‘Ik geef vaak opdrachten, maar thuis niet, hoor. Dat zou wat zijn, zeg’

Hetzelfde beroep in een compleet andere wereld. In deze portrettenserie ontmoeten we de komende weken twee vrouwen die elkaar uithoren over hun werk. Deze week Charell en Joanne, die de hele wereld over vliegen.

VIVA samen met Defensie

Charell (28) en Joanne (26) begonnen allebei aan een opleiding tot dierenartsassistent, maar eindigden als stewardess en sergeant loadmaster bij Defensie. Waar bij Charell klantgerichtheid op nummer één staat, geeft Joanne vooral opdrachten.

Charell: ‘Wat grappig om te horen dat jij, net als ik, een jaar de opleiding tot dierenartsassistent hebt gedaan en uiteindelijk ook bent gaan vliegen. Maar hoe ben je loadmaster geworden? Ik had daar namelijk nog nooit van gehoord.’

Joanne: ‘Ik heb ook een lange weg bewandeld voordat ik daarop uitkwam. Uiteindelijk deed ik een beroepskeuzetest, waaruit mijn voorkeur voor vliegtuigonderdelen bleek. Toen ben ik naar een voorlichtingsavond van Defensie gegaan en daar kwam het beroep van loadmaster ter sprake. Als loadmaster ben je verantwoordelijk voor alles wat er achterin de cockpit gebeurt. Dus voor de (veiligheid van de) passagiers of vracht die we meenemen, maar ook voor wat er onder de helikopter hangt aan vracht. Je bent in zekere zin ook de ogen voor een piloot; wij geven aanwijzingen als we ergens moeten landen waar de bomen bijvoorbeeld dicht op elkaar staan. We moeten dus ook behoorlijk wat technische kennis hebben. Er werd verteld dat maar één op de tien door de keuring komt en dat vond ik vet. Ik moest door vier keuringsdagen heen en bleef uiteindelijk met vijf anderen over, uit een groep van driehonderd man. Ik was zo blij dat ik het gered had.’

‘Dat klinkt voor een deel wel bekend. Ik wist ook lange tijd niet wat ik nou precies wilde doen. Het feit dat je als stewardess de wereld over vliegt, was voor mij de belangrijkste reden om voor dit beroep te kiezen. Ik wil de wereld zien. En ik vind het leuk om verschillende mensen te ontmoeten en hun verhalen te horen.’

‘In jouw werk heb je echt een goede glimlach nodig. Daar heb ik respect voor. Als ik soms hoor hoe vriendelijk stewardessen blijven naar een vervelende passagier toe; nou, ik had dat niet gekund. Ik moet in mijn werk heel direct zijn en geef opdrachten. Als er passagiers meegaan, dan vertel ik waar ze moeten zitten. Er is geen ruimte voor discussie met een passagier, want we kunnen niet te lang op de grond blijven staan. Daarbij verstaan we elkaar, door de herrie van de helikopter, ook nauwelijks.’


Charell (links) en Joanne (rechts)

‘Dat snap ik. Voor ons is dat natuurlijk heel anders. Je kunnen inleven in een ander is in mijn beroep een vereiste. Dus ik zal juist het gesprek aangaan als dat nodig is. Heb je het gevoel dat je op je werk een ander persoon bent dan thuis?’

‘Niet echt. We werken met een klein team en zijn goed op elkaar ingespeeld. Als ik tijdens de landing een aanwijzing geef aan de piloot weet ik precies hoe hij daarop reageert. En dat is prettig. Die onderlinge vertrouwdheid maakt dat ik helemaal mezelf ben op mijn werk. Al ben ik thuis niet zo direct trouwens. Dat zou ook wat zijn, zeg, dat ik alleen maar opdrachten geef, haha. Hoe is dat bij jou?’

‘Soms vragen passagiers mij na een dertien uur durende vlucht of ik meteen weer terug vlieg. Ze hebben dan niet door dat ik ook moe ben na zoveel uur werken. Ik blijf natuurlijk altijd vrolijk, maar dat wil niet zeggen dat ik niet moe ben. Mijn vrienden weten ook dat ze minder van me moeten verwachten als ik net terug ben van een vlucht. Ik moet dan echt eerst slapen. Maar ik kan mijn behulpzaamheid niet uitschakelen. Soms loop ik in een supermarkt en zie ik iemand iets zoeken. Ik loop er dan op af om te vragen of ik kan helpen. Vervolgens herinner ik me: oh, ik ben helemaal niet aan het werk, dit hoef ik niet te doen. Maar dat zit er gewoon in.’

‘Tja, wat dat betreft vliegen we beide met passagiers, maar is ons werk zó verschillend. Jij moet altijd vriendelijk blijven. Naar ons luistert iedereen gewoon. In het vrachtruim hebben wij het voor het zeggen. Oh, en die zooi die ik mensen weleens achter zie laten in een vliegtuig? Ik zou daar niet tegen kunnen. In mijn werk kan ik zo iemand terugroepen: “Ho, ho, wel even meenemen!”.’

Meer weten over de mogelijkheden bij Defensie?
Wereldwijd werken aan vrede en veiligheid: dat is de dagelijkse missie van Defensie. De militairen die bij Defensie werken zijn mannen én vrouwen die daaraan willen bijdragen. En daar komt veel meer bij kijken dan alleen de gevechtstroepen. Bij Defensie kun je allerlei talenten kwijt die je misschien niet zou verwachten. Nieuwsgierig? Ontdek hier alles over de taken die je als vrouw bij Defensie kunt vervullen.

Meer lezen?
Bekijk dan ook de andere artikelen uit deze reeks:
Iris en Jes werken ‘in de bouw’. ‘Als er ook om jouw grappen wordt gelachen, weet je dat je one of the guys bent’
Evelien en Ichelle zijn sporters in hart en nieren. ‘Zo’n band met mijn collega’s vind ik nooit meer’
Marit en Helena houden van zorgen én van actie. ‘Een reanimatie, verkeersongeval of een arm gipsen, saai is het nooit’
– Bij Elize en Anna staat lekker eten op nummer één. ‘Bij golven van acht meter hoog moet je de pannen goed vastzetten.’