Amanda Christianen over #ikbepaalzelf: ‘Ik miste het gevoel van toegevoegde waarde te zijn voor de maatschappij’

Waarom Amanda Christianen (28) ervoor kiest om haar succesvolle bedrijf op te doeken om weer in loondienst te gaan? Omdat ze meer wil betekenen voor de maatschappij.

Tekst Kim Buitenhuis

Grootste droom: ‘Dat ik de keuzevrijheid heb om de rest van mijn leven te doen wat ik leuk vind, met fijne mensen om me heen.’
Grootste misstap: ‘Ik geloof niet in misstappen, meer in leermomenten. Zoals mijn allereerste baan als beleidsadviseur voor de Nederlandse Internisten Vereniging. Het leek een mooie functie, maar de inhoud en manier van werken lag me totaal niet. Daar heb ik veel van geleerd en had ik dus niet willen missen.’
Grootste talent: ‘Ik ben heel gestructureerd, proces- en planmatig en kan dat goed verbinden met de praktijk.’
Ongekend talent: ‘Volgens mijn vriend: winnen met spelletjes.’
Ben absoluut niet goed in: ‘Onderhandelingen en verkoopgesprekken. Dat zit totaal niet in mijn natuur. Ook als het gaat om mezelf en mijn diensten te ‘verkopen’ als ondernemer.’
Ik vind mezelf rijk als…: ‘Ik vrij ben in het maken van keuzes en kan doen wat ik wil met wie ik dat wil. Dat gevoel heb ik nu ook, anders had ik nooit voor deze stap gekozen.’
Grootste idool: ‘Ondernemer Charlotte van ’t Wout: zij is heel authentiek en staat echt voor vrijheid en je eigen keuzes maken.’
Droombaan vroeger: ‘Dierenarts. Ik ben opgegroeid met veel dieren om me heen. Mijn ouders hebben best veel land en meerdere dieren.’
Droombaan nu: ‘Op dit moment is dat wat ik nu doe, maar ik ben benieuwd wat er allemaal nog op mijn pad gaat komen.’

Ik bepaal zelf…

‘Wat ik leuk vind. Zo heb ik een universitaire master in health economics policy and law gedaan om er daarna tijdens mijn traineeship in de zorg toch voor te kiezen om samen met mijn vriend Jesper onze eigen mobiele wijnbar te starten. Mijn traineeship was gericht op beleid en management in de zorg, heel interessant en leerzaam. Ook voor mijn persoonlijke ontwikkeling. Tijdens onze vakantie in de Franse champagnestreek, kwam ik met Jesper op het idee voor Lekker Wijnig. Een mobiele wijnbar waarmee we onze gasten met lekkere wijnen en mooie wijnverhalen wilden vermaken. De eerste maanden probeerde ik het nog naast mijn baan op te starten, maar al snel werden we elk weekend geboekt en besloot ik me fulltime op het ondernemen te richten. In de hoop er een succes van te maken. Dat lukte. Van wijnfestivals tot bruiloften: we werden overal voor gevraagd. Al snel bedachten we Blending: de netwerkborrel en wijnproeverij voor ambitieuze dames. Ook dit bleek aan te slaan. Maar hoe leuk ik het ook vond, ik miste het gevoel van toegevoegde waarde te zijn voor de maatschappij. Door de wijnbar kwam ik op feestjes waar ik de mensen blij maakte, maar dat was het wel zo’n beetje. Ondertussen was ik ook veel alleen, omdat mijn vriend wel gewoon fulltime als organisatieadviseur in de zorg werkte. Ik miste het om onderdeel te zijn van iets groters. Daarom besloot ik vorig jaar naast mijn werk voor Lekker Wijnig als zzp’er in de zorg te gaan werken. Bij één van mijn opdrachtgevers merkte ik al snel dat ik mijn kwaliteiten voor een groter doel kan inzetten. Dus toen ik hier een paar maanden geleden de kans kreeg samen met de directeur een fulltime functie samen te stellen die goed bij me past, besloot ik ervoor te gaan. Nu werk ik als programmacoördinator voor De Rotterdamse Zorg. Deze stichting zorgt ervoor dat de vraagstukken rondom de arbeidsmarkt in de zorg in de regio Rotterdam worden aangepakt. Denk aan het tekort aan verpleegkundigen. Dat ik eraan meewerk om voor dit soort problemen een oplossing te vinden, geeft me echt een goed gevoel. Daarbij is het ook nog eens een organisatie waar veel ruimte is voor eigen inbreng. Zo voelt het als een soort ondernemerschap in dienst.’

Moeilijkste keuze

‘Een paar maanden geleden hebben we onze wijnbar verkocht. Dit parttime doen, werd steeds lastiger. Het grappige is dat veel mensen door de verkoop van ons bedrijf denken dat het blijkbaar niet rendabel was. Maar Lekker Wijnig was juist succesvol. Alleen voor mij bleek het niet meer de droom die het ooit was. Al bleef het natuurlijk moeilijk om het bedrijf te verkopen waarin we zoveel tijd hadden geïnvesteerd. Van zelf een caravan uit 1969 opknappen tot een groot social media-bereik opbouwen. De naam hebben we wel gehouden, want wie weet wat we ooit nog in de wijn business gaan doen.’

Trots op

‘Het feit dat ik vrij snel na mijn afstuderen voor het ondernemerschap heb gekozen, terwijl dat met mijn studie geen ‘normale’ keuze is. En dat we onze droom van dat moment uit hebben laten komen. Het enige wat ik nog mis aan die tijd is de vrijheid van het ondernemen als het gaat om het indelen van je eigen tijd. ’s Ochtends eerst even sporten en dan ’s avonds langer doorwerken. Maar dat weegt zeker niet op tegen het bijzondere gevoel dat ik nu krijg door iets te doen waardoor ik echt van waarde ben.’

 

Ik bepaal zelf staat voor eigen keuzes maken. Je eigen leven leiden. Het heft in eigen handen nemen. Je eigen pad kiezen. Het staat voor women empowerment. In deze rubriek geeft VIVA vrouwen een podium om hun verhaal te vertellen, zodat ze andere vrouwen kunnen inspireren en empoweren.

Ook meedoen? Deel je verhaal op social media onder de #Ikbepaalzelf.

Dit artikel komt uit VIVA-49