De eerste baan van Loth: ‘Na de eerste dag vertelde ik huilend aan mijn moeder dat ik niet meer terug wilde’

Hard werken en uit je comfortzone stappen, dat leerde Loth van Veen (33) van haar eerste baantje bij de groenteboer. Heeft ze nu veel aan voor haar eigen bedrijf Intermijn.

Tekst Eve Tomaszewski | Beeld Steffie de Vilder

Eerste baan: Verkoopmedewerker bij de groenteboer.
Verdiensten: ‘Vier  gulden per uur.’
Huidige baan: Oprichter van Intermijn, een organisatie met een intensief programma van drie maanden die studenten in spe helpt om de juiste studiekeuze te maken.
Mooi op cv: Ik ben er supertrots op dat ik Intermijn vanuit het niets heb opgebouwd.

Hoe het begon…

‘Een vriendinnetje van de middelbare school werkte bij de groenteboer. Het leek me leuk en vooral gezellig om er ook te werken, dus ik ben op een dag met haar meegegaan en heb gevraagd of ze nog iemand zochten. Ik hoefde geen sollicitatiegesprek te voeren en kon meteen aan de slag. Ik kan me mijn eerste werkdag nog goed herinneren. Ik was superzenuwachtig en wist nog helemaal niets. Een klant bestelde een kilo appelen en ik had toen echt nog geen idee dat ik er dan ongeveer zes moest pakken.’

Werkzaamheden

‘De dag begon om acht uur ‘s ochtends met het vullen van de winkel met fruit en groenten uit de koelcel en het bereiden van fruitsalades. Vanaf het moment dat de deuren open gingen, was het knallen. Ik werkte op vrijdagavond en zaterdag, de drukste dag van de week. Ik hielp met afwegen en afrekenen. Als er geen klanten waren, moest ik me op een andere manier nuttig maken in de winkel en op zoek gaan naar klusjes. Dat is er wel in gedrild. Mijn favoriete klusje was kistjes kapot trappen. De houten kistjes waarin fruit en groenten werden bezorgd, mochten namelijk niet heel de container in. Als de winkel sloot, waren we nog zeker een uur bezig met opruimen.’

Speciale herinnering

‘Ik en mijn vriendin hebben van het echtpaar dat de zaak runde eens een zilveren armband gekregen als blijk van waardering. Dat vond ik heel bijzonder. Ze waren heel lief voor ons en zetten in onze pauzes altijd iets lekkers voor ons klaar. Ik probeer ook altijd aan onze coaches te laten blijken dat ik ze waardeer. Dat vertel ik ze regelmatig. Aan het einde van ons studiekeuzeprogramma krijgen ze altijd een cadeau van mij.’

Minder leuk

‘Het waren heel lange dagen. Tien uur achter elkaar op je benen staan, breekt je op. Dan was ik supermoe en voelde ik ‘s nachts krampen in mijn benen. Maar zo ontdekte ik op mijn veertiende al wat hard werken is. Dat moet ik in mijn huidige baan ook. Niets komt je zomaar aangewaaid als ondernemer.’

Grote lessen

‘Voordat ik bij de groenteboer ging werken, vond ik het superspannend om mensen aan te spreken. Daar moest dat natuurlijk de hele dag door en daarvoor moest ik wel uit mijn comfortzone stappen. Na de eerste dag vertelde ik huilend aan mijn moeder dat ik niet meer terug wilde, maar ik heb het toch gedaan. Het is goed om de dingen die je eng vindt toch te doen. Die instelling helpt mij ook heel erg in het ondernemerschap. Ik krijg elke dag met nieuwe dingen te maken die ik nog nooit eerder heb gedaan, maar wel onder de knie moet krijgen. Vorig jaar hebben we een boek uitgebracht, waarvoor ik veel dingen moest doen die ik hartstikke spannend vond. Het is goed dat ik mijn angsten heb overwonnen. Ik kan nu mooi zeggen dat ik een boek heb uitgebracht.’

Dit artikel is afkomstig uit VIVA-28. VIVA400 is powered by Renault Captur.