Daar komt de importbruid

Bij importbruiden denk ik meteen aan Katja, Tanya, Nikita of Svetlana. Regelmatig ontvang ik van deze vrouwen van Oost-Europese afkomst ongevraagd speelse mailtjes in mijn mailbox.

Oplichting
De openingszin liegt er niet om: “Hello my name is Svetlana and I live in Poland. I like to meet a man.” Duidelijk een mail met een missie: een Nederlandse man aan de haak slaan. De waarheid is vaak anders. Naar wat kort speurwerk op Google blijkt dat deze mails vaak trucs zijn om een eenzame man financieel te verlichten of om zijn computer te hacken. Zonder pardon de prullenbak in dus.

Geen drankorgel maar kaaskop
Toch zijn ze er: importbruiden. Per jaar komen er tussen de 8.000 en 15.000 bruiden naar Nederland. Er zijn zelfs relatiebemiddelingsbureaus die speciaal voor je zoeken naar een buitenlandse bruid. Deze buitenlandse bruiden dromen van een betere toekomst en vooral van een goede man. In Viva van deze week een interview met de Poolse Anna en vier andere vrouwen. Bang voor een uitzichtloos leven met een botte vreemdgaande Poolse dronkenlap besluit Anna een Nederlandse man te zoeken. Ze geeft zich op bij een relatiebemiddelingsbureau.

Zekere toekomst
Binnen een paar weken is er post voor Anna van Alex, een aardige, niet erg aantrekkelijke Nederlandse man. Na wat gesprekken per telefoon ontmoeten ze elkaar in Polen. Verliefd is ze niet. Wat ze wel voelt is geborgenheid en een toekomst met zekerheid. Anna en Alex trouwen en Anna verhuist naar Nederland. Samen runnen ze nu het relatiebemiddelingsbureau dat hun samen heeft gebracht. Anna: “Ik ben nu zelfstandiger en krachtiger. Ik kan ook meer aan omdat de rust van het leven hier me goed doet. Ik ben blij dat ik dit heb gedurfd en dat ik nu zo’n zorgeloos leven mag leiden. Al mis ik mijn moeder nog iedere dag.”

Toekomstplannen
Ergens begrijp ik Anna wel. Wat is er ook eigenlijk mis met het dromen van een betere toekomst? Als je slim bent, hier niets mee bereikt in je eigen land en vindt dat je beter verdiend. Wel vraag ik me ook af of je echt zelfstandigheid krijgt. Je kunt het natuurlijk treffen en de juiste man tegenkomen, maar toch kleeft er een flinke afhankelijkheid aan vast. Volgens mij zijn er genoeg voorbeelden van vrouwen die het slachtoffer zijn van profiteurs die gouden bergen beloven. Eenmaal in Nederland is de berg bikkelhard. Ze belanden bijvoorbeeld achter de ramen of worden de voetveeg van een dominante conservatieve man die niets liever wil dan een huisslaaf.

Daar komt geen bruid
Het nieuwe Kabinet gaat ondertussen de regelgeving rondom importbruiden verscherpen. Ben je een bruid buiten de EU dan is de minimum leeftijd opgeschroefd van 21 naar 24 jaar en wordt het inburgeringsexamen zwaarder. Wat denk je? Bescherming van weerloze bruiden of keiharde integratiemaatregelen?

CC foto: meemal