Linda Post voor #ikbepaalzelf: ‘Binnen zeven minuten was alles uitverkocht’

Linda Post

Van restmateriaal van iconische Rotterdamse bouwwerken maakt Linda Post (32) interieurproducten met emotionele waarde. Wat ooit als hobby begon, is nu een goedlopend bedrijf.

Tekst Kim Buitenhuis | Fotografie Joost Hoving

Grootste droom: ‘Zo veel mogelijk mensen blij maken door een bijzondere herinnering tastbaar te maken met ons materiaal. Een droomproject is De Kuip, 
die binnenkort misschien wordt gerenoveerd. Voor Rotterdammers natuurlijk een enorme emotionele waarde. En we hopen uit te breiden naar andere steden.’
Grootste misstap: ‘Dat ik niet eerder ben begonnen, 
dan hadden we Rotterdam Centraal nog kunnen doen. En dat we van de Willemsbrug niet genoeg materiaal hebben meegenomen. Binnen zeven minuten waren de lampen uitverkocht.’
Grootste talent: ‘Dat ik een dromer ben. Ik zie iets 
voor me, geloof erin, ga ervoor en kan andere mensen overtuigen.’
Ongekend talent: ‘Dat ik alles vanuit mijn gevoel doe. 
Het maakt me nog altijd blij om met kinderen te werken, dus dat blijf ik 
ook doen.’
Absoluut niet goed in: ‘Plannen: ik doe altijd alles op het laatste moment. En iets afmaken kan 
ik ook niet goed.’
Ik vind mezelf rijk als: ‘ik doe wat ik nu doe. Dat is waar ik heel gelukkig van word. Ik heb veel vrijheid, flexibel werk en leer veel.’
Grootste idool: ‘Mijn ouders zijn altijd hun eigen weg gegaan en hebben gedaan wat ze leuk vonden.’
Droombaan vroeger: ‘Juf zijn.’
Droombaan nu: ‘Wat ik nu doe. Doordat ik zo veel vrijheid heb, heb ik vanaf september − als ik ben uitgerekend − ook alle 
tijd voor ons kindje.’

Ik bepaal zelf…

‘…welke keuzes ik maak. Ik werk al tien jaar met veel plezier op een kinderdagverblijf. Inmiddels nog maar twee dagen per week, want als iets goed voelt, ga ik ervoor, en zo is The Talk Of The Town (TTOTT) van een hobby uitgegroeid tot een bedrijf. Ik verzamelde altijd al materialen waarvan ik dacht: hier kan ik iets gaafs mee maken. Het kreeg pas echt vorm door het hout dat mijn vriend en ik zagen liggen bij het Groothandelsgebouw in Rotterdam, afkomstig van de tijdelijke trap van 29 meter hoog waardoor zo veel Rotterdammers van het mooie uitzicht hadden genoten. We wilden er bankjes van maken. Een groot succes. Onze omgeving was niet direct overtuigd. Toen we een bedrijf besloten te starten, zeiden ze: waar begin je aan? Vaak vanuit bezorgdheid. Toch liet ik me door die reacties nooit tegenhouden. Ik geloofde er zo sterk in. Dat heb je ook nodig. Ook om tegenslagen aan te kunnen. Al blijft elk project weer spannend. Zo hebben we laatst sleutelkastjes gemaakt van de celdeurraampjes van de Noordsingel. De gevangenis is gesloopt, alleen de buitenmuren staan nog. Hier worden woningen in gebouwd. Via de makelaar hebben we de sleutelkastjes aan de eigenaren verkocht. Een mooie knipoog naar het gebouw waar ze wonen.’

Meest leerzame keuze

‘De omschakeling van hobby naar bedrijf. En dat ik het samen doe met mijn partner Leon. We zijn allebei kritisch, ook naar 
elkaar. Maar dat is alleen maar goed, want daardoor kom je verder. Ook vullen we elkaar perfect aan: ik weet wat er speelt in de stad, zie snel of restmateriaal van waarde kan zijn. Hij is goed in het overzicht bewaren, plannen en heeft me geholpen de bedrijfsstrategie verder te ontwikkelen. Zo krijgen we vaak materiaal aangeboden vanuit de gemeente of 
van bedrijven. Wel hebben we een streng ‘eisenlijstje’ en gaan we alleen voor het meest bijzondere materiaal van de stad.’

Trots op

‘De bankjes die we van de houten roltrappen uit de Maastunnel hebben gemaakt. Er staan nu 600 mensen op de wachtlijst. Gelukkig komt er binnenkort weer een nieuwe lading hout. 
Het leukste is als de kopers ervoor kiezen hun bankje zelf op te halen. Dan horen we de mooiste verhalen. Zoals de stellen die trouwfoto’s hebben laten maken in de Maastunnel. Fantastisch dat ze nu naast die foto’s ook hun stukje Rotterdam thuis hebben. Dat geeft ons een heel voldaan gevoel. De gemeente is er trouwens ook blij mee: zo’n partij die alles van begin tot eind regelt. Op die manier dragen we met z’n allen bij aan de circulaire economie. Win-win dus.’

Moeilijkste keuze

‘Anderhalf jaar geleden hebben we een rotmoment gehad. 
We heetten eerst ROTT dat verwees naar Rotterdam. Tot er iemand was die op een vervelende manier geld aan ons wilde verdienen. Hij claimde onze naam. We hadden geen zin om het 
tot een rechtszaak te laten komen en besloten van naam te veranderen. Gelukkig speelden we al een tijdje met het idee om onze naam te wijzigen om zo te kunnen uitbreiden naar andere steden. Achteraf is het goed geweest, maar op het moment zelf was het heel naar. Alsof iemand aan jouw droom komt.’

Ik bepaal zelf staat voor eigen keuzes maken. Je eigen leven leiden. Het heft in handen nemen. Je eigen pad kiezen. Het staat voor women empowerment. In deze rubriek geeft VIVA vrouwen een podium om hun verhaal te vertellen, zodat ze andere vrouwen kunnen inspireren en empoweren. Ook meedoen? Deel je verhaal op social media onder #Ikbepaalzelf.

Dit artikel komt uit VIVA-22-2019. Dit nummer ligt op 29 mei in de winkel.