De date-avonturen van Frances in Londen: ‘Nu gaan we het dus anders aanpakken. Meer mannen en meer dates’

Copywriter Frances (35) is nog steeds single, in tegenstelling tot veel van haar vriendinnen. Ze pakt haar koffers en gaat voor een half jaar naar Londen. Voor VIVA schrijft ze over haar avontuur vol nieuwe vriendschappen, opmerkelijke dates en leerzame confrontaties.

Lees ook: Frances in Londen: ‘Wacht even, is deze jonge god het hoofd van de opleiding?!’

Kansspelen in datingland

‘You shouldn’t put all your eggs in one basket, dear,’ zegt mijn flatmate. Wat zoveel betekent als: ‘Je moet niet op één paard wedden,’ Oftewel; je aandacht en kansen verspreiden. Hij heeft het natuurlijk over het voorval met de wandelaar. De man die ik zo ongeveer meteen aan de haak had geslagen, nog voordat ik goed en wel in Londen was gesetteld. Tja, hij had mij nu eenmaal op de tweede date al meegenomen naar Windsor Castle, dus ik bouwde mijn eigen luchtkasteel met deze Engelsman. Dat liep nét even anders. De rest is geschiedenis.

Knipperlichtdaten

Nu gaan we het dus anders aanpakken. Meer mannen en meer dates, is het devies. Goed, ik blaas het stof van mijn datingapps en ga aan de slag. Tinder staat nog in mijn telefoon. Dat is net als een knipperlichtrelatie. Je bent er eigenlijk klaar mee, maar je wilt er nog niet helemaal afstand van doen. Niet gelijk verwijderen dus, maar even blokkeren. Op een eenzame avond waarin je behoefterig bent deblokkeer je ‘m weer voor de nodige aandacht. Maar, na een paar mislukte dates gaat-ie regelrecht en meedogenloos terug de digitale prullenbak.

Ze zijn natuurlijk niet gek bij die datingapps. Ze weten dat je terugkomt. Hoe vaak je ook afmeldt of uitlogt, al je gegevens – inclusief matches – blijven netjes bewaard en je mag zo vaak terugkeren als je wilt. Wat een service. Was het in het echt ook maar zo makkelijk. Nou, daar gaan we. Ik open mijn profiel en zie daar een paar oude, bekende matches. Oh god, daar heb je die weer. Ik moet schoon schip maken en alles verwijderen, voordat de herinneringen aan hilarische of teleurstellende dates van weleer mij ontmoedigen om door te zetten.

Happy Puppy

Ik ben het nog niet verleerd dat swipen, zoveel is duidelijk. Mijn duim veegt weer op volle toeren – met name naar links, dat is hier in Londen niet anders. Na vier leuke matches, spreek ik er eentje aan die zich “Happy Puppy” noemt. Veelbelovend. Hij heeft in elk geval het reactievermogen van een jonge hond, want hij stuurt me gelijk een berichtje terug. We praten over de geweldige lange zomer, wonen in Londen en Brexit. Het duurt niet lang voordat we een date hebben gepland. Maandagavond gaat hij meenemen naar wat pubs in Covent Garden. Dat klinkt goed!

Maar dat is natuurlijk nog maar één paard. En ik moet dit keer echt even kijken wat er nog meer in de wei staat. ‘Check ook de betaalde datingsites, dan maak je meer kans en betere kwaliteit,’ hoor ik het nog nagalmen. Gisteravond had ik een Ladies Night met een aantal singlevrouwen in de stad en zij waren het er unaniem over eens dat Tinder en Bumble voor seks is, en betaalde sites als Match meer geschikt zijn voor het serieuzere werk. Ik maak een account aan op zowel Match als Bumble.

Kaf van het koren scheiden

Het grootste nadeel van Match wordt me meteen duidelijk: iedereen kan je aanspreken, ook als je die mannen zelf niet leuk vindt. Binnen een paar minuten ontploft de Match-mailbox. Met een snelle scan zie ik wat voor vlees ik in de kuip heb. Iets met het kaf van het koren scheiden. ‘Hey Babe,’ zegt een van de berichtjes. Aangesproken worden met Babe is natuurlijk foute boel, maar laat ik zijn profiel het voordeel van de twijfel geven. Een goed uitziende politieagent die “op zoek is naar iets serieus”. Nou vooruit. We raken aan de praat. ‘Wanna meet up?’, vraagt-ie al snel. Hij gebruikt veel slang. Maar goed, hij is agent. Hij hoort vast niet anders dan straattaal. De kritische copywriter in mij die net een cursus Engelse grammatica heeft gevolgd, moet niet te streng zijn. Ik stel hem voor om dinsdagmiddag een borrel te doen. ‘Okay, Babe,’ antwoordt-ie.

Maandagavond, 18.30 uur.

Ik zit in de tube richting Embankment voor mijn date met “Happy Puppy”. Om de tijd te doden chat ik met een IT-er op Bumble. Deze vent heeft intelligente humor, stelt rake vragen en komt erg attent over. Hij stelt voor om vrijdag te daten. ‘Ik ben bij Starbucks, direct uit het station. Tot zo!’ zegt ondertussen een WhatsApp pop-up van mijn andere date. Poeh, ik moet wel scherp blijven met al die verschillende chats en pushberichten van datingapps. Multitasken is niet echt mijn ding. Ik sluit alles af en focus me weer even op het hier en nu.

Een vloeiend en vrolijk begin

Als ik het station uitloop, staat er een geweldig vrolijke en stralende man op mij te wachten. Happy Puppy, geen woord van gelogen. Hij tovert een lach op mijn gezicht. De zomer hangt in de stad en hij neemt me mee door de bruisende straten. We lopen langs groepjes mannen in pak. Hun mouwen zijn opgestroopt. In de ene hand houden ze een pint, de andere hand leunt op een statafel of is in de broekzak gestoken. Ze nemen brallend en lachend de dag met elkaar door. Toeristen proberen ondertussen een weg te vinden door de kleine straatjes met wolkenkrabbers. Ze draaien hun telefoon links- en rechtsom en wijzen van hun mobiel naar iets in de verte. Ze steken abrupt over en vergeten dat verkeer van rechts komt.

We strijken neer op het terras van een pub. Aan de ene kant is deze puppy een vrije, blije spring in het veld. Hij draagt een bijna clownesk vrolijke blouse met een vogeltjesprint. Maar aan de andere kant werkt hij als risico-analyst bij een grote bank in de stad. Hij komt oorspronkelijk uit Parijs, maar hij spreekt vloeiend Engels. Reuze interessant. We lachen keihard over foute dingen die we vroeger gedaan hebben en het voelt alsof ik hem al jaren ken. ‘Hebben jullie al een keuze gemaakt?’ vraagt de ober. We hebben de kaart nog nauwelijks aangeraakt.

De gesprekken vloeien net zoals de biertjes en tijd vliegt voorbij. Tegen twaalven lopen we lachend, arm in arm, terug naar het station. De straatverlichting is aan, maar het is nog onverminderd warm en druk in de stad. ‘Zie ik je snel weer?’ vraagt hij voor de in-checkpoortjes. ‘That would be lovely!’ antwoord ik met een grote glimlach terug. Hij geeft me een lange zoen op mijn mond. Two Happy Puppies.

To be continued …

Wil jij Frances beter leren kennen? Bekijk dan haar website www.schrijvenenspelen.nl of check @FranInLonden.

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief.

viva zomerdeal