De eerste baan van Jill: ‘Het voelde alsof ik in een Hollywoodfilm speelde waarin alles misging’

Jill Schirnhofer (26) is schrijver en actrice en nu in de bioscoop te zien in de verfilming van haar boek Elvy’s wereld: so Ibiza!. Tijdens haar eerste baantje in een pannenkoekenrestaurant leerde Jill vooral wat ze níet kon.

Tekst Eve Tomaszewski | Beeld Steffie de Vilder

Eerste baan: Serveerster bij een pannenkoekenrestaurant
Salaris: ‘Volgens mij ben ik uiteindelijk nooit uitbetaald, haha.’
Huidige baan: Schrijver, illustrator, presentator, actrice, programmamaker
Mooi op cv: ‘Dat ik na mijn vwo op ieders afraden niet ben gaan studeren en alsnog goed terecht ben gekomen.’

Hoe het begon…

‘Een vriendin werkte in een pannenkoekenrestaurant. Het was druk en ze werd onverwachts opgeroepen om te komen helpen. Ik logeerde in de vakantie een paar weken bij haar, dus vroeg ze of ze mij mocht meenemen. Voordat ik het wist, werkte ik er ook. Ik had er een heel romantisch beeld van, maar het was allesbehalve rondlopen in een mooi schortje en Rachel uit Friends uithangen. Eerder heel hard rondrennen en keihard werken.’

Mijn werkzaamheden

‘Het pannenkoekenrestaurant was de hele dag open en van 16.00 tot 20.00 uur was het spitsuur. Ik was vooral bezig met bestellingen opnemen en pannenkoeken naar de tafels op het terras brengen. Iedereen kon vijf borden tegelijk tillen. Ik was al tevreden als ik twee borden kon tillen zonder te vallen, want ik ben heel onhandig.’

Minder leuk

‘Ik ben nogal dromerig en snel afgeleid. Voordat de laatste zijn bestelling had doorgegeven, was ik alweer vergeten wat de eerste wilde eten. Op een gegeven moment vond ik het wel gênant worden dat ik de bestellingen steeds vergat en dat ik twee keer moest terugkomen om het nog een keer te vragen. Dan gokte ik welke pannenkoek ze hadden besteld en bracht ik gewoon een pannenkoek met spek, maar dat ging ook nog vaak verkeerd. Het voelde alsof ik in een Hollywoodfilm speelde waarin alles misging.’

Waardevolle les

‘Dat ik dus heel slecht ben in serveren, haha! Erachter komen wat je niet kunt is ook een goede les, toch? Je moet bij je kern blijven. Dromerig en snel afgeleid zijn is niet handig als je serveerster bent en bestellingen moet onthouden. Bij wat ik nu doe is het juist een kracht, want doordat ik zo snel ben afgeleid, vind ik altijd wel weer een nieuw project waar ik mijn creativiteit in kwijt kan.’

Dit artikel is afkomstig uit VIVA-39. VIVA400 is powered by Renault Captur.