De eerste baan van Deniece: ‘Ik moest mijn schort na elke werkdag weggooien door de stank’

Als haringverkoopster leerde Deniece von Harras (36) een waardevolle les: ‘Sales zou voor iedere vrouw de focus moeten zijn.’

Tekst: Kim Buitenhuis | Beeld: Steffie de Vilder

Eerste baan: Haringverkoopster bij Cindy’s Haringkraam in de arbeiderswijk Crooswijk in Rotterdam.
Verdiensten: ‘Onwijs goed. Zeker tien euro per uur.’
Huidige baan: ‘Founder van SmartUp Network, NL Zakenvrouwen en diversiteitsexpert. Ik maak me hard voor meer diversiteit in het bedrijfsleven.’
Mooi op cv: ‘In 2014 won ik de titel Etnische Zakenvrouwen Nederland (EZVN) en in 2017 werd ik Rotterdamse Zakenvrouw van het Jaar.’

Hoe het begon

‘De zus van mijn toenmalige vriendje had een haringkar en zocht nog een zaterdaghulp. Ze vroeg of ik bij haar wilde komen werken en ik zei meteen ja. Het was behoorlijk vies en intensief werk, maar het verdiende goed en daar ging het om. Ik was negentien, studeerde nog en woonde op mezelf in een studio, dus ik kon het geld goed gebruiken.’

Mijn werkzaamheden

‘Ik moest flink aan de bak. Dat begon ’s morgens om acht uur met het optuigen van de kar en het ophangen van de vlaggetjes. Daarna legde ik de vis klaar. Ik fileerde de haringen niet hoor, ik pakte ze alleen maar in en rekende ze  af. Honderden haringen en tien uur later was het tijd om de kar schoon te maken. Mijn schort was altijd zo vies en rook zo sterk naar vis, dat ik hem elke keer moest weggooien. De rest van mijn stinkende kleding ‒ tot mijn onderbroek aan toe ‒ deed ik in de gang van de viswinkel uit en stopte ik in een grote plastic vuilniszak. Die kieperde ik thuis meteen in de wasmachine. Daarna sprong ik meteen onder de douche, maar zelfs na drie keer douchen rook ik de vislucht nog steeds.’

Waar heb je veel van geleerd?

‘Verkopen, verkopen, verkopen. Hard en snel werken én geld verdienen. De eigenaresse wilde graag elke dag uitverkopen, omdat je vis niet kunt bewaren. Het ging tenslotte om haar inkomsten, dus ik werd flink gedrild. Nu ik zelf ondernemer ben, pluk ik daar de vruchten van. Helaas zie ik nog te vaak dat vrouwen onterecht bescheiden zijn en zichzelf lager inschalen dan mannen. Voor mij is sales het allerbelangrijkst in mijn onderneming en dat zou voor iedere vrouw de focus moeten zijn.’

Leukste aan het werk

‘De kar stond in een Rotterdamse volkswijk waar heel arme en heel rijke mensen van jong tot oud hun haring kwamen halen. Elke laag van de bevolking houdt van haring en daardoor kwam ik in contact met allerlei mensen. Ik heb geleerd om mensen niet zo snel te veroordelen op basis van hun uiterlijk, iedereen heeft een verhaal. Ik behandel anderen nog steeds op een gelijke manier. Dit hebben anderen in het verleden ook altijd bij mij gedaan. Mijn ouders waren gescheiden, ik zat op een school met leerlingen van verschillende nationaliteiten met een hoog percentage uitvallers en relatief veel tienerzwangerschappen. Ik had net zo goed een drop-out kunnen worden, maar ik heb altijd in mezelf geloofd. Door het vertrouwen van de mensen uit mijn omgeving zijn mijn kwaliteiten naar boven komen drijven, waardoor ik nu wel succesvol ben. Dat is allemaal begonnen met iemand die mij niet veroordeelde.’

Dit artikel is afkomstig uit VIVA 24-2018. VIVA400 is powered by Renault Captur.