De eerste baan van Daphne: ‘Soms maakte ik expres een foutje, zodat ik het ijsje zelf kon opeten’

Die grote oranjepolo maakte het wat lastig, maar als verkoopmedewerker bij Jamin deed Daphne (25) haar best om er representatief uit te zien. In haar huidige baan als projectmanager is dat ook belangrijk.

Tekst Eve Tomaszewski | Beeld Joost Hoving

Eerste baan:  Verkoopmedewerker Jamin bij de Swirl’s Ice Cream
Verdiensten:  ‘Ongeveer € 3 per uur’
Huidige baan:  ‘Projectmanager bij content- en communicatiebureau MPG.today, waar ik werk voor Allerhande
Mooi op cv: ‘Ik ben superambitieus en trots dat ik al zo veel mooie stappen heb gezet binnen de bedrijven waarvoor ik heb gewerkt. Ik grijp elke uitdaging aan en ben doorgegroeid van campagneassistent tot projectmanager

Hoe het begon…

‘Mijn broer en zus hadden vanaf het moment dat ze mochten werken een bijbaantje. Mijn ouders stimuleerden dat heel erg en vertelden ons altijd hoe belangrijk het is om je eigen geld te verdienen. Op mijn vijftiende was het voor mij zover: ik ging op banenjacht. Als grote snoepkont kwam ik regelmatig bij Jamin. Toen ik op een dag aan de kassa stond om af te rekenen, vroeg ik of ze nog mensen zochten. Niet veel later kreeg ik een telefoontje. Ik mocht langskomen voor een gesprek en werd aangenomen voor de shop-in-shop met Swirl’s Ice Cream.’

Mijn werkzaamheden

‘Als ik op zaterdagochtend om negen uur aankwam, vulde ik met de rest van het team de snoepbakken aan. Tussendoor snoepen mocht niet, maar soms kon ik het niet laten en pikte ik er weleens iets tussenuit. Als de bakken vol waren, maakte ik de ijscorner klaar. Vanaf tien uur stonden de eerste mensen al in de rij, het hele jaar door. In de winter hadden we speciale toppings als stoofpeer en speculaas. Leuke klanten gaf ik soms een schepje extra, maar op een gegeven moment kon dat niet meer, omdat we alles met een weegschaal moesten afwegen. IJsjes maken vond ik het leukst, maar afrekenen deed ik ook. Aan het eind van de dag maakte ik de machine schoon en spoelde de bakken met toppings om. Daarna moest  ik de winkel stofzuigen, mijn minst favoriete karweitje.’ 

Leuke herinnering

‘Het ging weleens fout met een bestelling. De ijsjes die verkeerd uitpakten, mocht ik in de vriezer zetten en aan het eind van de dag opeten. Soms maakte ik expres een foutje, zodat ik het ijsje later kon opeten. Wat ik minder leuk vond, is het pakje dat ik moest dragen. Er kwamen veel bekenden van mij in de winkel en ik was net op een leeftijd dat ik heel erg bezig was met wat anderen van me vonden. Een grote oranje polo met een wit kraagje en een schort paste niet in dat plaatje.’

Waardevolle les

‘Als je in een winkel staat, heb je te maken met klanten. Dan moet je representatief zijn. Van mijn eerste bijbaantje heb ik geleerd hoe belangrijk dat is. Ik moest de klanten netjes benaderen en kon er ook niet zomaar van alles uitfloepen. Ook zorgde ik ervoor dat ik er verzorgd uitzag: van

gekamde haren tot verzorgde nagels. In mijn huidige baan zorg ik er ook voor dat ik representatief ben. Naar een meeting zou ik nooit een spijkerbroek met gaten dragen en van tevoren denk ik goed na hoe ik mijn punten zo tactisch mogelijk overbreng. Het is belangrijk om je aan te passen. Dat zorgt voor een prettiger samenwerking met collega’s en klanten.’