De eerste baan van Selma: ‘Een keer opende ik de bak om er pizza’s in te doen en sprong er een kat uit’

Van haar eerste baantje als pizzakoerier leerde Selma (26) dat je niet te snel over mensen moet oordelen. Als freelance vormgever en fotograaf heeft ze daar nu nog veel aan.

Tekst Eve Tomaszewski | Beeld Joost Hoving

Eerste baan: Pizzakoerier bij New York Pizza
Verdiensten: € 3,50 per uur
Huidige baan: Freelance vormgever en fotograaf
Mooi op cv: ‘Ik ben brandmanager van het tassenmerk Smaak Amsterdam geweest. Daar heb ik ontzettend veel geleerd.’

Hoe het begon…

‘Er opende een filiaal van New York Pizza in het dorp en dat was helemaal hot & happening. Ik moest en zou er meteen in de eerste week gaan eten. Welke pizza ik er at, weet ik niet meer, maar ik kan me het briefje aan de muur nog goed herinneren. Ze waren op zoek naar pizzakoeriers. In de zomer werkte ik altijd bij een ijssalon en ik was nog op zoek naar een bijbaantje voor in de winter. Het leek me wel tof om pizzakoerier te worden, maar in mijn hoofd wuifde ik het weg. Ik dacht: het is een jongensbaantje en het is hartstikke gek om daar als meisje op te solliciteren. Best raar eigenlijk, want meisjes kunnen toch ook gewoon scooter rijden en pizzadozen tillen? Dat vond de eigenaar gelukkig ook. Want ik solliciteerde toch en werd meteen aangenomen.’

Werkzaamheden

‘Mijn shifts begonnen om vijf uur ’s avonds. Ik hoefde alleen maar de fluorescerende New York-Pizza-jas aan te doen en ik kon beginnen. We werkten elke avond met ongeveer drie koeriers. We aasden allemaal op de korte ritjes, want dan kon je vaker heen en weer rijden en dat betekende vaker én meer fooi. Sommige klanten stonden erom bekend dat ze veel fooi gaven. Als de collega voor me er net met zo’n klant vandoor ging, baalde ik dat die fooi aan mijn neus voorbijging. Als alle pizza’s om tien uur ‘s avonds waren bezorgd, telde de bedrijfsleider het geld in mijn portemonnee na. Al het geld dat er extra in zat, was fooi. Dat kreeg ik mee naar huis. Als er minder in zat, moest je het uit eigen zak terugbetalen, maar dat is me gelukkig nooit overkomen.’

Speciale herinnering 

‘Zodra ik op het bezorgadres aankwam, haalde ik pizza’s uit de bak achter op mijn scooter. Als ik naar de deur liep om de pizza’s te brengen en af te rekenen, liet ik de klep meestal openstaan. Voordat ik wegreed deed ik ‘m snel dicht en sprong ik weer op de scooter om mijn volgende bestelling op te pikken. Een keer opende ik de bak om er pizza’s in te doen en sprong er een kat uit! Hij rende in paniek weg en ik heb hem niet meer kunnen pakken. Gelukkig was het maar een kort ritje voor hem geweest, hij zal ongetwijfeld de weg naar huis teruggevonden hebben.’

Waardevolle les

‘De mensen van wie ik het het minst verwachtte, gaven de grootste fooien. Daar heb ik veel van geleerd. In mijn huidige werk als freelancer ben ik juist degene die wordt onderschat. Laatst vroeg iemand of ik de stagiaire was, terwijl ik was aangenomen om als fotograaf en grafisch vormgever aan het brand imago te werken. Door de ervaring van toen weet ik dat mensen je flink kunnen verrassen en daar heb ik nu nog veel aan. Vooral tijdens het netwerken. Als je geen vooroordelen hebt over anderen, heb je veel leukere gesprekken met ze en voor je het weet zijn het je nieuwe klanten.’

Ook toe aan een carrièreswitch? Kies dan de auto die daarbij past: de Renault Captur, een van de crossovers van Renault. Via Private Lease bereikbaarder dan ooit. Kijk op renault.nl/viva400

Dit artikel is afkomstig uit VIVA-36. VIVA400 is powered by Renault Captur.