Doorslaapmethode

geroosterde venkel

Ik had erover gehoord op een ouderavond van de crèche. En herinnerde me dat iemand het al eens eerder genoemd had. Iets over een slaapmethode, ook voor doorslapen. De Methode Estivill, van een Spaanse arts.

Het staat in het boekje ‘Slaap kindje slaap’. Besteld via Bol.com, de volgende dag in huis. Ik las het, Pier las het (op zich bijzonder, want meestal ben ík degene die zich in dit soort dingen verdiept) en toen zijn we ermee begonnen. Geen vakanties of uitjes in het vooruitzicht, geen onregelmatige of nieuwe dingen. En geen ziek kindje. De ideale tijd dus las ik om maar meteen de strijd aan te gaan, ook -of juist- als je heel moe bent en je afvraagt of je het nu wel aankunt, die huilbuien ’s nachts.

En met succes kan ik je zeggen.

Gisternacht deden we de eerste poging. Om kwart voor 1 werd het meisje wakker, zoals zo vaak in het begin van de nacht gebeurt. We pasten de methode toe, liepen om beurten naar binnen, legden een hand op haar buikje of borstje, zeiden keurig de uit ons hoofd geleerde zinnetjes op en vertrokken weer. En ja, het was zielig, en ja, je voelt je een schoft, maar echte drama’s zijn uitgebleven. Na de voorgeschreven respectievelijk een, drie, vijf (en nog twee keer vijf) minuten terugkomen viel ze in slaap. Zonder de borst gekregen te hebben, zonder haar eruit gehaald te hebben. Zonder te zijn ingegaan op haar gehuil en wat ze misschien allemaal wilde. Om kwart over 1 sliep ze.

Tegen drieën werd ze weer wakker. Zachtjes huilen veranderde binnen een minuut in krijsen. Nu zul je het krijgen, dacht ik, gewend als ze aan de borst is, haar maagje daar inmiddels op afgestemd; maar het ging goed, nog sneller zelfs; na onze bezoekjes na een, drie en vijf minuten sliep ze. Om pas om 10 over half 8(!) wakker te worden (stukken later dus dan haar gebruikelijke 6 uur, en nog vrolijk ook). Geen boze blikken van ‘wat jullie me nou toch geflikt hebben’. Nee, alles pais en vree. Missie geslaagd. Vooralsnog. Want het vergt een inwerkperiode natuurlijk. Maar een nacht zonder borst kan ze dus. En daarmee was het mijn eerste keer in bijna twintig maanden dat ze geen borst heeft gekregen, overdag niet, ’s avonds niet, ’s ochtends niet, én ’s nachts niet. En misschien komt dat er ook helemaal niet meer van, als de methode slaagt.
Om kwart voor 8 kreeg ze haar bekertje melk, en dat dronk ze zonder mokken gezellig op mijn schoot op, lekker warm tegen me aan hangend, in bed. Niks wegduwen van het bekertje, ze griste het zowat uit mijn hand en begon gulzig te drinken.

Vanmorgen weer. Want ja, ook vannacht hebben we de methode toegepast. Even hadden we er een hard hoofd in. Mevrouw werd gisteravond namelijk om 9 uur al wakker! Dat was niet de bedoeling! Pier en ik keken elkaar aan van: o god, dat kon nog wat worden… Maar het viel mee. We gingen twee keer naar haar toe (nu na twee en vijf minuten), zeiden weer trouw en liefdevol onze zinnetjes op en ze pikte het. Het meisje ging gewoon weer slapen. Wie had dat gedacht?

Pas om kwart over vijf (de hele verdere nacht niet!) hoorde ik een heel zielig hoog gehuil uit haar kamertje. Het huiltje dat ze heeft als ze eng gedroomd heeft (tenminste, dat denk ik). Toen ik op haar kamertje kwam lag het meisje op haar buikje, met haar knietjes opgetrokken onder zich. Als een klein kikkertje. Ik legde mijn hand op haar rug, zei de zinnetjes en vertrok weer. Ze was meteen stil. Wat een wondermethode!

Kwart over 7. ‘Aai, aai!’ zegt een lief stemmetje in Bo’s kamertje. Ze praat tegen haar knuffels. Ik loop de gang op. ‘Mama!’ roept ze en begint te huilen als ik ‘Mama komt eraan!’ roep en snel naar beneden loop. Melk halen. Op ons bed drinkt ze het op. Ze biedt ons slokjes aan (‘Dank je wel, lieverd, heel lief van je!’ – dat ik er nog misselijker van word zeg ik maar niet) en is zo lief. ‘Je hebt heel goed geslapen Bo!’

Ik pretendeer niet dat dit dé methode is (als dat zo was zouden de cb’s dat woord immers ook verkondigen), en of het op de lange termijn ook bij ons zal werken weet ik niet, maar wij zijn verbaasd door het snelle resultaat en houden graag nog even vol. Zie verder bij ‘Reacties’.