Esther: ‘Ik heb er geen energie meer voor’

Esther en Fred hebben er alles aan gedaan om te voorkomen dat de bank hun huis zou gaan veilen, maar het lukte niet om het nodige geld bij elkaar te krijgen. Door alle spanningen lopen de irritaties hoog op en heeft het stel dagelijks ruzie over de stomste dingen. Een mediator kijkt mee naar hun probleem.

Hij: Jaren geleden heb ik een probleem gekregen met de bank. Ik was penningmeester bij een stichting en daar was geld verdwenen. Omdat ik verantwoordelijk was voor het geld kreeg ik de schuld op mij geschoven en de andere bestuursleden werden niet voor de rechter gedaagd. Gelukkig behield ik mijn baan nog, want anders was het leed helemaal niet te overzien geweest. Wel kwam er een ander probleem bij, dat de bank de hypotheeklening opzegde. We hebben toen ons huis tegen een veel te lage prijs moeten verkopen, waardoor een enorme restschuld ontstond. Tegen een hoge rente hebben we 10 jaar de tijd gekregen om het geld af te lossen. Dat is nu nog 6 jaar dus. De spanningen eisen ook hun tol in onze relatie. Al een hele tijd hebben we dag in dag uit ruzie. Over de kinderen, over het huishouden en over van alles waar we normaal niet eens over zouden praten. We kunnen niet meer normaal met elkaar aan tafel zitten of we hebben al ruzie. Al 2 jaar geleden hebben we het er over gehad om uit elkaar te gaan, maar ik zou niet weten hoe ik ook nog eens alimentatie zou moeten betalen. Esther heeft geen werk momenteel, ze heeft een ww-uitkering. Dus zij kan nooit de huur van een andere woning betalen in haar eentje. Ik vind het voor de kinderen echt nodig dat er wat gaat gebeuren, maar ik zou niet weten hoe ik dat moet aanpakken.

We kunnen niet met elkaar, maar door de schulden ook niet zonder elkaar.

Zij: Het was heel ongelukkig dat iedereen Fred verantwoordelijk stelde. Alsof hij in z’n eentje dat geld heeft opgemaakt. We hebben er alles aangedaan om te voorkomen dat de bank ons huis zou gaan veilen, maar het lukte niet om het nodige geld bij elkaar te krijgen. Mijn familie heeft veel geholpen in die tijd en nog altijd staan ze klaar voor ons. Van Fred zijn familie hebben we nooit zo veel steun gekregen. Eerlijk gezegd ben ik er helemaal klaar mee. Ik heb er geen energie meer voor en ik merk aan de kinderen dat het voor hun ook niet langer zo door kan gaan. Ze huilen steeds sneller en ze zijn veel stiller dan normaal. We hebben relatietherapie geprobeerd, tegen Fred zijn zin in, maar de therapeut had gezegd dat we niet goed bij elkaar passen en dat we een manier moesten zoeken om niet op elkaars lip te zitten. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan met 2 kleine kinderen en een geldprobleem. We lopen echt vast en ik ben bang dat één van ons binnenkort ofwel in elkaar stort ofwel explodeert.

Mediator: ‘De stappen die jullie hebben gezet zijn heel goed. Het is vervelend dat ze niet hebben geleid tot een voor jullie leefbare oplossing. Het is raadzaam om mogelijkheden te gaan ontdekken in kortere tijdsbestekken. Dat heeft als voordeel dat nu niet direct iets gedaan hoeft te worden met de schuld, maar dat er eerst ruimte komt voor de kinderen. Voor jullie is het een drama, maar voor hen is het leed niet te overzien als hun ouders er samen niet uitkomen. Hoe zou een zorgrooster er uit kunnen zien zodat één van jullie telkens een moment met de kinderen creëert? En hoe zou je het mogelijk kunnen maken dat bijvoorbeeld de kinderen in het huis blijven met één van de ouders? Misschien is dat niet een concrete oplossing, maar denk eens na hoe je het voor de kinderen leefbaarder kunt maken. Vaak volg je daarin zelf ook. Vervolgens zet je financiën op een rij met hulp van een mediator of een budgetcoach. Ook daarin ga je weer tijdvakken maken waarin je bepaalde doelen stelt samen. Uiteindelijk komt er dan licht aan het einde van de tunnel, omdat de kortere momenten telkens een haalbaar doel in zich hebben. Als die kleine doelen slagen zie je ook weer meer mogelijkheden om allebei te werken aan je eigen leven. Zolang tegen de hoge schuld blijft aankijken, blijft dat een niet klimbare berg, omdat je ook nog eens bevestigd hebt gekregen dat samenleven eigenlijk niet mogelijk is. Maar samen vechten voor een HAALBAAR doel maakt het behapbaar. Samenwerken of samenleven zijn dan toch twee verschillende dingen en ik denk dat de kinderen jullie nu liever zien samenwerken.

Over de mediator

‘Er gebeurt altijd wel iets in je sociale omgeving waardoor je even van je stuk bent gebracht. iMediators is in die gevallen een handige partner om bij je te hebben. Online of aan tafel helpen wij vrienden, partners en collega’s weer in gesprek te komen. Samen naar een nieuwe toekomst zonder jezelf te verliezen.’

Michiel Hordijk (44) is full certified mediator in familie-  en arbeidskwesties. Als vader van een dochter uit een eerder huwelijk en een zoon in zijn huidige relatie staat hij zelf dagelijks voor de keuze hoe je omgaat in alle verschillende situaties op het werk en in je gezin.Wekelijks gaat hij op VIVA.nl in op een voorgelegde situatie en geeft hij een tip hoe met de situatie kan worden omgegaan. Heb je zelf een vraag of situatie die je wil voorleggen aan Michiel? Mail deze dan naar: viva@imediators.nl

Lees ook:

Partneralimentatie betalen voor je ex: ‘ik betaal niet voor zijn vakantie!’
Afgewezen door je kind: ‘De jongens hebben het bij mij niet naar hun zin’
Co-ouderschapsproblemen: ‘Mijn dochter wil minder vaak naar haar vader toe’
Vaart achter de scheiding: ‘Hij geeft mij niet de kans om afscheid te nemen’
Lucy’s vader hield de relatie met zijn nieuwe vriend verborgen: ‘Mijn vader was mijn maatje’
Als je dochter je nieuwe vriend niet accepteert: ‘Ze verwacht dat ik mijn relatie verbreek’
Kathy: ‘Ik heb meer het gevoel dat mijn stiefvader mijn vader is’

Beeld Sanoma Beeldbank