Derk: ‘Ze mag de kinderen en ze mag in ons huis blijven wonen, maar van mijn zaak blijft ze af’

Derk en Ellie hebben een im- en exportbedrijf in fournituren. Op papier zijn ze beiden eigenaar en nu ze gaan scheiden eist Ellie de helft van de huidige waarde van de zaak. Derk stelt echter dat hij het bedrijf in zijn eentje heeft opgebouwd en dat Ellie niet meer heeft ingebracht dan het startkapitaal. Dat wil hij haar terugbetalen, met rente, maar hij gunt haar geen cent extra.

Ik begrijp niet waarom ze bij me weg wil, maar ik kan haar niet tegenhouden

Derk: ‘Ik heb een im- en exportbedrijf in fournituren. Dat heb ik eigenhandig opgebouwd. Al tien jaar lang ben ik dag en nacht met de zaak bezig. Terwijl Ellie lekker thuis zit met de kinderen moet ik om de haverklap naar China en Thailand om met leveranciers te praten. Inmiddels lopen de zaken goed. Ik heb een solide netwerk van leveranciers en afnemers opgebouwd en ik kan een goede prijs vragen. Daar ben ik trots op. Ellie heeft nooit een poot uitgestoken voor de zaak, ook nooit interesse getoond. Maar nu we gaan scheiden wil ze opeens de helft van wat het bedrijf nu waard is. Nou, mooi niet. Het startkapitaal voor de zaak heeft zij destijds ingebracht, dat was een erfenis van een oudtante van haar, en dat ga ik nu natuurlijk terugbetalen, met rente. Maar ze heeft geen recht op de helft van wat de zaak nu waard is, want dat heb ik in mijn eentje voor elkaar gebokst. Die overwaarde is van mij. Bovendien heb ik drie mensen in dienst, daar ben ik verantwoordelijk voor. Als zij nu de helft opeist, moet ik de zaak misschien verkopen en dan staan die mensen op straat. Haar interesseert dat niet. Ze kent ze niet eens want ze komt nooit op de zaak. Maar het zijn mijn werknemers, of vrienden eigenlijk. Ik begrijp niet waarom ze bij me weg wil, maar ik kan haar niet tegenhouden. Ze mag de kinderen en ze mag ook in ons huis blijven wonen. Maar van mijn zaak blijft ze af.’

Als hij me nu geeft waar ik recht op heb, kan ik eindelijk met mijn eigen leven beginnen

Ellie: ‘Kort na ons trouwen raakte Derk zijn baan kwijt. Ik had wat geld geërfd en daar zijn we toen dit bedrijf mee begonnen. Ik dacht dat we het samen zouden doen, maar dat liep anders. Derk is niet zo goed in samenwerken, hij gaat altijd zijn eigen gang. Ik heb geprobeerd op de hoogte te blijven en mee te denken, in het begin was ik elke dag op de zaak. Maar toen kwamen de kinderen en die zorg kwam als vanzelf op mij neer. Derk werkt zestig uur per week en hij is bovendien vaak in het buitenland. Ik pak zijn koffer in en uit en doe zijn was, ik zorg dat zijn pakken gestoomd worden en als hij een klant mee naar huis neemt, speel ik de perfecte gastvrouw, zelfs als ze plotseling op de stoep staan. Ik heb lang gedacht dat we een fantastisch team vormden. Maar nu begrijp ik dat dat helemaal niet zo is. Derk gaat gewoon zijn eigen gang en ik moet me maar plooien. En daar heb ik dus geen zin meer in. Ik wil een eigen leven opbouwen, met de kinderen. Natuurlijk heb ik recht op de helft van wat het bedrijf nu waard is. Zonder mij was het nooit zo’n succes geworden. En hoewel ik de boeken niet mag inzien van Derk, hoeven we volgens mij helemaal niemand te ontslaan. Hij zegt toch dat het zo goed gaat? Als hij me nu geeft waar ik recht op heb, kan ik eindelijk met mijn eigen leven beginnen.’

Mediator: ‘Hoe kan het toch dat zo’n mooi geoliede machine niet meer werkt? Jammer dat jullie elkaar niet hebben begrepen in het harde werken in het bedrijf en thuis voor het gezin. Als over het gemis in elkaar niet is gecommuniceerd tijdens de relatie, valt er nu wat in te halen als er afspraken gemaakt moeten worden. Dan wordt er ineens toch verwacht dat er rekening met elkaar wordt gehouden. Hoe krijg je dat voor elkaar? Door eerst eens alles wat er is op tafel te leggen. Uiteraard denk je dan direct aan de financiën, het bedrijf en de woning. Maar leg daar ook gelijk het zorgrooster en de zorg voor de kinderen bij en wat verder nog belangrijk is uit jullie samenleven. Ik begrijp dat jullie niet zijn getrouwd onder huwelijkse voorwaarden. Het is dus wel de bedoeling geweest samen te delen in alles wat jullie opbouwen. Het is dan niet gezegd dat je alles per onderdeel moet delen. Dat kan natuurlijk ook op een andere manier. Als jullie ieder maar het gevoel hebben dat je er niet bij inschiet. Als je alles dan bespreekbaar maakt, weet je gelijk waar je nog niet voldoende over weet voor je het verdeelt. Over de zaken waar je dan onvoldoende van weet, kun je advies over inwinnen bijvoorbeeld. Alles bij elkaar hebben jullie er allebei er recht op om voor de kinderen te zorgen én ieder een nieuw leven op te bouwen. Stap voor stap zorg je dat je allebei overzicht houdt en kun je bij een verwijt over en weer snel weer terugpakken op de kern om er samen goed uit te komen. Daar hebben de kinderen ook het meeste baat bij.’

Er gebeurt altijd wel iets in je sociale omgeving waardoor je even van je stuk bent gebracht. iMediators is in die gevallen een handige partner om bij je te hebben. Online of aan tafel helpen wij vrienden, partners en collega’s weer in gesprek te komen. Samen naar een nieuwe toekomst zonder jezelf te verliezen.’

Michiel Hordijk (44) is full certified mediator in familie-  en arbeidskwesties. Als vader van een dochter uit een eerder huwelijk en een zoon in zijn huidige relatie staat hij zelf dagelijks voor de keuze hoe je omgaat in alle verschillende situaties op het werk en in je gezin.Wekelijks gaat hij op VIVA.nl in op een voorgelegde situatie en geeft hij een tip hoe met de situatie kan worden omgegaan. Heb je zelf een vraag of situatie die je wil voorleggen aan Michiel? Mail deze dan naar: viva@imediators.nl

Vaart achter de scheiding: ‘Hij geeft mij niet de kans om afscheid te nemen’
Lucy’s vader hield de relatie met zijn nieuwe vriend verborgen: ‘Mijn vader was mijn maatje’
Esther: ‘Ik heb er geen energie meer voor’
Mary: ‘Mijn zoontje wil dat wij allebei op zijn verjaardag zijn’
Is een ouderschapsplan echt nodig?
Co-ouderschap: ‘Mijn ex vindt het vooral belangrijk hoe de buitenwereld over onze regeling denkt’

Beeld Shutterstock