachten zo erg zijn, dat ze je belemmeren in je dagelijks leven. Vrouwen hebben vaker last van een angst- of paniekstoornis. Helaas zorgt het taboe en stigma ervoor dat zij over hun problemen zwijgen. Jammer, want op deze manier is het moeilijk om van de angst- of paniekstoornis af te komen.

Om het taboe rondom angst- en paniekstoornissen te doorbreken, komt het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) met een nieuwe campagne: Hey! Het is oké, maak het bespreekbaar. De campagne laat zien dat angst- en paniekstoornissen heel veel voorkomen en dat je je er niet voor hoeft te schamen. Praat erover en je zult zien: door open te zijn zet je de eerste stap om over je angst heen te komen.

Wil jij meer informatie over angst- of paniekstoornissen? Of ken jij iemand die er last van heeft en wil je die graag helpen? Op www.heyhetisoke.nl vind je meer informatie.