Creatief met kruidnoten

geroosterde venkel

Sneeuwvlokjes dwarrelen vrolijk naar beneden. Steeds meer, steeds dikker en steeds harder.
Niet alleen Bo en Jippe, ook babypiet kan dit wonderlijk winterse schouwspel vanaf zijn positie op het raam goed aanschouwen. Hij hangt niet aan een lantaarnpaal, maar veilig en warm in huis. Met een groen gezicht, want, zo zei Bo: ‘Ik vind groen leuker staan.’

Wat? Een baby aan een lantaarnpaal?
Denk je ‘Waar gáát dit over?’
Nou, dan heeft u het Sinterklaasjournaal zeker nog nooit gezien. Goed. Dat kan. Er waren jaren dat ik me daar ook niet zo mee bezig hield. Maar nu vang ik tussen het koken door wel eens wat op.
In het kort komt het hier op neer:

Er was opeens een babypiet, een heel lief zwart babypietje. Gevonden in een zak cadeautjes. Iedereen was gek op de kleine babypiet. Maar… paniek, paniek! Zo onverwachts als babypiet was gekomen, zo plots was het kleine pietenbaby’tje ook ineens zoek! Hij lag niet in zijn kartonnen pietenbedje. Waar kon hij toch zijn?

Alle kindertjes van Nederland werden ingeschakeld om er voor te zorgen dat babypiet weer snel gevonden zou worden. Ze moesten de kleurplaat van babypiet uitprinten, inkleuren en op een lantaarnpaal in de buurt hangen. Dan zou iedereen weten dat hij gezocht werd en zou hij vast snel weer ergens opduiken.

Goed, vandaar dus. En terwijl ik dit schrijf worden de sneeuwvlokjes fijner. Fijner en kleiner. Steeds kleiner, tot ik ze bijna niet meer zie. Sinterklaasmemorykaartjes liggen her en der door de kamer verspreid. Gekregen van lieve oma Sinterklaas die van de week al even de in Nigtevecht bezorgde pakjes langs kwam brengen.

Bo maakt weer een rondje van kleine poppetjes, zoals ze zo graag doet. Van alles maakt ze rondjes. Van brood, van stukjes fruit, van rozijntjes, van Playmobil-, Duplo- en ToyStory-poppetjes…
En van pepernoten, natuurlijk.

Deze maakte ze dinsdag:
© Foto’s: Denise Miltenburg

Elk poppetje netjes in de kring. En allemaal een pepernoot.
Of toch niet?