Koken op een schip: ‘Bij golven van acht meter hoog moet je de pannen goed vastzetten’

Hetzelfde beroep in een compleet andere wereld. In deze portrettenserie ontmoeten we de komende weken twee vrouwen die elkaar uithoren over hun werk. Deze week: Elize en Anna. Lekker eten staat bij hen allebei op nummer één.  

VIVA samen met Defensie

Elize van Steen (24) heeft haar eigen cateringbedrijf Deli-zabeth en werkt ook nog als stagiair bij STACH food in Amsterdam. Zij praat met Chef Hofmeester bij de Marine, korporaal Anna (27). ‘Op mijn werk moeten ze geen geintjes met me uithalen, maar thuis noemt mijn vriend me een zacht ei.’

Elize: ‘In mijn beroep zorg ik ervoor dat ik het eten mooi presenteer. Ik probeer daarin zo creatief mogelijk te zijn. Ook werk ik alleen met de beste producten. Ik kan me voorstellen dat jij heel anders kookt, aangezien jij voor zo’n 160 man eten maakt?’

Anna: ‘Ja, wij serveren drie keer per dag een maaltijd. Dat was trouwens ook de reden dat ik voor de Marine koos. Tijdens de voorlichtingsdag gingen we een stukje varen en toen zag ik: op zee koken ze ook gewoon vers. Ik keek mijn ogen uit. Al het eten wordt zelf gemaakt. Dat vind ik zo gaaf. We werken net als jij met goede producten, maar het hoeft niet mooi opgediend. Hoewel, soms krijgt onze commandant hoog bezoek. Dat diner verzorgen wij ook en dan moet het aan dezelfde eisen voldoen als bij jou.’

‘Dat jij de wereld over reist terwijl je kookt, vind ik heel aantrekkelijk. Maar je bent wel weken van huis. Hoe vind je dat?’

‘Heerlijk! Wat ik soms wel lastig vind aan een lange periode aan boord zijn, is dat de matrozen waar ik leiding aan geef hun thuis gaan missen. Ik moet altijd boven die irritaties staan en ze blijven motiveren en stimuleren. Ik zet dan toch een beetje een pokerface op.’

‘Ik kan gelukkig totaal mezelf zijn in mijn werk. Sterker nog, ik denk dat mijn enthousiaste karakter me juist helpt bij mijn cateringbedrijf. Denk je niet dat steeds een rol spelen je uiteindelijk opbreekt?’

‘Nou, in extreme situaties moeten wij natuurlijk wel anders kunnen reageren dan een burger zou doen. Tijdens de opleiding leer je daarom om anders te denken en te doen. Het is overigens echt niet zo dat ik als een soort gevoelloze robot met een zweep rondloop, hoor. Maar je moet met mij geen geintjes uithalen.’

‘Goh ja, daarin ben ik dan wel totaal anders. Als ik mensen inhuur om me te helpen bij de catering wil ik juist dat de samenwerking fijn is. En ik houd niet van hiërarchie; voor mij werkt dat niet.’

‘Dat ligt denk ik ook aan de situatie. Als mijn matrozen meedenken in hoe we iets kunnen aanpakken, vind ik dat fijn. Maar in stressvolle situaties neem ik de beslissingen. Je hebt dan geen tijd om het vriendelijk te vragen, de vijand wacht niet. Thuis ben ik trouwens heel anders hoor. Mijn vriend noemt mij geregeld een zachtgekookt ei.’


Elize (links) en Anna (rechts)

‘Hoe vindt je vriend het eigenlijk dat je bij Defensie zit?’

‘Hij is ook militair, dat scheelt. Ik heb ook dates gehad met mannen die daar moeite mee hadden. Dan denken ze: hoe kun je nou met vierhonderd mannen op uitzending in Noorwegen zitten, zonder dat er iets gebeurt? Maar het zijn mijn collega’s. Mijn stelregel is minimaal dertig centimeter afstand. Dat vinden sommigen raar. Maar ik ben aan het werk en wil dat serieus doen. Ik behandel iedereen hetzelfde, van matroos tot commandant.’

‘Mannen proberen altijd geintjes met je uit te halen, dat herken ik wel uit de keuken. Op zich zou ik dat ook wel aankunnen als ik jouw werk zou doen, denk ik. Maar ik zou me op zo’n boot wel opgesloten voelen. Hoe is dat voor jou?’

‘Niet altijd leuk, maar je hebt geen keus. Laatst hadden we een weekend lang slecht weer. Er waren golven van acht meter hoog. Dan gaat alles alle kanten op. Iedereen is hartstikke chagrijnig en kotsmisselijk. Maar ziek in je bed blijven liggen is natuurlijk geen optie en je kunt ook niet van het schip af.’

‘Maar hoe kook je dan?!’

‘Dat is inderdaad bijna niet te doen. Je moet de pannen goed vastzetten en de frituur niet te vol doen, anders klotst het eroverheen. En als je de oven opendoet, moet je zorgen dat je de inhoud niet over je heen krijgt. Het is op dat moment misschien heftig, maar als ik erop terugkijk geeft het mij wel een kick om op die manier te kunnen koken.’

‘Wauw. Dat zou ik echt eens willen proberen!’

 ‘Kom dan maar eens een keer kijken in Den Helder. Lijkt me gezellig!’

‘Echt, mag dat? Dat zou ik graag een keer doen. Wacht, ik ga er meteen vrij voor vragen.’

Meer weten over de mogelijkheden bij Defensie?
Wereldwijd werken aan vrede en veiligheid: dat is de dagelijkse missie van Defensie. De militairen die bij Defensie werken zijn mannen én vrouwen die daaraan willen bijdragen. En daar komt veel meer bij kijken dan alleen de gevechtstroepen. Bij Defensie kun je allerlei talenten kwijt die je misschien niet zou verwachten. Nieuwsgierig? Ontdek hier alles over de taken die je als vrouw bij Defensie kunt vervullen.

Meer lezen?
Bekijk dan ook de andere artikelen uit deze reeks:
Iris en Jes werken ‘in de bouw’. ‘Als er ook om jouw grappen wordt gelachen, weet je dat je one of the guys bent’
Evelien en Ichelle zijn sporters in hart en nieren. ‘Zo’n band met mijn collega’s vind ik nooit meer’
Marit en Helena houden van zorgen én van actie. ‘Een reanimatie, verkeersongeval of een arm gipsen, saai is het nooit’
Charell en Joanne vliegen de hele wereld over. ‘Ik geef vaak opdrachten, maar thuis niet, hoor. Dat zou wat zijn, zeg.’
In het beroep van Kim en Melanie is de rust bewaren van levensbelang. ‘Als ze weer eens om mijn nummer vragen, zeg ik: 112’
– Nicolien en Esther zijn meteoroloog. ‘Ik kan op één dag bezig zijn met het weer in het Caribisch gebied, Mali en de sneeuw in Noorwegen tegelijk.’
– Annemijn en Sharon verbinden mensen door middel van communicatie. ‘In heb in een jaar zeven landen gezien, in welk beroep maak je dat nou mee?’