Floor: ‘Ik dacht dat onze relatie er wel tegen kon’

klachten googelen

Elke week geven we je een kijkje in iemands liefdesleven in VIVA’s rubriek ‘De status’.

Floor (33) is in de war.

“Het was mijn idee. Ik dacht dat onze relatie er wel tegen kon. Floris en ik zijn acht jaar samen, we hebben zijn backpackersjaar in Australië overleefd, mijn werkloosheid, familietoestanden, noem maar op. Onze liefde bleef, en werd er alleen maar sterker op. Ik dacht dat wij samen alles konden, ook op seksgebied. Allebei hebben we een wild verleden. Daar vertelden we elkaar uitbundig over. We waren niet jaloers, smulden juist van elkaars verhalen. Want met niemand was het zo speciaal als met elkaar, zeiden we, en daar vertrouwden we blind op. Toch bleken onze spannende gesprekken en experimenten – man, wat hebben wij veel uitgeprobeerd samen – niet genoeg om het opwindend te houden in bed. Het laatste jaar werd het wat voorspelbaar. Vooral Floris baalde daarvan. Omdat hij meer behoefte heeft aan sex dan ik, zei ik met een slok op: ‘Dan doe je het toch een keer met iemand anders?’ Ik schrok er zelf van, maar wist meteen dat ik het meende. De gedachte wond me zelfs zo op dat ik acuut zin kreeg. We besloten een keer naar zo’n feest voor swingers te gaan. Floris kreeg carte blanche, maar ik wilde wél toekijken. Niet om hem te controleren, maar omdat het me opwindend leek. Ik zag hem genieten en genoot zelf ook. Later, thuis, hadden we er uitgebreide gesprekken over. Alles wilde ik weten. Wat had hij gevoeld? Zoende ze anders dan ik? Wat vond hij van haar borsten? Een lichte jaloezie was er toen al wel, maar dat was een lekkere jaloezie. Een gevoel dat de adrenaline in je lichaam laat razen. Dat je alert maakt, hebberig ook, zo van: maar hij is wel van mij. Ons seksleven kreeg er een gigantische boost van, opeens was ik nooit meer moe. Het voelde weer zoals toen we elkaar net kenden.

Daar hadden we het bij moeten laten; incidentele seksfeestjes, samen. Maar toen we dat een paar keer hadden gedaan, vertelde Floris over een meisje van zijn werk. Ze was jong, eigenlijk veel te jong voor hem, maar erg sexy. Mocht hij haar proberen te ver-leiden? Zonder aarzeling stemde ik in. Ik vertrouwde op ons. En op mezelf, dat ik het allemaal wel trok. Als hij me maar alles zou vertellen. Dat deed hij en toch kreeg ik steeds vaker een knoop in mijn buik. De opgetogen sprankeling in zijn ogen die ik altijd zo leuk vond, bezorgde me nu een ongemakkelijk gevoel. Eerst hield ik mijn mond, hoopte dat het over zou waaien. Maar dat gebeurde niet, en op mijn verzoek is het nu uit met dat meisje. Tenminste, dat zegt Floris. Ik wil hem geloven, maar ik zag de teleurstelling toen ik erop aandrong dat hij met haar zou stoppen. Elke keer als hij onverwachts wat later is, gieren de zenuwen door mijn lijf. Hij wordt boos als ik dat zeg, baalt dat ik hem niet vertrouw. Maar ik voel me zo onzeker. Ik weet niet meer wat ik denken moet. Denk vooral: wat ben ik stom geweest. We hebben met vuur gespeeld. Als we onze relatie maar niet in de fik hebben gestoken.”

Dit artikel is afkomstig uit VIVA 14-2016 Abonnee worden of een losse editie van VIVA bestellen? Klik hieronder:

»Bestel VIVA online | Klik hier «

Beeld: Sanoma Beeldbank